Yılmaz Büyükerşen: “Kimseye kırılmadım, küsmedim”

Mihalıççık Belediyesi tarafından düzenlenen 4. Yunus Emre Onur Ödülleri, törenle sahiplerine takdim edildi. Törende ödül alan isimlerden biri de 25 yıl Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı görevini yürütmüş olan Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen’di. Onur Ödülü hem akademik hem de belediyecilik ve Yunus Emre için yaptığı çalışmaları nedeniyle Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen’e verildi. Yılmaz Hoca’nın aldığı yüzlerce ödülden biriydi. 

Yılmaz Hoca, ödülünü alırken hepimizi, tüm Eskişehirlileri şaşırtan bir açıklama yaptı ve "Siyaseten kendimi emekli ettiğimi duyuruyor, Atatürk ve Yunus Emre sevgisi olan Hocanız sıfatıyla sizler arasında sevgilerinizle ve ömrümün kalan kısmını böylece tamamlama dileğimi beyan ediyorum” dedi. Her ne kadar şaşırtan bir açıklama desek de son yaşanan gelişmelere bakınca Hoca’nın bu açıklaması belki de beklenen bir açıklamaydı.

Özgür Özel’in CHP Genel Başkanı olmasıyla sadece genel başkan değişikliği değil partide yöntem ve siyaset yapış şekli, aday profilleri de değişti. Daha önceki dönemlerde Kemal Kılıçdaroğlu, Eskişehir’e gelir, “Hocam Eskişehir sana emanet” der ve giderdi. Sonrasında Hoca, belediye başkanları, meclis üyeleri, milletvekilleri hepsinin belirlenmesinde etkili bir isim olurdu. Kılıçdaroğlu’ndan sonra Özgür Özel daha farklı bir yöntem izledi ve Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı için değişim talebiyle Yılmaz Hoca ile masaya oturdu. Günlerce konuştular. Hatta Eskişehir adayı en son açıklanan illerden biri oldu. Ve sonunda CHP Genel Merkezi, Yılmaz Hoca’yı da kırmadan Hoca’nın aday olmasını istediği Ayşe Ünlüce’yi Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkan Adayı gösterdi. Ayşe Hanım, ittifaksız girdiği seçimleri çok büyük bir farkla kazandı. 

31 Mart yerel seçimlerinin ardından Yılmaz Hoca, çalışma ofisinde çalışmalarını sürdürüyordu. Siyasetçilerden sivil toplum örgütü temsilcilerine kadar birçok kişi ara ara Yılmaz Hoca’yı ziyaret ediyor, akıl danışıyordu. Hoca çok içinde değildi siyasetin ama çok dışında da değildi. Partisinin görevlendirmesiyle Ankara’da yapılan bazı toplantılara Ayşe Ünlüce ile birlikte katılıyordu. Dönem dönem CHP’lileri kızdıran açıklamaları da oluyordu fakat şaibeli kurultay iddiasıyla devam eden mahkeme sürecinde CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in yanında durduğunu da açıkça ifade ediyordu. Yılmaz Hoca, yeni CHP’ye tam olarak alışamamıştı, biraz uyum sorunu yaşıyordu ama CHP’den de vazgeçmiyordu. Genel Merkez de Hoca’yı kırmadan süreci yürütmeye çalışıyordu. 

Derken, kasım ayında CHP 39’uncu Olağan Kurultayı yapıldı. O süreçte yaşananlar ve arkasından gelen vesayet tartışmaları Yılmaz Hoca’ya çıktı. Eski il başkanlarının kimisi Yılmaz Hoca’yı savunurken kimisi de eleştirdi. CHP Genel Merkezi süreci dengeli yürütmeye çalışırken, Eskişehir’de kelimeler sertleşti, kapılar biraz hızlı kapandı. Eskişehir’de CHP’den çok CHP’ye yakın olduğunu zanneden hemşeri dernekleri durup durup kendince açıklamalar yaptı ve hiç olmadık yere konu başka yerlere çekildi. 

Bu yaşananlar Yılmaz Hoca’nın kalbini kırdı diye düşünürken, kendisiyle telefonda görüşme şansım oldu. Hoca, “Kimseye kırılmadım, küsmedim” dedi. Hoca, “Siyasette artık insan sevgisinin, dürüstlüğün, bu ülke için fedakârca çalışan insanların öneminin olmadığını gördüm. Siyasette samimiyet kalmadı, sevgi kalmadı. Ben de ömrümün son demlerinde kendimi siyasetten uzak tutmaya karar verdim. Bu kararı alırken de kimseye sormadım, kimseye danışmadım. Genel merkezle de görüşmedim” diye konuştu. 

Yılmaz Hoca, bundan sonraki süreçte çalışma ofisinde çalışmalarını sürdürmeye devam edecek ama siyasetten elini eteğini çekiyor. “Bir veda böyle mi olmalıydı?” diye sorarsanız, bence Yunus Emre’nin toprakları olan Eskişehir’de farklı bir veda senaryosu yazılabilirdi.