Vatan Partisi umut olabilir mi?

“Peki, oldun mu” diyorsunuz biliyorum.

Gençlik yıllarımda(1974) CHP gençlik kollarındaki deneyimim dışında, maalesef hiçbir yere ait hissedemedim kendimi.

92 yıllık Cumhuriyet tarihimiz boyunca nice partiler, nice liderler gelmiş geçmiş bakınız. Kimi sağ, kimi de sol tandanslı olarak tarih sayfalarında yerini almış. Tabii kimi de silinmiş gitmiş, o sayfalara bile değer görülmeksiniz…

***

İletişim alanında teknolojinin böylesine geliştiği bir dünyada, artık iki kişinin dahi iletişim kuramadığı gerçeğinden yola çıkarsak; Mustafa Kemal gibi bir dâhinin yüz yıl önce bu birlik-beraberliği nasıl sağladığını hayranlıkla teyit etmek durumunda kalırız. 1923 de başlayıp, 10 Kasım 1938 sabahı sona eren Cumhuriyet devrimlerinin sadece o 15 yıllık kazanımı sayesinde bu günlere gelindiğini, dumura uğramamış beyinler rahatlıkla gözlemleyebilir…

Yani bir üst paragrafta kullandığım “92 yıllık Cumhuriyet Tarihi” kavramının özü, sadece 15 yıllık süreçtir. Daha sonrasında gelen her lider ülkenin bu vahim konuma gelmesinde birer vesiledirler sadece…

Mustafa Kemal Atatürk’ü, Mustafa Kemal diye anmak daha hoşuma gider. Çünkü onun yaşama vedası ile birlikte o malum statükocu zihniyet, sadece sömürüsünü yaparak Atatürk kavramının içini boşaltmışlardır. Ve hatta 12 Eylül faşist darbecileri daha ileri giderek Atatürk kelimesinden soğutmuştur toplumun bir bölümünü. Bilerek ve sinsice ve alçakça hem de! Ona sevdalı, uğruna ölümü bile göze almış, gözünü kırpmaksızın ardından giden koca bir ulusun insanlarının bir kısmının; zavallı(kandırılmış) konumuna düşürüldüğünü görürsünüz baktığınızda! Ülkenin kurucusunu hayata gözlerini kapattığı an itibarı ile onu halka yanlış tanıtan hayâsızlar sayesinde, bugünlerde kurucusuna nasıl küfür edebilecek duruma getirildiğini görürsünüz…

Atatürk’e ve onun kurduğu Cumhuriyete olan sadakatimin özünde, Mustafa Kemal’i gerçekten de çok iyi ve sağlıklı biçimde tahlilim yatar. İnsan ancak çok iyi tanıdığı biri için sağlıklı karar verip, kanıksadığı ideal uğruna korkusuzca mücadelesini sürdürebilir. Dönmelerin, sonradan olmaların, sonradan görmelerin, liboşların, tatlı su solcularının zafiyetlerinin özünde de sözünü ettiğim bu değerlerden yoksun oluşları gerekçedir. Biat kültürünün zavallıları için bunlara da gerek yoktur zaten. Onlar koşulsuz itaat için, sömürülmek için, aptal yerine konmak için yaratılmış birer robottan gayrı hiçbir şey değildirler!

***

Bakın hala tüm kalbimle bir yerlere ait olmak isterdim diyorum. Bazen arkadaşlarım, bazen okurlarımız, bazen televizyondan takip edenlerimiz sorarlar; “sen hangi partidensin” diyerek. Üzülerek gönül dolusu şu partidenim diyemedim hala. Vatan Partisinden olduğunu bildiğim arkadaşlar da; “sen düşünce bazında bize yakınsın, Ulusalcısın” derler. Ulusalcılığa yakın görülmem ya da yakıştırılmamda hiçbir sakınca yoktur.

Ulusalcılık Mustafa Kemal Atatürk devrimlerine ve Cumhuriyete bağlılık ise…

Tam Bağımsız Türkiye şiarını baş tacı etmekse…

Bölünmez bütünlüğü ölümüne savunmak ise…

Bağnazlığa gericiliğe, Arap kültürünün yurdumdaki istilasına hayır demekse…

Amerika’nın kucağına oturarak “halkların kendi kaderini tayin hakkımızı kullanıyoruz” masalını yutturmaya kalkan maşalara rest çekmek ise…

Laik ve demokratik bir ülkede huzurla yaşamayı istemekse…

Evet, iliklerime kadar tüm moleküllerime kadar ulusalcıyım…

Lakin böyle olmam Vatan Partili olmamı gerektirmiyor. Onları tanımak ve onlardan biri olmak için yüreğimi ortaya koyduğum anlarda oldu inanın. Herkes “sanatçı partiler üstüdür” kasıntısı ile burnundan kıl aldırmaz iken, İzmirli Sanatçılar Birliği Başkanlığı yaptığım dönemlerde bizzat içlerine girerek iyi niyetimi gösterdiğimi herkes bilir. Lakin hep bir eksik vardı, yanıtlanmayan sorularım onları rahatsız ettiği kadar beni de rahatsız etti bir süre sonra. Hatalar, eksikler ya da yanlışların koşulsuz kabul edilmesi(gözü kapalı neferlik) bana göre değildi. Öncelikle orduya genel bakış anlamında inanılmaz uzağım onlara. Ulusal ordumuzun sağlam bir yapıda olmasına evet, ama ordu hala Mustafa Kemal’in ordusudur savunmacılığında kesinlikle uzağım onlara. 27 Mayısı devrim olarak algılamalarına, Atatürk devrimlerinin rotasından çıkmasındaki nedenlerden biri olan ordunun günahsızlığını savunmalarında ters düşerim daima. Kendisi ile birkaç kez konuşma olanağım olan Vatan Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek bakınız en son ne dedi; “Şu anda Org. Hulusi Akar'ı(yeni genelkurmay başkanı) hedef alan propaganda, bir fitne hareketidir. Vatansever güçler içinde kargaşalık yaratmak, nifak girişimlerinde bulunmak, gazetecilik marifeti sayılıyor…”