SEVGİLİ ÖĞRETMENİME…

YAZIYORUM

Sevgili Nevin öğretmenim,

İnsanın ilkokul öğretmenini asla unutamayacağı gerçeğini öğrendiğimde ben de bir öğretmen olmuştum. Öğretmenliğe başlamadan, daha öğrencilik yıllarımda yaptığım erken evlilikle “baba” bile olmuştum hatta! Babalık duygusu, daha doğrusu evlat sevgisi ve sorumluluğu kadir bilmek anlamında duygularımın ve kimliğimin olgunlaşmasında çok önemli bir etkendir. Ben bu yıllardan sonra size olan şükran duygularımın, sevgimin olağanüstü bir hızla büyüdüğünü biliyorum. Siz benim ilk aşkımdınız biliyor musunuz Nevin öğretmenim? Çünkü ben ilk kez bir kadının estetiğini, zarafetini, akıcı konuşmasını ve ikna etme özelliğini sizde tanık oldum. Ben ilk kez müzik dersinde bir enstrümanın nasıl çalınabileceğini ve hatta bir enstrümanı(mandolin)sizin sayenizde gördüm. Ben ilk kez bir Cumhuriyet kadının kuğu misali süzülerek vals ve tango dansı ettiğini gördüm. Cumhuriyet dedim de canım öğretmenim, o Ulusal bayramlarda bizim o minicik yüreklerimizi nasıl coşku ile doldurduğunuzu, o bayram sabahlarını iple çektiğimizi, o rontları yaparken minik bedenlerimizdeki tüylerimizin diken diken olmasını nasıl sağladığınızı nasıl başardığınızı hep sorgulamışımdır inanın. Çünkü benim öğretmenlik mesleğini seçmemin yegâne nedeni sizdiniz. Siz Cumhuriyet denen bu çağdaş yaşam biçiminin en güzel örneklerinden biriydiniz. Siz,”benim en büyük eserim Cumhuriyettir” diyen Mustafa Kemal’in aydınlık yolunun tek mürşit olarak yüreklerimize kazıyan bir ustaydınız. Siz öğretmenim o marşları, o Ulusal şarkıları bizlere yaşadığımız beldenin meydanında bayram günleri coşkuyla söyletirken içimizdeki aşkın çığ gibi büyüdüğünü biliyordunuz. Cumhuriyete olan aşkımız sizin için de büyüyordu Nevin Öğretmenim. Kırmızı beyaz sevdamızı kanımızın her zerresine nakış nakış işleyen o narin ellerinizin kokusunu içime sonsuz bir hasretle çekmek isterdim. “Yurtta sulh, cihanda sulh” şiarını içimize işlerken güzel yüzünüzdeki o güzel gamzenizden ve ellerinizden öpmek isterdim…

          İsterdim diyorum, çünkü siz yoksunuz artık. Siz de yoksunuz artık, Cumhuriyetin faziletlerini, Mustafa Kemal sevdasını yüreklerimize kazıyan sizin gibiler de yok denecek kadar azaldı! Şimdi Ulusal bayramlarımızın tatil olmasına sevinen, kadın haklarını kendi elleri ile erkek egemen dünyaya teslim eden bir güruhtan başka bir şey kalmadı geriye. Şimdilerde alışageldiğimiz sıradan konuşmaların içimizi baydığı ve “bitse de bir an önce gitsek” diyenlerin meydanlarda olduğu göstermelik bayramlar kaldı geriye.

          Aşkım öğretmenim, “biz nerede yanlış yaptık” sorusunu bile sormayan ve sorgulamayanlara siz sağ olsaydınız ne derdiniz? Şimdi siz yoksunuz ki artık öğretmenim!

UZAKTAN GAZEL

Yazım uzun olduğu için bu kısım yok…

OZANCA

YIKIN HEYKELLERİMİ!

……

Fazla geldiyse size hürriyet cumhuriyet

Özlemini çekiyorsanız saltanatın sultanın

Hala önemini anlayamadıysanız millet olmanın

Kul olun ümmet kalın

Fetvasını bekleyin şeyhülislamın

Unutun tüm dediklerimi

Yıkın diktiğiniz heykellerimi…

RAHAT BIRAKIN BENİ

Süleyman Apaydın