Polatlıspor-Eskişehirspor…

Polatlıspor-Eskişehirspor…

Gençlik yıllarımızda tekaüt maçları olurdu. Futbol kulüplerinin yaşlı oyuncuları senede bir kez bir araya getirilir, formalar giydirilir ve sahaya sürülürdü. O yaşlı futbolcular da bir zamanlar fırtına gibi estikleri sahalarda yaşadıkları anıları bir kez daha yaşama olanağı bulurlardı. Yılların ağarttığı kır saçlarla, balkon göbeklerle, topa peşinden pehlivanvari koşmaları ile tatlı bir an yaşar ve yaşatırlardı…

Dün gece yarısı Polatlı’dan gençlik arkadaşım aradı. 19 Mayıs öğleden sonra Atatürk Stadyumunda olacağız, gelirsen görüşürüz dedi. Daha sonra öğrendim ki eski deyimle tekaüt yeni deyimle veteranlar maçı yapılacakmış Polatlıspor ve Eskişehirspor arasında. Geçen yıl başlamış bu kardeşlik-dostluk maçı ve geleneksel hale dönüştürülmek isteniyormuş…

Dile kolay otuz koca yıl yaşamışım Polatlı’da. İlkokuldan öğretmen olana dek o havayı solumuşum fasılasız. Öğretmen olduktan sonra da koca bir on yıl daha… Gözlerimin önünden film şeridi gibi geçti o siyah beyaz anılar. Bir an Atatürk Stadyumunda maçı izlerken, bir anda o yıllara gidiyordum zaman tünelinden. Polatlı sokaklarında geziniyordum, çok sevdiğim 19 Mayıs Gençlik ve spor bayramında jimnastik takımında bayram hazırlıkları yapıyordum. Öğrencilerimle kucaklaşıyordum bir yandan Atatürk stadyumunda. Polatlı İstiklal ortaokulu ve Cumhuriyet Ortaokulundaki öğrencilerimdi bunlar. Onların bile saçlarına aklar düşmüştü, hafifçe göbekler önden gidiyordu. Ve onlara sordum “yahu siz ne zaman yaşlandınız da tekaüt oldunuz” diyerek. Gülüştük, sarıldık hasretle birbirimize…

Oynayanlar içerisinde beş tane öğrencim vardı dile kolay. Küçücük fizikleri ile gözümün önünden gitmeyen saçları ağarmış delikanlılarımdı bunlar. Maça çıktıklarında oturduğum yerden bağırdım öğrencim İbrahim’e; “İbrahim bak not vereceğim, ona göre oyna” diyerek. Gülümsedi hafif mahbup biçimde bana doğru. İlk yarıyı 2-0 önde tamamladı benim öğrencilerim. Gözüm de saatteydi bir yandan da! Gazeteme yetişmek, manşet için toplantıda hazır olmak, köşe yazımı tamamlamak kaygısı sarmalamıştı zihnimi. Devre arasında tek tek öptüm hatıralarımın, gençlik yıllarımın tanığı olan bu insanları. Buruk bir duygu sarmalamıştı bedenimi ve ruhumu. Gençlik yıllarımı özlemiştim, o sorumluluk duygusundan arınmış çocukluk yıllarımı çok özlemiştim. Ne kadar da sarılsam o öğrencilerime bu hasretim bitmezdi. Canım öğrencilerim, hey gidi gençliğim…

DIŞA RDAN GAZEL

Hocam merhaba,

Benim mahallemde (Gökmeydan Ulus caddesi üzeri) Burhan Sakallı döneminde boş bir araziye resmi temel atma töreniyle bir kız yurdu inşa edildi. Kız yurdu şuan faaliyete girdi fakat yurt olduğuna dair bir levha yazı hiç bir şey yok birde alt katını bugün gördüm. Aile sağlık merkezine kiraya vermişler. Bu kimin devletin mi, şahsın mı? Şahsın ise neden resmi temel atma töreni yaptılar, yok değilse kimin ve hangi ödenekle yapıldı bu bina! Çünkü hep Odunpazarı Belediyesinin elemanları ve araçları çalıştı inşaatında bilgilendirmek istedim ilgilenirsiniz belki…

OZANCA

Yıldızlar kadar uzak şimdi

Anılarla doldu gençliğim

Avucumun ortasından kayıp da gitti

Yıllarımı çaldı gençliğim

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar

Şakaklara karlar mı yağmış

Vefasız bir sevgilisin sen

Zaman bile sana aldanmış

Anılarda kaldı gençliğim

Yıllarımı çaldı gençliğim…

                 Şinasi KULA