Eskişehir’de kaderine terk edildiler: Yıllardır çözüm yok!

Eğitim-Sen Şube Başkanı Özkan Demirkol, 2025 yılı eğitim-öğretim dönemine ilişkin yaptığı değerlendirmede, eğitim sisteminin köklü sorunlarının bu yıl da çözülmediğini vurguladı. Demirkol, okullarda yeterli bütçe sağlanmadığı için velilerin maddi yük üstlendiğini, öğretmenlerin güvencesiz kaldığını ve öğrencilerin eğitime erişimde ciddi eşitsizlikler yaşadığını belirtti. Eğitim-Sen Şube Başkanı Demirkol, 2025 yılı eğitim-öğretim sürecinde, eğitim sistemindeki uzun süredir çözülemeyen yapısal sorunların devam ettiğini söyleyerek, “Okullarımıza yeterince ayrılmayan ödeneklerden kaynaklanan bütçe açığı, bağış, aidat gibi adlarla velilerin üzerine yıkılmıştır. Okullardaki, temizlik malzemesi, yardımcı personel eksikliği ve güvenlik görevlisi tahsisi yapılmamasından kaynaklı okul idareleri bu açığı okul aile birlikleri üzerinden velilerin sırtına yüklemek zorunda kalmışlardır. Öğretmenler açısından 2025 yılı; güvencesizliğin, belirsizliğin ve keyfi uygulamaların arttığı bir dönem olmuştur. Öğrenciler açısından bakıldığında sınav odaklı, rekabetçi ve ezberci eğitim sistemi 2025 yılında da değişmemiştir” diye konuştu.

EŞİTSİZLİK ÇOĞALDI

Okullar arasındaki fiziki ve akademik imkan farklılıklarının büyüdüğünü de aktaran Demirkol, “Özellikle dezavantajlı bölgelerde nitelikli eğitime erişim ciddi bir sorun olmaya devam etmiştir. Deprem nedeniyle yıllar önce boşaltılan okullarla ilgili bu yılda da çözüm üretilememiştir. Okul binalarının yapımına ya hiç başlanmamış, ya da  tamamlanmadığı için pek çok mahallede ikili eğitim devam etmektedir.  Tam gün eğitim ve ikili eğitim yapan  okullarımızda ders sürelerinde ki eşitsizlikler öğrencilerimizin akademik gelişimleri ve  pedagojik  açıdan kabul edilemez. ‘Öğrenci kenti’ olan Eskişehir’de, üniversite öğrencilerinin birçoğu hem çalışıp hem okumak zorunda kalmakta, üniversitelerde hak arayan öğrencilerimiz rektörlük emriyle özel güvenlik görevlileri tarafından darp edilmekte ve insan hakları ihlalleri yaşanmaktadır. MESEM’ler, mesleki eğitimi güçlendirmek yerine; çocuk işçiliğini yaygınlaştıran, öğrencileri eğitim ortamından koparan bir yapıya dönüşmüştür. Bu uygulamalar, çocukların üstün yararını değil; piyasaların ihtiyaçlarını önceleyen bir anlayışın sonucudur” dedi.