BandoESES’e kimse kızmasın çünkü mesele bambaşka!

Bazen bir açıklama yapılır ve sadece bir kulübü değil, bütün bir futbol kültürünü tartışmaya açar. İşte son günlerde yaşanan tam olarak bu.

Eskişehirspor tribün kültürünün en önemli simgelerinden biri olan BandoESES, Samsunspor yönetiminden gelen anlamlı bir davet aldı.

Samsunspor’un İspanya temsilcisi Rayo Vallecano ile oynayacağı karşılaşmada tribünlere renk katmaları istendi. Davetin gerekçesi de oldukça sembolikti. Son günlerde Türkiye ile İspanya taraftarları arasında kurulan gönül köprüsüne, yıllardır tribünlerden yükselen o tanıdık melodilerin eşlik etmesi arzu ediliyordu.

BandoESES ise nazik bir teşekkürle bu daveti reddetti.

Ve sosyal medya… Tahmin edileceği gibi ikiye bölündü.

Bir taraf, “Bu fırsat kaçmamalıydı” diyor. Onlara göre mesele bir kulübün ötesinde. Avrupa kupalarında sahaya çıkan bir Türk takımının yanında olmak, bir nevi milli mesele. “Siz bizi davet etseniz biz gelirdik” diyenler de var, “Bu Eskişehirspor için harika bir reklam olurdu” diyenler de.

Diğer tarafta ise bambaşka bir bakış açısı var. Onlara göre tribün kültürü sadece müzikten, tezahürattan ibaret değil; aidiyet meselesi.

BandoESES’in yaptığı açıklamadaki “kurulduğumuz günden bu yana yalnızca Eskişehirspor ve Ay-Yıldızlı formanın peşinde yürümek” vurgusu bu yüzden birçok taraftar için oldukça anlamlı.

Aslında tartışmanın özü çok net bir soruda düğümleniyor...

"Tribün kültürü paylaşılabilir mi, yoksa tribün dediğimiz şey tam da paylaşılmadığı için mi değerlidir?"

Eskişehirspor tribünlerinin yıllardır söylediği “Espana” tezahüratı son günlerde yeniden gündeme geldi. Yaklaşık 20 yıldır tribünlerden yükselen bu sesin sosyal medyada İspanyollar tarafından keşfedilmesi, futbolun sınır tanımayan kültürünü bir kez daha gösterdi. Avrupa’da birçok taraftarın Eskişehirspor’dan haberdar olması bile başlı başına bir hikâye.

Belki de bu yüzden bazı taraftarlar Samsunspor davetinin kabul edilmesini istiyordu. Çünkü onların gözünde bu sadece bir davet değil, Eskişehirspor tribün kültürünün Avrupa sahnesine taşınmasıydı.

Ama BandoESES’in verdiği cevap başka bir şeyi hatırlattı: Tribün kültürü bazen sahadaki futboldan bile daha inatçı bir sadakat üzerine kurulur.

Benim ise en çok dikkatimi çeken yorum şu oldu:
 “İlla ısrar ederlerse maç Eskişehir’de oynansın, biz Samsunspor’a gereken desteği verelim.”

Bir yanda Eskişehirspor tribün kültürüne olan sarsılmaz bağlılık, diğer yanda Anadolu kulüpleri arasındaki dayanışma duygusu. Biri “biz sadece kendi takımımız için çalarız” diyor, diğeri “Avrupa’da oynayan bir Anadolu kulübü yalnız kalmamalı” diye düşünüyor. Aslında kimsenin kötü niyetli olmadığı bir tartışma bu.

Ama günün sonunda BandoESES kararını verdi. Kimileri bu kararı doğru buldu, kimileri ise kaçırılmış bir fırsat olarak gördü. Kesin olan bir şey var ki; Eskişehirspor tribünleri yıllardır sadece bir takımı desteklemedi. Aynı zamanda Türkiye’de tribün kültürünün nasıl bir ruh taşıdığını da gösterdi. Çünkü bazı şehirlerde futbol sadece futbol değildir.

Eskişehir’de ise…
Futbol biraz da karakter meselesidir.