AK Parti’den milletvekili aday adayı olan iş adamı Ali Demirel, “Milletvekili ulaşılabilir olmalı. Eskişehir gibi az vekil çıkaran yerlerde esnaftan ya da ticaretle uğraşan birinin milletvekili olmasını istiyorum. Hocadır, bürokrattır insanımız onlara derdini anlatamıyor. Onların yanına bile gidemiyor” dedi.
Kimdir?
Ali Demirel, 1970’de Kaman’da doğdu. İlkokulu Kaman’da, ortaokulu ve liseyi Sivas/Şarkışla’da okudu. Liseyi birincilikle bitirdi. 1987’de Eskişehir’e geldi. Hem okudu, hem çalıştı. İnşaatlarda demirci ustası olarak çalıştı. Anadolu Üniversitesi İşletme bölümü mezunu. ‘Siyasi oluşumlarda vizyon yönetim süreci’ konulu yüksek lisansını Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi’nde yaptı. 1991’de inşaat sektöründe faaliyet gösteren şirketini kurdu. 1991-92 arasında Elazığ’da polis okuluna gitti. Akabinde beş yıl Eskişehir’de polis memurluğu yaptı. 98’de kendi isteğiyle istifa etti. Demirel, STK’larda da aktif rol alıyor. TÜMSİAD Eskişehir Şubesi’nde teşkilat başkanlığı, İlim Yayma Cemiyeti’nde başkan vekili. Türk Kızılay’ında ve Eskişehirspor’da üyeliği bulunuyor.
Siyaset aşkı Özal ile başladı
Siyaset sevdam 1984 yılında başladı. Başbakan Özal Şarkışla’ya gelmişti. Rahmetli Özal’ı 3-4 metre yakından görmüştüm. Oradan bir kıvılcım almıştım. Siyasete 2002’de AK Parti ile başladım. 2009-2014 arasında AK Parti İl Yöneticiliği yaptım. 2009’da Tepebaşı Belediyesi Meclis üyesi adayı oldum. 26’ncı sıraya yazdılar. Hiç durmadım, kimseye küsmedim partim için çalışmaya devam ettim. Esnafı gezip broşür dağıttım. Önemli olan benim bir yerlere seçilmem değil partimin seçimi kazanmasıdır. Hep bu anlayışla çalıştık.
Gönüllerin vekili…
Siyaset yaparken hiç ikiyüzlü olmadım. Nerede ne söylenmesi gerekiyorsa onu orada söyledim. Yönetimlerdeyken de söyledim. Önemli olan davaya hizmet etmektir. İyi ve doğru olan söylenmeli. Birilerine yaranmaya, birilerine biat etmeye gerek yok. Başarılı olmak istiyorsanız dürüst, samimi olacaksın ve işini seveceksin. İkiyüzlü olmadığınız zaman insanlar size teveccüh gösteriyor. Bunu temayül sonuçlarından da anlıyoruz. Birinci miyim, ikinci miyim? Bunu net olarak bilmiyorum. Resmi bir açıklama yok. Birinci olmamla altıncı olmam arasında bir fark yok. Beni oradalarsa gördülerse bununla gurur duyarım. Gönüllerin vekili olmuş olurum. Temayülle ilgili olarak birinci oldum, ikinci oldum demenin bir anlamı yok.
Gizemli bir şey yok
İnsanların merak ettiği kadar gizemli bir şey yok. Süleyman Bey bizi gayet nazik bir şekilde karşıladı, uğurladı. Bazı sorular sordu, bizde cevaplar verdik. Aynen burada olduğu gibi sohbet ettik. Kamuoyuna yansıyan sorular yoktu. Kamuoyunda ‘şunlar şunlar sorulacak’ denen soruların hiçbiri sorulmadı.
Hocaya, bürokrata dert anlatılmıyor
Türkiye, bürokrasiden çok çekti. Daha düne kadar nüfus memurunun önünde ‘hazır ol’ da duran vatandaşlarımız vardı. ‘Şapkanı çıkarmadan karşıma gelme’ diyen bir memur zihniyeti vardı. Biz, devletten bu zamana kadar hep korktuk. Devlet hep yönlendirdi, baskı yaptı. Devlet, babaydı. Halkımız devletten çekindi. O yüzden milletvekili ulaşılabilir olmalı. Esnaftan ya da ticaretle uğraşan birinin milletvekili olmasını istiyorum. Hocadır, bürokrattır insanımız onlara derdini anlatamıyor. Yanına bile gidemiyor. Ama bir esnafın yanına herkes gidebilir. Abi deyip gidebilir. Akademisyen olursa ‘hocam’ demeden yanına gidemezsiniz. Yoksa küsüyorlar… Dağdaki çobanın hocaya ulaşması lazım. Biz de ulaşamıyoruz. Benim büroma herkes rahatça girip çıkıyor, derdini anlatıyor. Bürokratlar da milletvekili olmalı ama bizim gibi az vekil çıkaran yerlerden olmamalı.
Taraftardan dayak yedim
STK’larda aktif olmaya çalışıyorum. Geçen yıl da Eskişehirspor’a üye oldum. Burada Mesut Hoşcan’a teşekkür ediyorum. Tam beş yıldır Eskişehirspor’a üye olmaya çalışıyorum. Mesut Hoşcan döneminde üye oldum. Daha önce üye yapmıyorlardı, neden yapmıyorlardı bende bilmiyorum. Araya adamlar falan da soktuk ama yine de üye olamamıştık. Çocuklarım EsEs’li. Benimde Eskişehirspor ile ilgili anılarım var. Gönlümde EsEs var ama biraz soğudum. Maçlara çok gittim. Polislik yaptığım dönemde takım birinci lige çıkmıştı. O dönem üzerimde çok maytap patladı, yumruk da yedim. Taraftardan Köprübaşı’nda bir iki yumruk yedim. Konya dönüşü… Rahmetli Gaffar müdürümüz vardı. Taraftar yollarda, müdürler yolları açın diyor… Üç taraftarı kucaklayıp kenara götürüyoruz. O sırada bize bir iki tane yumruk attı, dayağı yedik. Adam sonra kaçıp gitti…
Eskişehir’in en büyük sorunu…
Kentimizin en büyük sorunu iletişim sorunu. Büyük bir iletişimsizlik var. Kimse kimseye gitmiyor, gelmiyor. Kimse kimseyi dinlemiyor. Ziyaret ettiğimiz STK’lar da bundan şikâyet etti. Çoğu dernek ‘yıllardır kapımızı çalmayan vekil var’ deniyor.
Gündeminde neler var?
Üçüncü üniversitenin takipçisi olacağım. Bir vakıf üniversitesi açmanın yollarını aramak gerekir. Eskişehir’in sadece ‘öğrenci kenti’ olarak anılmasından biraz rahatsızım. Çünkü çok güçlü bir sanayimiz var. Savunma sanayine üretim yapan önemli firmalarımız var. Bunların öne çıkması lazım. Çok güçlü bir alt yapısı olan TÜLOMSAŞ’ımız var. TÜLOMSAŞ’ın kendi markası ve etiketiyle tren yapmasını çok arzu ediyorum. Limana bağlanmamız çok önemli. Ürettiğiniz malı satamadıktan sonra bir işe yaramaz. Demiryolunu daha çok kullanmalıyız. Kamyon sayımız Avrupa’dan bile fazla.