Bölünen Tatarlar birleşmeli

Dünyanın dört bir yanından gelen Tatarlar ve Türk Milliyetçileri, Tatar kültürünün yaşatılması ve gelecek kuşaklara aktarılması için neler yapılması gerektiğini masaya yatırdı.

Esasen şu soruyu kendi kendimize sormamız gerekiyor; ne oldu da 16’ıncı Yüzyılı kadar dünyanın en büyük medeniyetlerinden birini kuran Tatarlar, bugün varlık mücadelesi vermek zorunda kaldı?

Kuşkusuz bu soruya verilebilecek pek çok cevap var. Ancak en önemlisi Tatarların 16’ıncı yüzyıldan itibaren birlik ve bütünlüklerini kaybetmesidir. Rus Çarı Korkunç İvan’ın Kazan’ı yerle bir etmesiyle başlayan süreç – maalesef – hâlen devam ediyor.

Bunun sonucunda 20’inci Yüzyıla kadar Tatarların asimilasyon süreci bütün hızıyla sürdü. “Halkların Kardeşliği” diye kurulan Sovyetler Birliği zamanında da bu asimilasyon devam etti. Hatta Tatarlar Stalin zamanında, Korkunç İvan zamanından bile daha büyük zulümler yaşadı.

Konferansa katılan Odunpazarı Belediye Başkanı Kazım Kurt, çalıştayın Kırım Tatarlarının geleceği açısından önem taşıdığını söyledi.

Kırım Ailesi Kurucusu Anife Kurtseitova ise, “Bizler savaşın, ayrılığın ve işgalin tüm acılarına, yürek yangınlarına rağmen pes etmeyen kocaman bir aileyiz” ifadelerinde bulundu.

Eskişehir Kırım Derneği Başkanı Recep Şen, Kırım Tatarlarının mücadelesinin 1783 yılından beri devam ettiğine dikkat çekerek, Büyük Türk Milliyetçisi ve Kırım Tatarı İsmail Gaspıralı’nın “Dilde, işte ve fikirde birlik” kavramına dikkat çekti.

Sovyet diktatörlüğünün yıkılmasıyla kısa bir süre nefes alan Tatar Kültürü, Vladimir Putin diktatörlüğünde yine büyük baskılarla karşılaştı ve karşılaşmaya da devam ediyor.

Tuhaftır Türkiye’de “Amerikancı” veya “Avrupacı” diye adlandırılan ve fonlanan çevrelerin varlığı sıklıkla dile getiriliyor. Ancak “Amerikan Emperyalizmine karşı”ymış gibi davranan pek çok “Rusçu” çevrenin varlığı hasır altı ediliyor.

Bu arada ülke içindeki sosyalist çevrelerin içinde de Tatarların sorunları dile getirilmiyor. Bu konular bu sözde aydınların gündeminde bile değil. Çünkü eskaza bir sosyalist Tatarların sorunlarını gündeme getirse, kendi çevreleri içinde “Irkçı – faşist” olarak dışlanma tehlikesiyle karşıllaşır.

Öte yandan hamasi nutuklar atmanın ötesinde pek bir faaliyetini göremediğimiz Milliyetçi çevreler de Kırım konusunu içselleştirmemiş durumdalar.

Aksi gibi Tatar diasporası da kendi içinde birlik ve bütünlüğünü sağlayabilmiş değil.

Dünün büyük fatihlerinin torunları olan Tatarlar, bugün dünyanın en barışçı ve insani direnişini yapıyor. Ben bu mücadelede başarılı olacaklarına inanıyorum. Ancak öncelikle 16’ıncı Yüzyılda parçalanan Tatar ailesinin kendi içinde birlik oluşturması gerekiyor.

15 Ekim 1552'de Kazan şehri Ruslar tarafından yakılıp yıkıldı. Böylece 4’üncü yüzyıldan beri devam eden Türk egemenliği son buldu. 

Aradan tam 474 yıl geçmiş. Artık birlik olmanın zamanı gelmedi mi? Birlik olmanın önemini idrak edebilmemiz için daha ne kadar büyük felaketlerle terbiye edilmemiz gerekiyor?



(ANADOLU GAZETESİNDEN ALINTIDIR)