Teşekkürler ASO…

ASO, yani Anadolu Üniversitesi Senfoni Orkestrası açılımı… Birçok etkinliklerine gidip dinleme olanağım oldu. Ama “Yeni Yıl Konseri” adı altında düzenlenen son etkinlik bir başkaydı.

Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarının düzenlediği bu muhteşem konser 24 Aralık Perşembe akşamı Atatürk Kültür ve Sanat Merkezi Opera ve Bale Salonu’nda dinleyicilerle buluştu. Konseri izleyenler arasında Eskişehir Vali Yardımcısı Dr. Ömer Faruk Günay Anadolu Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Naci Gündoğan, akademisyenler ve üniversite öğrencileri de vardı. Anadolu Üniversitesi Senfoni Orkestrası Şef Murat Sümer yönetiminde gerçekleştirilen konserde, piyanist Oytun Eren konserin ilk bölümünde P.İ. Çaykovski’nin 1. Piyano Konçertosu’nu seslendirdi. Konserin ikinci bölümünde ise çeşitli bestecilerden birbirinden harika danslar yer aldı. Tanıtıcı broşürde eserlerin de bestecilerinde isimleri var. Buradan kopya çekerek de yazabilirim ama benim amacım akademik bir bilgilendirme değil saygın okurlarımız. İstediğim, ruhumuzu dinlendiren, yüreğimizi serinleten, şifa olan kentimizdeki böylesi etkinliklere imza koyanlara olan borcumuzu dillendirmek. Bakınız çok etkinliklere gittim gururlandığım bu kentte. Gerek Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrasının, gerekse Anadolu Üniversitesi Senfoni Orkestrası’nın. İkisinin etkinliklerinde de büyük hazlar yaşadım çoğu zaman. Ama tüm içtenliğimle söylüyorum ki gittiği etkinlikler içerisinde en büyük hazla donandığım yegâne gece bu oldu. Dedim ya amacım akademik bilgileri kopyalayıp ahkâm kesmek değil. O samimi geceden geriye kalan güzellikleri dilimin döndüğünce paylaşmaktır. Şef Murat Sümer kardeşimi yolda görsem tanır mıyım tanımaz mıyım bilemem. Keza o da beni! Ama bir orkestra şefi bu kadar mı içten olur, bu kadar mı sempatik olur, kendini zerre kadar kasmadan bu kadar mı içten icra eder işini? Finalin ritmik bölümlerinde seyirciyi de tempo tutması için teşvik ederek iletişime geçen bu genç yetenek, daha sonra dünya tatlısı çocuklarımızı da ardına takarak salonu tur attırdı. Onları da sahneye alarak selamlama kısmını birlikte yaptırdı, hak ettikleri alkışa çocuklarımızı da ortak etti. Hani valla ayıp olmasa önümden geçerken, “benim güzel kardeşim” diye sarılıp gözlerinden öpmek geldi içimden. Genç piyanist Oytun Eren için de aynı güzel duyguları besledim. Alkış üzerine yeniden sahne aldığında hocasının bir bestesini yorumladı. Hem piyanosu hem de kendi sesi ile sözlü bir şarkıyı icra etti. Alanının dışında makamsal hoş bir ezgi ile farklı bir final sundu. Orkestra elemanları da(onlarcası) içten, coşkulu ve güleçti. Hele vurmalı çalgılarda görev alan ve tüm sahnede gezinerek şov yapan kardeşim için de aynı samimi düşüncelerimi paylaşmak isterim…

İnsan kokan güleç Rektörümüz Prof. Dr. Naci Gündoğan’da gurur dolu bu gece sonrasında sanırım aynı mutluluğu yaşayanlardandı. Şunu çok isterdim ama…

Bu çok güzel gece canlı yayınla başta sanata duyalı Eskişehirliler olmak üzere, 81 vilayetin sanatseverlerine ulaştırılsaydı keşke! TRT Okul başta olmak üzere kentimizin televizyon kanalları bunu dünyaya yayınlasaydı keşke. Çünkü burada çok sesli müziği sevdirmek üzere ortaya konan samimi çabanın mutluluğa dönüşmüş biçimi vardı gerçekten. Candan teşekkürler ASO…

SİZİN SESİNİZ

CHP İl Genel Kurulundan akılda kalanlar…

CHP il başkanlığı için Sinan Özkar ve İlker Özokçu yarıştı. Beterin beteri örneklerine çok kez tanık olduğumuzdan, bu seçim için “güzel bir ortamdı” tanımlaması yapabiliriz. Daha birkaç gün önce İzmir’de yaşananları eminim anımsıyorsunuzdur. Tuncay Özkan’ı dövmek üzere üzerine saldırıp konuşmasını yarım kestirenlerin “demokrasi” edebiyatı yaptığı bir ortamda Eskişehirlilerle övünmek gerektiğini düşünüyorum…

Ahmet Ataç ve Kazım Kurt arasında giderek netleşen hizip bu seçimde artık net bir biçimde kamuoyuna yansıdı. Kim ne derse desin uzlaşmak gibi bir tavır içerisinde olmayacak ikisi de bundan sonraki yaşamlarında. İlker Özokçu’yu destekleyen Ataç’ın yanında yer alan isimlerden Erdal Caferoğlu ile Kazım Kurt’un sitemkâr atışmaları da akıllarda kalacaktır sanırım. Eskişehir Milletvekilleri Gaye Usluer ve Utku Çakırözer’in de çarşaf listeyi desteklemeleri dolayısı ile Ahmet Ataç’tan yana tavır olarak değerlendirilmeleri; Kazım Kurt taraftarı genç konuşmacının “atama yolu ile gelen milletvekili” tanımlamasına Gaye Usluer’in “demagoji yapmayın” paylaması da unutulmayacaklar arasında…

Başkan adaylarından Özokçu’nun düşüncelerini ya da projelerini açıklamak üzere kürsüye çıktığında; kısa bir süre sonunda kürsüyü terk etmesi, hakkını değerlendirmemesi de ilginç notlardan! Ki bu kısa konuşmasında da sadece karşı tarafa sitem, hafifçe de fırça niteliğinde konuşma yapmasıydı şaşırtan…

Gönlünün net biçimde hangi tarafta olduğunu bildiğimiz Cemal Okan Yüksel, yılların politikacılarını kıskandıracak hamle ile çarşaf ya da blok seçim tercihinde tarafsızlığını ilan etti. İşin zaferle sonuçlanmasına sevinen taraf da, Blok Seçim taraftarları oldu tabii…

Keşke aralarına uçurumlar sokmayı tercih etmeseydi kentimizin sosyal demokrat öncüleri! Karanlığa gittiğimiz bir süreçte sadece “bölünmez bütünlük” paydasında yoldaş olmalarını istediğimiz bu insanlar, etraflarındaki “ara gazcıların” ya da işgüzarların dolduruşuna gelmeselerdi. Liderlerin peşine takılarak sığ ideolojileri ile o liderleri bazen yanıltan; kendini oportünizme adamış bazı güruhlar etkin olmasalardı keşke! Ahmet Ataç’ta Kazım Kurt’ta finalde bu doğrultudaki söylemlerle “Cumhuriyet paydasında” birleşmek gerektiğini yan yana samimice haykırsalardı! O kazanmış bu kazanmış değil, Cumhuriyet kazanacak diye umutlansaydık işin bitiminde. Bu umut dalgası Eskişehir’den yayılacak diye sevinçle haykırsaydık el ele “Yaşasın Türkiye Cumhuriyeti” diyerek. Ah Keşke!

Sinan Özkar bir oy farkla CHP Eskişehir İl Başkanı seçildi. Dile getirdiğimiz ve görmeye hasret kaldığımız bu birleştirici tavrı içtenlikle kendisinden dilemekten başka seçeneğimiz yok şimdilik…

OZANCA

Ayrı gözle bakmaz idim bir ferde

Cihana bir gözle bakar giderdim

Gerçek insanları bilirdim Allah

Ondan gayrısına tapmazdım billâh…