Paydayı küçültmek…

Bireysel beklentileri özneli yaşayanlar için pek sanmıyorum ama sosyal beklentilerini üste tutan ideal insanları için bu ruh hali çok daha yaygın kanımca…

Kimileri arabasını, evini yenilemek için yaşar.

Bu maddesel değerlerine yazlığını da ekleyerek kendini kanıtlar insanoğlu. İşini yani şirketini genişletmek, kazanç hanesini her yıl katlamak, hatırı sayılır işadamlarından olmak ve hatta ülkede tanınmış bir işadamı olmak…

Tüm bunlarla birlikte dünya nimetlerinden dibine kadar yararlanmak da işin fantezi kısmı elbet! Paranın gücü ile en güzeli yemek, en güzelini görmek ve en güzelini tatmak! Santimetresine kadar, metresine kadar hem de…

Bu beklentilerle donatılmış bir dünyalının menziline ulaşamaması durumunda sorgulama ya da kendisi ile yüzleşme safhası uzun sürmez. İşin sonunda hayattan bulamadıklarının adını “kader” deyip geçiştirir. İşi Tanrı’ya havale ederek sıfırlar kendisini, yeni bir sayfa açar. “Kısmetim başka yerde” diyerek arayışına devam eder…

Toplumsal beklentileri ön planda tutan için durum hiç de bu denli kolay değildir. Bir ömür sayılacak zaman dilimi boyunca “yaşanası bir dünya” uğruna, emek-demokrasi-özgürlük-bağımsızlık paydasında çarpan yüreğinizde umudun azalması durumunda başınıza gelecekler nelerdir bilir misiniz?

İşte tam bunları sorgulayarak sokak köpeklerini ve kedilerini doyurarak işyerime gelip masama oturduğumda Prof. Dr. Cengiz Türe’nin davudi sesi ile kapıyı aralayıp beni selamladığını fark ettim. Anadolu Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü akademisyenlerinden olan Cengiz Türe halka dokunan türlerden akademisyenlerdir. Yani kozasını örüp sadece akademik kariyeri peşinde koşmayıp, kenti ve ülkesi ile de ilgili bir aydındır. Hayvan sevgisi paydasında da kendime yakın bulduğum aynı toprağımın insanı ile kimi zaman mutlu olduğum sohbetler yaparım. Sosyal ve kültürel birikimli insanların değersizleştirildiği ortamda bendeki değişimin çok güzel tahlillerini yaptı. Yaşam felsefemi gözden geçirdiğimi, insanları artık değerlendirme şeklimi değiştirdiğimi söyledim. Yani kişilerin Türk olması, Kürt olması, sağcı olması, solcu olması, AKP’li ya da CHP’li olması önem arz etmiyor. İnsanları “iyi ve kötü insan” paydasında değerlendirdiğimi açıkladım. Bunun değişik versiyonunu da “namuslu ya da namussuz insan” olarak izah edebilirim dedim…

“Paydanı küçültmüşsün sevgili hocam” dedi. Böylesine indirgemen bir biçimde beklentilerinin yerine gelmeyişi, yerine gelmediği gibi ülke bağlamında umutsuz bir vakaya dönüşmesinin yorgunluğa dönüşmüş biçimidir bu hal…

Yenilgi gibi mi dediğimde ona yakın dedi…

Haklıydı Cengiz Hocam kanımca. Böylesi bir ideali kırk yıldır yüreğimde samimice yaşatmış bir yurttaş olarak…

SİZİN SESİNİZ

Biz bizi biliriz!

Gerek ES TV’de her gün yayınlanan Gündönümü programını, gerek Anadolu Gazetesi’ndeki köşe yazılarımı takip eden bir dostumuz Âdem Bey. Yapıcı eleştirilerinin yanı sıra haberler de fotoğraflayıp yollar kimi zaman bana. Aynen şunları demiş iletisinde…

                                                      ***

Değerli hocam, geçtiğimiz günlerde de bir caminin şadırvanındaki çeşmelerin fotoğraflarını yollamıştım size. Hatırlarsınız, çeşmelere de sökülüp çalınmasın diye kilit vurulmuştu ekstradan vidalanıp kaynak yapılmıştı. Şimdi de bundan farkı olmayan görüntü içimi yine burktu. “Eyüp Sultan kuran kursuna ve Eyüp Sultan Camii’ne yardım derneğinin koca bir sadak sandığı var orta yerde. Sandık birkaç yerden zincirlerle kilitlenerek garanti altına alınmış öncelikle. Daha sonra da (ayrıca) üç adet baba asma kilitle de takviye bağlamında kilitlenmiş. Ne dersiniz Kuran Kursları adı altında Arapça öğretilir iken biz o mübarek kitabın içindeki çok manalı ve yararlı bilgileri mi öğretmeyi unutuyoruz acaba…

                                                  ***

Zaten kendisi öylesine güzel yorum yapmış ki, bana sadece katıksız biçimde yayınlamak düştü saygın okurlarım…

OZANCA

İSTİYORUM!

Savaşların olmadığı

Çiçeklerin solmadığı

İnsanların ölmediği

Bir Türkiye özlüyorum...

               Fikret DİKMEN