Kurum siyaseti, şehre ihanettir

Kurumlar ki onlar hükümetin değil devletin devamlılığı esası ile iş yapması, hizmet üretmesi gerekirken bir yerlere “Bu kadarı da tesadüf olamaz” dedirtecek bir yaklaşımla ötekileştirme uyguluyor ise ve bu ötekileştirilen yerler hep CHP’li Belediyeler oluyor ise nasıl tedirgin olmayalım?

Tabi eldeki imkânlar neticesinde Belediyelerin de bu duruma karşı boş olmadığını ve aynı düşünceyi kurumlara karşı ambargo olarak uygulamıyor mu derseniz, maalesef onların da benzeri eylemleri kulağımıza geliyor ve bu duruma da tepki gösteriyoruz. Fakat o ya da bu gerekçeyle mağdur olan, hizmetten yoksun kalan, mahrum bırakılan kim oluyor diye sorarsak soruyu bu kısır çekişmenin acısının vatandaşa çıktığı gerçeğine çabucak ulaşıyoruz.

Milletin piknik alanından, kültür merkezine, sulama kanalından, ibadethanesine kadar düştüyse bu kurumsal siyasi tavırlar, vay halimize. Bu intikamı ve eski siyasi metotları bırakın bir kenara. Artık herkesin her şeyden haberdar olduğu ve herkesin herhangi bir yaptırımın neden yapıldığını direkt anlayabildiği bir dönemde yaşıyoruz.

3 Puan değil tutunuştur bunun adı

Eskişehir aylar sonra ilk deplasman galibiyetini aldı. Aylar sonra zirveden bir adım yukarı çıktı ve aylar sonra “çok kritik” dediğimiz bir maçta şansızlığını kırdı. Allah bizim yanımızdaydı, şans yaver gitti ve bu sezon rakipten kötü oynayıp kazandığımız ilk maçtı.

Bu maça sadece 3 puan gözüyle bakamıyoruz. Bu maç bu lige tutunuştur. Bu maç zor yolun en zor adımlarından birini atmaktır. Özgüven depolamak, inanmak ve birleşmenin gücünü hissetmektir bana göre. Kaybetseydik tüm direnişi kıracak bir maçın ardından umudun eteğine yapışmak ve kalp krizi geçirtecek kadar stresli bir maçın ardından gelen milli ara inşallah bizi daha da yukarıya taşıyacak yapılanmalara gebedir.  Umarım tek bir çiçekle bahar gelmeyeceğini de bilerek ama bu istekten düşmeyerek her haftaya böyle başlarız önümüzdeki aylar da…