İstikrar değil İstikbal

Hiç bir şarapnel parçası bu kadar adi olamaz ...
Kutsaliyetin en yoğun döneminde, vicdan çukurunu kanla dolduranları hiç bir ideoloji, dava ya da başka bir gerekçe aklayamaz.
Hiç bir sorumlu da bu durumdan kınayarak, mağdurmuş gibi yaparak, suç şunlarda diye işaret ederek kaçamaz.
Şayet adil, olağan, becerikli bir Ülke'de yaşıyor olsaydık, canımızın bunca yandığı zamanları uzaktan sitemlerle atmazdık içimize.
İlk değil, son olacağını da söyleyemiyor yürek.
Korku en insani duygu ama ölümden değil.  Normal bir yolla ölmeyi özlemekten derbederiz.
Kanserden, Trafik kazasından, Yaşlılıktan ölmek gibi düşleri var gençliğin ve o bombalar o düşlerin de ortasında patlıyor kaçınca kez.
Barış dediniz, barışamadınız
Mücadele dediniz, edemediniz
Dış politika dediniz en dışında kaldınız
Ve sık kullandığınız kelimeydi İstikrar !
En istikrarlı dönemini yaşayan tek bir şey var ülke de Terör ...
İstikrar yerine İstikbal diyenlerin ödediği bedel bir Ülke kazandırdı ama
Bu kanayan yaralar, bu yiten canlar, asker, sivil, çocuk, yaşlı bu parçalanan hayatlar neyin bedelini ödüyor anlayamıyoruz.
Başkalarına dilenmekten çekinilmeyen özürlerden birini çok görüyorsunuz bu yaralı yüreklere.
Hata bizim diyen yok, İstifa yok, görevden alma yok.
Ama açın bakın bazı TV'leri başlıklar dalga geçer gibi birbirinin aynı
Bu işte paralel kokusu diyen de çok, Diplomatik zaferi gölgelemek için diyende çok
Acıları görmezden gelip en iyi ben savundum derdine düşmüş lümpen suretler
Acı'dan haykırına olmadık laflar eden yersiz deyyuslar da çok.
Birileri bir gün şunu da diyecek eminim
"Allahtan yollar duble, köprüler fazla da sıkışmıyor cenaze araçları, cenazeleri çok çabuk götürüyor memleketine"
Siz yine iyi düşünün, iyi bakın, iyi gözleyin iş öyle hale geldi ki
Bırakın İstikrarı, İstikbali kollayın.