Hutbede Atatürk'ün adı olsa ne, olmasa ne?

İşte şimdilerde o diyanet, kendisini kuran kişinin yani Mustafa Kemal’in adını bile anmıyormuş son dönemde. Dini bayramlarımızı geçtik, lakin ulusal bayramlarımızda bu ülkeyi kuran ulu önderin adını bile anmamak üzere gereğini yapıyormuş! Bildiğim kadarı ile Hz. Ali “aslını inkâr eden haramzadedir” der. Ve bildiğim kadarı ile bu isim, peygamberimiz Hz. Muhammed’in en sevdiği, en güvendiği isimdir. Senin bağımsız bir ülkede başı dik yaşamana en büyük vesilelerden olan, özgürce dinini yaşamana ve yaymana sebep olan kişiyi inkâr etmen bu anlamlı sözü kabullenmen anlamına gelmez mi? Dinimizde “Aslını inkâr eden bizden değildir” inancının saygı gördüğünü düşünürsek, bu koca kurumun kendisi ile çeliştiğini söylemek gibi bir hakkımız doğar.  Hem de bal gibi de doğar kardeşim!

Okuyarak anlasın,  millet neye inandığını bilsin istiyor. Hem kutsal kitabımızı, hem de peygamberimiz Hz. Muhammed’in hayatını anlatan bir kitabın Türkçeye çevrilmesi adına emir veriyor. İslam dinini anlayarak yaşamamız için Kuran-ı Kerim’i Türkçeleştiren de Atatürk’tür.  Atatürk’e ait bir anı ile devam edeyim okuyunuz lütfen! “Atatürk Edirne ziyaretinde Selimiye Camii'nin içini dolaşırken, mihrapla büyük avizenin arasında durarak yukarıdaki yarım kubbenin üzerinde Arapça yazılı olan ayeti okuyarak, hocam bu ayet Tevbe suresi 18. ayet değil mi diye müftüye sorar. Müftüden evet paşa hazretleri cevabını aldıktan sonra müftüye, bana bu ayetin manasını söyleyebilir misiniz der. Hocanın doğru cevabı üzerine teşekkür edip evet bende öyle biliyorum der…”

Ayetin hem Arapçasını ve hem de Türkçe anlamını bilecek kadar İslam konusunda birikimli bir insanı sizler hutbede anmıyorsunuz diye değerinden mi kaybedecek Atatürk? Dinimizi en güzel biçimde anlamak, algılamak ve bizi bu kutsal dini kullanarak kandırmaya çalışan bazı menfaat odaklarına karşı bilgili olmamızı özellikle istemiştir. 12 Cumhurbaşkanı içerisinde Balıkesir’de Cuma Hutbesi veren yegâne insan kimdir siz benden daha iyisini bilirsiniz. Bilirsiniz bilmesine de, Allah rızası için önyargılardan arınıp hakkını teslim etmekten neden kaçınırsınız? Tüm bu gerçekler ışığında; koca bir Çanakkale Destanının 100. Yıldönümü hutbesinde siz onun adını anmadınız diye o değerinden zerre kaybedecek mi sanırsınız? Ancak kendinizi kandırırsınız!

Eskişehir’in güzel insanları…

Bazı insanlar kelimenin tam manası ile insan kokar, Anadolu kokar üstüne üstlük kimileri de. İşin kolayına kaçmaz onlar, tüm kirliliğine rağmen hayatın güzelliklerini hissettirmek için yaşarlar adeta. Hani tam ümidi kesmeye yeltendiğiniz anlarda, “ulan bu hayat yaşamaya değer be” dedirten koca yüreklilerden bahsediyorum. Dünyanın her yerinde olduğu gibi, azınlıkta olmalarına rağmen birer zümrüt gibi gözümüzde ve gönlümüzde parıldarlar… Bizim bu güzel kentimizde de mevcut böylesi güzel insanlardan. İşte onlardan bazıları Porsuk nehrine düşen bir masum kedicik için seferber olmuşlar. Ellerinden geleni ardına koymayan bu güzel insanlar tüm güçlüklere rağmen akıntıya kapılan bu minik patiyi boğulmaktan kurtarıp hayata salmışlar. Sizlerle gurur duymamak olası mı? İnsan kılığındaki nice ucubeye insanlığı anımsattığınız için sonsuz teşekkürler sizlere canlarım…

OZANCA

Fikret im hazırım hem birlik için

Canım esirgemem ben hürlük için

Atam emir verdi özgürlük için