Kırılan duba kaldırıma bırakıldı Eskişehir'de vatandaşın dinlenme noktasına engel Ahmet Ataç kadın muhtarlarla bir araya geldi: “Kad… Eskişehir'den sokak hayvanları için örnek davranış Eskişehir Valisi ile İnönü’de projeler masaya yatı… Mehmet Ali Erbil'in Annesi Yurdagül Eken Neden Öld… 2026 DÜNYA KUPASI TÜRKİYE AMERİKA MAÇI NE ZAMAN? T… Eskişehir’de duyarsızca bırakılan malzemeler tehli… Eskişehir'de gelişi güzel park sürücüleri çileden … İlişkilerde fark edilmeyen uzaklaşma: Sessiz kopuş… Eskişehir'in o mahallesi sağanak yağışla sular alt… Eskişehir’de hatalı park geçişi zorlaştırdı Eskişehir’de kırılan duba kaldırımda bırakıldı Instagram paralı mı oluyor? Neler değişecek? Eskişehir'de yol kapatma duyurusu: 6 Nisan günü ba… Aort yırtılması nedir, neden olur, belirtileri nel…

Üye Girişi

Üye Ol

Eskişehir

Alpu Sivrihisar

Spor

Gündem

Eskişehir Hava Durumu

Resmi İlanlar

Eskişehir Nöbetçi Eczaneler

Afyon

Bilecik

Ne demek

Eskişehir Gezi Rehberi

Eskişehir Parkları Eskişehir Müzeleri Eskişehir Yemekleri Eskişehir Camileri, Külliyeleri ve Anıtları Eskişehir Alışveriş Merkezleri Eskişehir Restoranları (Yeme İçme) Eskişehir Gece Hayatı

DİĞER

Magazin Kütahya Ekonomi Eskişehir etkinlik Kültür Sanat Dünya Sağlık Teknoloji Eğitim Biyografi Eskişehir Siyasetçileri Yaşam Ramazan

Foto Galeri Yazarlar Eskişehir İş İlanları Seri İlanlar İletişim

2.04.2026 - Perşembe

Şinasi Kula

Tüm Yazıları Diğer Yazarlar

Eskişehir'in En Masum Namık'ı

19 Eylül 2014 08:54

Tarihte ilk kez Erzurum’a ayna gitmiş. Adamın biri aynayı görüp eline almış. Daha önce kendini hiç aynada görmediği için yansımasını ölen kardeşine benzetip başlamış ağlamaya; “Ey gidi gardaşım, seni bi daha görmek nasipte varmış oy oy” diyerek. Aynayı eve götürüp sarılıp uyumuş kardeşine. Karısı bakmış adam bir şeye sarılıp uyuyor. Aynayı eline alıp kendini görünce o da başlamış bağırmaya; “Allah belaağı vireee herif, bu garı da kim? Bi halta da benzese bari” diyerek ağıtlar dizmeye başlamış. Aynayı kaptığı gibi köyün muhtarına şikâyete gitmiş. Kadın; “Mığdar, benim herif beni bu çirkin garıyla aldatii.” Muhtar aynaya bakmış. Sonra düşünceli düşünceli başlamış homurdanmaya; “Yav bu garıdan çok gavata benziir…”

Erzurumlu hiç değilse aynaya bakabiliyor dostlarım. Biz ülke genelinde artık aynalara bakmayı, yüzleşmeyi de unuttuk! O ayna ki her sabah medya maymunu gibi karşısında süslendiğimiz ayna değil elbet. Kastettiğimiz ayna gönül aynasıdır. O aynaya bakıp yüzleşebilen erdemli insan sayısı kaçtır Allah aşkına bileniniz var mı? Eskişehir ölçeğinde bir değerlendirme yapalım gelin! Hayatın her alanından örneklemelerle yapalım hem de. Siyasetçisinden bürokratına, merkezi yöneticisinden yerel yöneticisine, ev kadınından kitle önderi kadınlara, kahvede oturandan lüks eğlence mekânındakine, köşe yazarından televizyon programcısına, amatöründen profesyonel sporcusuna… Daha yüzlerce örnek de sizler ekleyiniz. Hangimiz gönül aynamızla barışığız söyler misiniz? Gönül aynası ile barışık olanlar empati kurmak gibi duygusal üstünlükleri vardır. Empati kuranlar hoşgörü sahibi olup büyük dağları ben yarattım havasına girmeyip, önyargıdan arınmayı bilmişlerdir…

Gerçekten de herkes en iyisini bildiğini iddia ediyor bu coğrafyada. En çoğunu, en doğrusunu, en iyisini kendisinin bildiğini her cümlesinde savunuyor. İyi de ülkenin geldiği duruma bir bakarsanız, dünyanın en pahalı benzinini eli mahkûm satın alanlar olarak bir açıklama yapmak zorunda değil miyiz? Çocuklarımıza, gelecek nesillere bir özeleştiri yapmak boynumuzun borcu değil mi?

Bu kentin sokaklarında yaşam savaş veren yüzlerce kedi ve köpek var. Bu köpekler arasında bir sokak köpeği var ki Eskişehirliler yakından tanıyor onu. Bilmiyorum kim ama adını Namık koymuş birisi zamanında. Namık, Doktorlar Caddesinde zaman içerisinde yer edinmiş kendisine. Onu sevenler bir de sosyal paylaşım sitesinden sayfa açmışlar. Ben de beğenenler içindeyim Namık’ı! Peki neyini beğeniyorsun diye soranınız varsa yanıtlayayım hemen; Kibirden arınmış tertemiz bir varlık o. ‘Yani hiç birimizde olmayan bir özellik’ Daha ne olsun?

Bilecik’in Adı mı Değişecek?
Hicran Çınar Bilecik Gölpazarılılar Dernek Başkanı olup, Eskişehir’de yaşayan hemşehrimizdir. Söğüt Şenlikleri nedeni ile Davutoğlu’nun açıklamalarından yola çıkarak şu yorumu yapmış Hicran Hanım; “Kurtuluş savaşında Yunanlılar Bilecik ilçelerini ve il merkezini boşaltırken birçok yerde yangınlar çıkararak buraları harabeye çevirmişler. Örneğin Bilecik'te yukarı mahalledeki bir kaç evle Tabakhane Mahallesi yangın ve tahripten kurtarılabilmiştir. Yangınlar sırasında 1956 ev, 331 dükkân, 18 han, hükümet konağı, tüm ipek fabrikaları, okul-camii ve türbeler yanarak kullanılmaz duruma gelmiştir. Bilecik Kurtuluş savaşından yanmış-yıkılmış, tam bir enkaz halinde çıkmıştır. 1920 lerde 12.000 olduğu tahmin edilen şehir nüfusu savaştan sonra 4000 e inmiştir. Bu yangınlarda evraklarda yandığı için bazı bilgilere de ulaşılamamaktadır. Bazı şehitlerimizi büyüklerimizden duyduğumuz halde kayıtlarda bulunmamaktadır. Dolayısıyla da şehit sayılmamakta sadece aile çevresi bilmekte ama ispatı yoktur. Bilecik'in isminin değişmesi neyi ifade edecektir. Bilecik'e bir unvan verilmesi gerekiyorsa ki çok geç kalınmıştır. Bu hiç bir vekilimizin ya da yetkilimizin aklına gelerek mecliste gündeme alınması sağlanmamıştır…”

OZANCA
Zavallı sokak köpekleri
O ıslak burunları ve patileri
Yağmurdan ıslanmış tüyleri
Açlıktan sırtına yapışmış mideleri
Ya “beni sev ne olur” diyen gözleri
Üşür müsünüz geceleri
Yıldızlar ısıtmaz mı sizi
Korkmaz mısınız sokaklarda
Gecelerin sevimli bekçileri!
Kırdım mı kalbinizi öyle dediğim için,
Adınızı ben koymadım, yemin.
Sizi çok seviyorum sokak köpekleri…
Naime Özeren