Burası Yunan belediyesi mi?

Bugün yüksek müsaadenizle biraz Mahmudiye’den ve ilçede yaşanan ilginç, üzücü, rahatsız edici gelişmelerden bahsedeceğim.
 
Malumunuz Mahmudiye köklü bir geçmişi olan ve özellikle Atçılık konusunda Türkiye’nin parmakla gösterilen nadide bir ilçesi.
 
Hatta şöyle düşünün Osmanlı Devleti yaklaşık 200 yıl önce onca geniş sınırlar içinde ilk modern harasını Mahmudiye’de açıyor.
 
Ancak Mahmudiye sanki birileri tarafından özellikle cezalandırılıyor gibi başta Atçılık olmak üzere pek çok meziyetinden mahrum bırakılıyor.
 
İlçede Türkiye Jokey Kulübüne ait 1753 dekarlık devasa bir alan var.
Yıllar önce ilçeye ulusal yarışlara ev sahipliği yapabilecek nitelikte bir hipodrom yapıldı.
Üstelik yarışların yapıldığı bazı noktalardan daha çeşitli pistleri ve donatıları inşa edildi.
Ancak beklenen ulusal yarışlar bir türlü yapılmadı.
Sonradan kurulan Diyarbakır’da bile yarışlar başladı ama Mahmudiye’de başlamadı.
 
2013 yılında 10 milyon TL değerinde yatırımla bir Türkiye’nin en büyük At Hastanesi yapıldı.
Şu an atıl durumda.
 
Daha önce TİGEM tarafından ilçede yapılan satışlar Karacabey’e verildi.
 
İlçede yaklaşık 2500 yarış atı var. Dereceler almış bu atların idman ihtiyaçları bulunuyor.
Bunun için ilçede bulunan hipodrom pistleri atıl durmasın ve siyasette karışmasın diye Atçılar Derneği kuruluyor ve TJK’dan idman yapmak için yer istiyor. Ama ne yazık ki bu talep kabul görmüyor.
 
Hadi devam edelim. Sadece Atçılık ile sınırlı kalmasın.
 
İlçede Orman Bölge Müdürlüğüne bağlı ve tarihi niteliği olan Ormantepe mesire alanları var. Kapısına kilit vurulmuş, virane bir halde. Mahmudiye Belediyesi bu alanı biz işletelim, bakalım, onaralım diyor.
Maalesef bu talep de kabul görmüyor.
 
Eskiden ilçe hastanesi olarak hizmet veren ve şu an kullanılmayan boş bir hastane binası var. Yine her tarafı yıkık, virane bir halde bulunuyor. Mahmudiye Belediyesi kamu malı diyerek bina camlarını bile sac ile kaplıyor. Hatta böyle boş duracağına Yaşlı Bakım Evi/Huzurevi olarak değerlendirelim istiyor. Özel sektörden yatırımcı dahi buluyor. Ama bina talebi de kabul olmuyor.
 
İlçenin 18 Eylül Stadyumu var. Geçmiş dönemde 2 yıllığına belediyeye veriliyor. O dönem Büyükşehir Belediyesinin desteğiyle 130 kamyon verimli toprak getiriliyor ve zemin çimlendiriliyor. Belediye sahanın yer altı sulama sistemini bile döşüyor. Stat tribünleri ise zaten geçmişte Ziraat Odası Başkanı iken bizzat İshak Gündoğan tarafından yaptırılmış.
Sonra ne hikmetse Belediye’ye kullanım hakkı yenilenmiyor. Stat kullanılmaz ve bakımsız bir hale geliyor. Belediye tarafından Gençlik ve Spor Hizmetleri İl Müdürlüğü’ne bakımını biz yapalım ve ortak kullanalım teklifi bile yapılıyor ama nafile… Talep kabul görmüyor.
 
Mahmudiyespor sporcuları Belediye tarafından tahsis edilen araçla idmanlarını Eskişehir’e gelerek bir halı sahada yapıyor.
 
Bu durumu yaşayan birisi ne der? Nasıl sitem eder?
Geçtiğimiz haftalarda Mahmudiye’de görüştüğümüz Mahmudiye Belediye Başkanı İshak Gündoğan da işte bu sebepler ile haklı bir serzenişte bulunuyor.
 
Biz Yunan Belediyesi miyiz? Biz de Türkiye Cumhuriyeti Belediyesi olarak vatandaşa hizmet veriyoruz ama ne Çevre Şehircilik ne de diğer bakanlıklardan tek destek görmedik diyor.
 
Yaşananlara bakınca destek görmese neyse ama keşke köstek olunmasaydı diyeceğimiz bu üzücü gelişmeleri basit bir ihmal, bürokrasinin azizliği ya da kötü bir tesadüf olarak değerlendirmek mümkün müdür?
 
Bence Eskişehir ve engelleme diye başlayan sohbetlere Mahmudiye’yi de ekleyin. Çünkü görünen köy kılavuz istemiyor.