Bu rektör başka rektör!

Anadolu Üniversitesi de, Osmangazi Üniversitesi de bu kentin gurur kaynağıdır değerlerindendir. Bu kente hayat katan, can katan damarlarındandır. On bine yakın akademisyeni, yüz binlerce öğrencisi ile kentin ışıklarıdır bu iki güzide üniversite…

Türkiye genelinde iki yüze yakın üniversite içerisinde Anadolu Üniversitesi gerçekten de gurur kaynağımızdır. Hacettepe Üniversitesini de geride bırakıp önemli bir sıralamada zirveye doğru tırmanışını sürdürmektedir…

Anadolu Üniversitesi’nin sıra dışı bir de Rektörü vardır. Eleştirel ve keskin yazılarıma alışmış saygın okurlarım bana hak vereceğini bilerek hemen söz konusu rektörümüzün sıra dışı olmasındaki nedenleri paylaşayım dilerseniz…

Prof. Dr. Naci Gündoğan, alışageldiğimiz rektör profillerinin dışında bir insan. Tebessümü yüzünden asla eksik olmayan, kendisi ile barışık bir adam. Komplekslerinden olabildiğince arınmış insanlar nasılsa, o da aynen öyle işte…

Rektörlük görevine daha başlar başlamaz, ilk televizyon söyleşisini ES TV’de hazırlayıp sunduğum “Pazar Kahvesi” adlı programımda yapmıştı. Benim gibi dar gelirli bir ailenin, zorluklarla yüksek tahsil yapmış çocuğu idi. Söyleşide çok etkilendiğim bir anı da anlatacağım izninizle…

Duygularını sordum kendisine söyleşimizin ilk dakikalarında. Değerli annesinin de Anadolu üniversitesinde çalışarak kendisini okuttuğunu ve bu güzide okula rektör olarak başlamak bu yüzden daha da anlamlı açıklamasını yaparken çok etkilenmiştim. Göz pınarlarındaki duygu seli yüzünde öylesine masum bir şavka dönüşmüştü ki kelimelerle anlatmam olası değil inanın…

Zor koşullarda okuduğunu ve bu yüzden halk çocuklarını yani üniversite bünyesindeki öğrencilerini en iyi anlayanların başında olduğunu belirtmişti. Gerçekten de aynen dediği gibi oluyor pratikte de. Şunu yaptı bunu yaptı diyerek reklama dönüşen bir yazı yazmak değil ereğim. Lakin gecenin bir yarısı kütüphaneyi ziyaret ederek final sınavlarına çalışan öğrencilerle bir araya gelmesi kamuoyunda sempati ile karşılandı. Kütüphanedeki öğrencilerin masalarını dolaşıp final sınavında başarılar diledi, onların sıkıntılarını dinledi. Öğrencilere yönelik yapılan çorba-çay-kahve ikramına da ortak oldu.

Kütüphanede ders çalışan öğrenciler ise bu yaklaşımın kendilerine büyük motivasyon olduğunu anlattılar. Birlikte öz çekim(selfie) yaparak günün anısını da ölümsüzleştirdiler…

Dediğim gibi iki yüze yakın üniversite var ülkemizde. Ve öğrencilerinin arasında bırakın gezmeyi, koruma ordusu ile gezen rektörlerin çok haberini okuduk. Onlara zılgıt çekip ceza yolu ile ıslah edeceğini sanan rektörlerle öğrencileri arasındaki üzücü çatışmalara tanıklık ettik. Bu gerçekler ışığında da bizim coğrafyamızın insanı olan, bu kentin çocuğu olan Sayın Naci Gündoğan’ın öğrencilerinden korkmaması, sevgi temelinde iletişim kurması bir Eskişehirli olarak beni ziyadesi ile gururlandırdı. Öğrencisinden korkmak yerine sevgi paydasında iletişimi beceren her aydına selam olsun…

OZANCA

ÖĞRETMENİM

Ben bir gülüm, sen bahçıvan;

Çok açarsam eser senin,

Mis kokarsam hüner senin

Ama bir de soldurursan

Günah senin, günah senin öğretmenim…

Ben elmasım, sarraf sensin

Pırlantaysam, emek senin

Parlıyorsam yaldız senin

Ama bir de parçalarsan

Kırık senin, kırık senin öğretmenim…

Ben boş defter, kalem sensin;

Doğru yazsan yarın senin,

Güzel yazsan ikbal senin

Ama bir de karalarsan

Vicdan senin, vicdan senin öğretmenim…

Ben öğrenci, sen öğretmen;

Başarırsam hüner senin,

Kazanırsam zafer senin

Ama birde kaybedersem

Yok diyecek başka sözüm;

Yorum senin, yorum senin öğretmenim… Hasan BAYHAN