A.Ü ve ESOGܒdeki Akademisyenlerin Dikkatine!

“Sevgili Şinasi, ilgine çok teşekkür ediyorum... Öncelikle 150 değil, 70 küsuru vakıf üniversitesi olmak üzere 180 üniversite var ülkemizde. Kitap yapma kararı alındıktan sonra 7 senelik bir emek var, bunun bir de materyal biriktirmeyle geçen 10 yıllık öncesi mevcut. Yani aslında bu kitapta 17 yıllık bir emek söz konusu. Eylül ayında tüm üniversitelerin ilgili bölümlerine, kütüphanelerine ve akademisyenlerine toplam 300 tanıtım maili attım. Bir tane bile geri dönüş olmadı. Sebebini bilmiyorum, belki de insanların internetten bir şeyi beğenme ve satın alma alışkanlıkları yok. Ama en azından "Nedir bu" diye merak edip sormalarını beklerdim. Benim programıma göre Ağustos ayında çıkan bu kitabın ekim, kasım ayında ikinci baskısı olur umudundaydım. Çünkü o kitaptaki belge ve bilgilerin tamamına artık insanların ulaşma şansları yok. Bir kısmını o sanatçılar hayattayken edinmiştim, kendim fotoğrafladım vs. Şimdi o sanatçıların hiç biri yok... Sonuçta dev bir hazineyi, üstelikte hiç bir masraftan kaçınmadan olabilecek en kaliteli haliyle insanların kullanımına sundum. Buraya kadar ben görevimi yaptım, sıra bu meslekten hayatlarını kazananların görevini yapmasındaydı, ne yazık ki bu kadar ilgisizliğin hak edilmediğine inandığım bir gerçekle yüzleştim. Bunun içinde kırgınım. "Acaba ben yanılıyor muyum? Belki de gerçek benim düşündüğüm gibi değildir." diye kendimi sorguladığım zaman da oldu. Sen kitabı gördün, senin gibi pek çok insan da gördü, dokundu ve takdirlerin belirtildiği bir liste var elimde... Bu liste de Doğan Hızlan'dan Selim İleri'ye, Namık Kemal Sarıkavak'tan Nazan Erkmen'e kadar yaptıkları işin zirvesindeki pek çok isim mevcut. Yanılmışsak hepimiz yanılmışızdır. Ben kitabımdan eminim, eninde sonunda doğru ve kıymetini bilecek insanlara ulaşacaktır. Tek problem var, bu ulaşma süresi uzun zamana yayıldığında bir sonraki kitaba maddi manevi enerji kalmıyor. (Gördüğün üzere dersini almış ama hala kaşıntısı olan bir adam durumundayım...) Tekrar teşekkür ve sevgilerimi sunuyorum... İyi Seneler…”

Sana da iyi seneler sevgili Ali, Emeklerinin karşılık bulduğu nice yıllara…

Aksaray ile Dr. Sami Ulus Çocuk Hastanesi arasındaki fark!

Adnan T. bey, internette gazete yazılarımızı takip eden bir dostumuz. Ve şu sıralar dünya güzeli çocuğu rahatsız olduğu için yüreğinde sızı var ne yazık. Bir ileti yollayarak 2014’ün bu son gününde bu ülkenin tüm insanlarını duyarlı olmaya davet etmiş…

“Ak-saray'da 1150 oda var, 250 odalık malikânenin inşaatı da devam ediyor...

 5.000.000 nüfusa sahip Başkent Ankara'nın tek Çocuk (Devlet) Hastanesi olan Dr. Sami Ulus Çocuk Hastanesinin;

0-2 yaş arası Bebek yatak sayısı 42

2-18 yaş arası Büyük Çocuk yatak sayısı 22

22 çocuk koğuş sistemi odalarda kalıyor. Tek bir tuvalet var. 17-18 yaşındaki hasta çocuklar (kızlı-erkekli!) ve refakatçileri aynı odada(koğuşta) kalıyor. Aynı tuvaleti kullanıyor...

Geleceğimizin teminatı çocuklarımıza reva görülen hastane ortamı maalesef bu!

Kimsenin böyle bir tecrübeye sahip olmasını istemem.

Ama inanmıyorsanız lütfen araştırınız.

Yanılıyorsam da lütfen uyarınız.

Çocuklarımız bunu hak etmiyor... 

Taraf olmayı bırakıp lütfen hayatın gerçeklerini görün...

Görün ve oy verdiğiniz parti hangisi olursa olsun, bu kara yazgıya çare bulması için onları uyarın, zorlayın...

Lütfen...”

OZANCA

Bir sene daha kayboldu gitti

Sevinçlerle üzüntülerle

Acı da olsa, tatlı da olsa

Dönülmeyecek o günlere

Bahara koşan kelebek gibi

Uykuda gülen bir bebek gibi

Gülümseyerek gel yeni yıl… Şinasi KULA