71 Evlerde yakılan telefon direği!

Okurlarımızın dikkatinden kaçmamıştır kanısındayım. Geçtiğimiz günlerde 71 Evler Mahallesinde bulunan Zübeyde Hanım Uygulamalı Eğitim Okulu yakınlarında bir telefon direğini görüntülü olarak haber yaptık. Meğer bu direk altı ay öncesinden bu hale getirilmiş lakin tüm yerel medyamızın gözünden kaçmış bir biçimde! Gerçekten da yanına gidip yakından incelediğinizde tam bir Türkiye manzarası demek gelir içinizden. Sanıyorum yanındaki otları yakıp temizlik yaptığını zanneden bir aklı evvelce direk alttan tutuşturulmuş. Fark edilip söndürüldüğünde ise ha yıkıldı ha yıkılacak biçime çoktan dönüşmüş bile. İyi de biz Türk’üz kardeşim! Ona da çare buluruz gibilerinden yola çıkılarak direk çelik halatlarla desteklenmiş herhalde. Bu ilginç görüntüyü de gazetemiz haber olarak çıkardığının ertesi günü telefonla arayan bir vatandaş panik ve tehditle karışık danışmadaki genç kızımıza ültimatom vermiş. “Ya bu haberinizi tekzip edin, ya da gereğini yapar mahkemeye veririm…” Vay, vay, vay… Kimmiş bu zıpkın diyerek fotoğraf makinemi de alıp söz konusu okulun yanına gittik yine. Bu kez Eskişehir’in yüz akı ES TV haber ekibi de benden önce yerini almıştı sahada. Acaba dedim bizi tehdit eden bu sinirli ve kahraman vatandaşımız yanımıza gelir mi? Okuldan biri mi, yoksa direğe yakın evlerden birinin sahibi mi diye arandım. Ama ne hikmetse gelen giden yoktu! Haberimiz dosdoğru bir haberdi. Yok elektrik direği demişiz de, bu telefon direğiymiş de, yok teyzemin bıyıklarıymış da… Evirip çevirmeye hiç gerek yok kardeşim! Elektrik direği olsa ne, telefon direği olsa ne? Sonuçta yıkılmaya yüz tutmuş bu direk, minik bir çocuğun kafasının tam ortasın küüüüt diye düştüğünde direğin çeşidinin anlamı kalır mı? Elektrik direği olsaydı öldürmezdi, ya da telefon direği olsaydı yıkılmazdı mı diye avunacaksın? Biz kamu görevimizi yaptık, uyuyanları uyardık. Gerisi hak getire…

DIŞARDAN GAZEL

Ey tabela partilerinin sadık bekçileri!

Sayınızı bilmiyorum ve hiç umurumda da değil. Çünkü yok birbirinizden farkınız, hepiniz aşağı yukarı aynı boyanın renklerisiniz. Yani EGO rengindesiniz hepiniz. Yüz yıllardır parti binanızın kapısından bir Allah’ın kulu içeri girmediği halde, üye sayınız üç kişiyi geçmediği halde ve her seçimde boyunuzun ölçüsünü gani gani aldığınız halde yine aynı nakaratsınız. İsim isim sayarak sizlere koz vermem bilesiniz ki! Hiçbir medyada ciddiye alınmazken sayemde gündem yaratmanıza izin vermem. Tabela Partileri olarak sizleri genel bir tarifle anlatmam ve sizin de gerekli mesajı alıp bir hiç olduğunuzu fark etmeniz yeterli benim için. Bakınız MÖ yıllardan bu yana sen ben bizim oğlan şeklindeki üç beş kişilik yandaşınızla birlikte seçimlerden seçimlere boyunuzun ölçüsünü almaktasınız. Lakin ölümüne bir inatla hezimet üstüne hezimet tattığınız halde bana mısın dememektesiniz. Pişkinsiniz yani! Bu nasıl bir egodur kardeşim? Bu nasıl bir nefistir kardeşim? Ülkenin geldiği vahim noktaya baktığınızda dahi içinizde en ufak bir kaygı oluşmuyorsa, çocuklarınızın ya da torunlarınızın karanlık bir gelecek endişesi sizleri hüzünlendirmiyorsa, birleşmek hiç değilse şu dönemde parazitlik yapmamak gerek demeyecek kadar iç sesiniz rahatsız etmiyorsa! Senin gibilerde yoktur ama bi gönül aynana bak be kardeşim…

OZANCA

DEĞER Mİ SENCE

Bu güzellik Hak’tan sana hediye

Neyin nesi bu hal, ne oldu sana

Her şeye darılmış küsmüşsün niye

Neyin nesi bu hal, ne oldu sana?

        Bir derdin var senin, gönlün derbeder,

        Üzüyor bu halin, hep mi hep keder,

        Boş verip bakamam, üzülme yeter,

        Neyin nesi bu hal, ne oldu sana?

Aşk yarası mı bu öyleyse şayet,

Nasıl bir niyettir, ondaki niyet,

Tip değil öze bak, biraz gayret et,

Neyin nesi bu hal, ne oldu sana?

        Bu sır senin sırrın, her şeyden ince,

        Değer vermeyene, değer mi sence,

        Hislerin en güzel saraydır bence,

        Neyin nesi bu hal, ne oldu sana?

                Mehmet Kahvecioğlu