1 Mayıs'tan geriye kalanlar…

Her yer Taksim, her yer direniş diye başlandı haftalar öncesinden. 1 Mayıs İşçi Bayramı Taksim’de kutlanır, anlamı budur işin diyerek yola koyuldu sendikalar. Sendikalar dediğime bakmayın, belli birkaç sendika desem daha yerinde olur. Sendika adı ile iktidarlarla omuz omuza olmayı gelenek haline getirmiş güruhları sendikadan sayarsam öncelikle kendi kendime saygısızlık yapmış olurum! O sendikalar ki erk ne derse o doğrultuda hareket ederek, gerilerini rüzgârgülü misali erkin üfürdüğü rüzgâra doğru dönerek kamuoyunu kandırma görevlerini yerine getirmeye devam etmekteler. Emekle, emek sömürüsüne karşı çıkmakla, hakla, hukukla zerre kadar işleri olmayan söz konusu güruhlar, kendilerini kandırdıklarının hiç mi hiç farkında değil. İşin en hüzünlü yanı da bu zaten…

Malumunuz, İstanbul Taksim Meydanında polisler kuş uçurtmadı diye komik güvercinli fotoğraflar elden ele paylaşıldı. Evet, yine iktidar o meydanda bayramını kutlamak isteyen hiçbir emekçiye acımadı. Girmemeleri adına ne gerekiyorsa yapacağını da yaptı! Emekçilerle de yetinmedi, basın mensuplarını da bir güzel benzetti. “Polis devletini andıran iç karartıcı görüntülerin yaşanmasından da birileri en ufak bir kaygı dahi duymadı her zaman olduğu gibi…

İşçilere, emekçilere eyvallah da bir de kutlama adı altında sahneye salıverilen provokatör dallamalar da ellerinde Molotof kokteylleri ile objektiflere pozlar verdi. Kadın fistanı giymiş ucube de bu provokatörlerin simgesi oldu bu önemli günde tabii. Bir fotoğraf karesi daha kaldı aklımızda o günden yana. Minicik üç roman çocuğunun polis engellerinin(tel örgüler)arkasından polislere karşı çişlerini yapma eylemleriydi. Bu da işin sevimli yanıydı akılda kalan…

Eskişehir’imizde de benzer tablo yaşandı. İşçiler, emekçiler, sendikalar yine TAKSİM edildi burada da! Kimileri orada, kimileri, burada, kimileri şurada olmak üzere üç ayrı yerde kutlandı sözüm ona İşçi Bayramı. Kendi sosyal paylaşım sitemde de paylaştığım şu sözü siz değerleri okurlarımla da paylaşmak isterim. “İşçi sınıfının olmadığı bir ülkede İşçi Bayramını kimler kutluyor bilen varsa bana da izah etsin...”

12 Eylül faşist darbesi ve Turgut Özal sonrasında hayata geçirilen sendikalı işçi eritilmesi sonucu neler oldu dersiniz? Darbe öncesi 4-5 milyon olduğu söylenen sendikalı işçi sayısının günümüzde 800.000 civarında olduğu bildiriliyor. Bunların da yarısından çoğu iktidara yakın sendikaların üyesi olduğu gerçeğinden yola çıkarsak, siyah puntolarla süslediğim sözümde haksız sayılmam öyle değil mi?

Liberal Demokrat Parti’den…

 Mayıs İşçinin ve Emekçinin Bayramında ülkemizin gururu partilerimiz, daha doğrusu partilerin temsilcileri de eksik değildi. Aman eksik olmasınlar da! Çünkü emekçinin bayramında en çok bayram kutlamasını hak edenlerin başında partilerimiz gelir malumunuz! Demokrasinin yaşanması ve yaşatılması adına, ülkede kanıksanması ve işleyişi adına en çok bu değerli siyasilerimiz hak ediyorlar bayram kutlamasını! Demokrasi adına yaptıkları fedakâr ve cefakâr çabalarını unutursak zaten nankörlük etmiş oluruz öyle değil mi?

Bu doğrultuda bir örnek de Eskişehir’de yaşandı. 2 Mayıs tarihli Anadolu Gazetesine baktığımda söz konusu partiden bir beyefendi alanda tek başına bayram kutlamasındaydı. Lakin sosyal paylaşım sitesinde bu fotoğrafını paylaşırken yazdığı yorum ile herkesi tebessüm ettirmesi ile ünlendi. Paylaşımındaki fotoğrafta tek kişi olan çiçeği burnunda siyasetçi(!), “alanlarda binlerceyiz” yazarak bayram sevincimize sevinç kattı. Dün Ruhsar Hanım, bugün de siz güldürdünüz ya, Allah’ta sizi güldürsün emi!

OZANCA

Siyaset

Siyaset akarsu girmez çuvala

Ayıkla sazanı yine durulmaz

Yüklenir sihriyle yanık kavala

Yeniler nefesi, üfler yorulmaz.

               Biten demokrasi, tuzdu aşında

               Sürü maval dinler ekran başında

               Lort eder kimini yirmi yaşında

               Kimin hakkı kime geçer sorulmaz.

Vuslatî diyor ki her hata bizim,

Yerine koyacak bulunmaz tezim,

Ne alsak kirlenir budur önsezim,

Şeytan sofrasına bağdaş kurulmaz.

                                  Osman Öcal