Onu ağlarken ilk kez gördüm

İlk Öğretim yıllarımda babamın görevi gereği Mihalıççık ilçesinde yaşıyorduk. Her ne kadar ilçe merkezinde yaşıyor olsak da imkânlar kısıtlıydı. Okumayı yeni öğrendiğim yıllardı babamın öğretmen olması sebebiyle de okumayı erken sökmüştüm ve çok seviyordum. Ancak kitap bulma konusunda çoğu zaman sıkıntı yaşıyordum. Bir hafta boyunca aynı kitapları okumaktan bıktığım bir zamanda babam elinde bir kutu kitap getirerek doğum günümde bana hediye etti. Çocukluğumun ilk dönemlerinden unutamadığım önemli bir hatıram bu var.

 

Son dönemde asla unutamayacağım bir hatıramı da 12 Haziran seçimlerinden sonra genel kurulda yemin töreninde yaşadım. Milletvekilleri yemin ederken yakınları da locadan izliyordu. Sıram geldi bende milletvekili yeminimi ettikten sonra dışarı çıktım babamla buluştuk. Babamı tanıdığım günden beri bir kez olsun gözünün dolduğunu görmemiştim, her zaman dik duruşuyla tanıdığım babamın ben yemin ettikten sonra ağlamaktan gözleri kıpkırmızı olmuştu. Onu gururlandırdığım için ben de duygulandım. Babamın yetiştirdiği çizgide, ona layık bir evlat olmak için bulunduğum her makamda babama teşekkür ediyorum.