YETER GAYRI HAVAİ FİŞEKLERİNİZ YAHU!

YAZIYORUM

Onlarca yazı yazsak da sonuç değişmiyor. “Şu kutlamaların biçimi artık değişsin” diye haykırsak da onlar bildiğini okumaya devam ediyor. Onlar kim diye sormanıza gerek yok ki! İster merkezi yönetim, ister yerel yönetimler olsun aynı nakarattan okumaya devam ediliyor. Bu ülkede bayramlar bayram gibi kutlanamadığı için, halka mal edilememiştir bu gayet açık. İlla ki alışılagelmiş biçimde, baştan savarcasına oldubittiye getirilmeye devam ediliyor…

Bu bayram akşamı(Zafer Bayramı) olsun dışarıya çıkıp kutlamalara katılalım diye ısrar etti. Ben de gündüz halk kutlamasına(Adalar’daki yürüyüş) katılmamız için ısrarda bulundum. Sonuçta benim dediğim d onun dediği de oldu. Ay yıldızlı bayraklarımızı alıp, Mustafa Kemal’li tişörtümü giyip halkımızın arasına karıştık. “Dağ başını duman almış” marşını coşku ile söyleyip Adalar’ın başından sonuna dek birlikte olmanın hazzını yaşadık…

Akşam bizim için tam bir hayal kırıklığı idi. Hele “illa ki fener alayını görelim” diye ısrar eden eşim için hüsran oldu. Çocukluk yıllarındaki kalıntıların zerresini bulamadı sonuçta. Caddeleri hına hınç dolduran kalabalık içerisinde yaklaşık bir saate yakın bekledik. Herkes bilinçsizce bakışıyordu sadece. Hışımla geçen fener alayını ne gördüm, ne bir fotoğraf karesi çekebildim. Bir müddet sonra da paldır küldür havai fişekler ortalığın canına okumaya başladı. Hava ve gürültü kirliğinin dışında yüzlerce kuşu canından eden, sokak hayvanlarının aklını başından alan bu ilkel görüntülerden sonra zaten geriye bir şey kalmadı. Herkes böcül böcül birbirine bakınarak amaçsızca geziniyordu. Hep sordum ama yanıtını verecek bir Allah kulu çıkmadı. İl Turizm-Kültür Müdürlüğü ne iş yapar? Yerel yönetimlerin kültür ve sosyal işler müdürlüğü ne iş yapar?

Kardeşim, sizlere çok basit birkaç örnek vereyim mi ne yapılabilir? Adalar’ı ve valilik önünü olağanüstü ışıklandırın. Her bayramda havai fişeklere verdiğiniz gereksiz paraları bu kalıcı ışıklandırmaya ayırın. Adalar’da her elli metreye ses tesisatı olmaksızın müzik guruplarını, sokak tiyatrocularını özel platform ve ışıklandırılmış minik alanlara yerleştirin. Doktorlar caddesinde kuracağınız özel stantları, kentin sekiz yerel gazetesi ve televizyon kanallarına ayırın. Yazarlarını program sunucuları ile halkı buluşturun. Bu stantların devamında, Anadolu Üniversitesi ve Osmangazi Üniversitesine ait stantlar olsun. Bilim insanları-akademisyenler de(kozasından çıkabilenler tabii) Eskişehir halkı ile buluşup kelam etsinler. Yüzlerce sanatçı var bu kentte. Onlar için de halkla samimi sohbetler yapabilecekleri özel yerler oluşturulsun. Bu kentin, Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası ve Anadolu Üniversitesi olmak üzere devasa iki orkestrası var. Valilik önünde bizim ezgilerimizi çok sesli biçimi ile sunsunlar halkımıza(bu konu ile ilgili Sayın Yılmaz Büyükerşen ve sevgili Ender Sakpınar’a bizzat öneri sunmuştum ama…)Velhasıl, bilmeyen daha fazla kibir etmesin be kardeşim! Arınsınlar bu kurbağamsı kibirden de bilen nicelerine danışıversinler. Yetsin artık bombalı, silahlı, gürültülü patırtılı saçma sapan ve ilkel kutlama anlayışı…

UZAKTAN GAZEL

TÜRK BAYRAĞI ÖNÜNDE EĞİLMEK!

Japon Bakanın Türkiye ziyaretinde Bayrağımız önünde saygı ile eğildiğini gösteren bir fotoğraf gördüm. Öylesine samimi ki görüntü! Bayraklar ulusların özgürlük-bağımsızlık sembolleridir. Aslında o Japon bakan bağımsızlık karşısında eğiliyor. Bağımsızlık için emperyalist ülkelere boyun eğmeyen onurlu bir ulus için eğiliyor. Eğiliyor çünkü kendilerini(Japonya’yı) yenen emperyalizme tokat atanlar o bayrağın sahipleridir…

OZANCA

Türkü, Kürdü, Alevisi ve Lazı

Âşıklar çalarlar ellerinde sazı

Sokakta anası oğlu gelini kızı

Biz Atatürk’ü seven çocuklarıyız…

Ankara İstanbul İzmir ve Rize

Ne olur polis kardeş, ne yaptık size

Atam emanet etti bu vatanı bize

Biz Atatürk’ü seven çocuklarıyız…

Şanlı Hüseyin Ankara’ya gelemez

Gazdan ağlar gözyaşını silemez

Okumuş onlar kötü söz söylemez

Biz Atatürk’ü seven çocuklarıyız…

                             Akınlı-Hüseyin ŞANLI