UMUTLU MEKTUPLAR.

YAZIYORUM

 

UMUTLU MEKTUPLAR…

 

Yerel basında "ulusal" anlamda konuları ele alan kim var? Kimse yok! Bitmiş abi, ne basın kalmış ne başka bir şey. Senin gibi birkaç tane yazar kalmış, bir kısmı malum yerde, bir kısmı kenara çekildi. Aslında senin, bizim gibi düşünenler çok ama ses çıkarmıyorlar. 29 Ekim ve 10 Kasım'da bunu gösterdik. Ancak bu toplumu kucaklayacak, sessizlerin bir çatısı var mı? Yok! Son yazını da okudum eline sağlık, ancak o kadar kötü şeyler oluyor ki. Ben abi gördüğün kadarıyla, kimliğimiz çevremiz belli. Ama gel gör ki büyük sıkıntılar çekiyoruz, hem de nerde? Malum biliyorsun nerde olduğumuzu... Anlatacak o kadar çok şey var ki, Atatürkçü olanlar! Evet abi, sözün bittiği yerdeyiz... Çok üzülüyorum çookk. Çok sağ ol abim, sizlere ihtiyacımız çok. Büyükler olarak yol göstericilerimiz, ışığımız olasınız ki bizde ona göre yolumuzda daha kararlı gidelim. Niceleri korkak, pısırık, çoğunun bireysel beklentisi var... 2 yıl önce… nin önünde Nazım Hikmet'in broşürünü dağıtıyorlardı. O zaman… ye yeni girmiştim, iki arkadaş ilerliyorduk. Ben hemen aldım okumaya başladım; arkadaşıma dedim sen neden almadın? Olmaz dedi, niye dedim bir şey demedi. Bazılarına göre "vatan haini", siyasi biri... Sonra abi döndük odamıza geldik,… de sözü geçenlerden birisi Nazım Hikmet ile ilgili bir kitapçık göndermiş. Kapıda bunu almayan arkadaş, o önemli kişi gönderdiği için aldı! Böyle bir düzen var, herkes korkuları ile yaşıyor. Benim odamda her yerde Atatürk resmi, fotoğrafı, Türk bayrakları vardır. Benim bildiğim kadarıyla kamu dairesinde Atatürk portresi olmak zorunda, ama gel gör ki abi bazı odalar ufacık kenarda köşede... Dostlar alışverişte görsün diye konmuş... Noluyoruz, noluyor abi! Yanılmıyorsam üç kez istifadan döndüm, hepsinde mücadeleye devam dedim, o yüzden her sabah senin yazılarını okuyarak diyorum ki... Ulan, koskoca Hürriyet, Milliyet ve yerelde… Gazetesi bile böyle köşe yazılarını kaleme alanları tutmuyor, ama gel gör ki yerel bir gazetede korkusuzca yazan birisi var... Bana güç veriyorsun abi, ta ki külüstür, kılıksız bir otobüs şoförünün otobüsünün en görünür yerine koymuş olduğu Atatürk gibi... Bence her şey bitmedi abi... İnşallah seni daha iyi yerlerde ve daha güçlü yerlerde görmek bize nasip olur… Selamlar.

Not: İletisinin bir kısmını paylaştığım kardeşimin ismi bende saklıdır…

 

 

OZANCA

 

 

Döndüm daldan kopan kuru yaprağa

Seher yeli dağıt beni kır beni

Götür tozlarımı burdan uzağa

Yârin çıplak ayağına sür beni.

 

Ayın şavkı vurur sazım üstüne

Söz söyleyen yoktur sözüm üstüne

Gel ey hilal kaşlım dizim üstüne

Ay bir yandan sen bir yandan sar beni.

 

Yedi yıldır uğramadım yurduma

Dert ortağı aramadım derdime

Geleceksen bir gün düşüp ardıma

Kula değil, yüreğine sor beni…

Söz: Sabahattin Ali

 

 

DIŞARDAN GAZEL

 

CHP KADIN KOLLARI ve ESMA ALTINEL

Genellikle eleştirilerimden rahatsız olana bir kesimin olduğunu biliyorum. Kendi aralarında da “yahu bu adam AKP’li değil ama bize neden sıkça vuruyor” diye konuşulduğunu da biliyorum. Vereceğim şu örnek herhalde derdimin üzüm yemek olduğu gerçeğini anımsatır ilgili kesime… Esma Altınel’i seçildikten sonra medya aracılığı ile tanıdım ben de. Bizim gazetemiz de dâhil birçoğunda köy, belde ve ilçelerde kadın kolları olarak geziler düzenliyorlar. Semt pazarlarını gezerek halkla, özellikle de kadınlarla samimi diyaloglar kuruyorlar. Vurgulamak istediğim tek konu buydu zaten, bu partideki en büyük eksiklik buydu zaten. Yani salonlardan çıkıp, halkla iç içe olabilmekti. “Ey halkım biz seniz, sen de bizsin” diyebilmekti. Esma Altınel’in birikimini, geçmişindeki başarılarını ne yüzden bu makama layık görüldüğünü bilemem. Ama bildiğim bir konu var ki son derece samimi ve partisine âşık. Ona güç katan Meral Büyükaslan, Mine Demirci, Vildan Yelekli’nin de hakkını vermek gerekir. İşte bütün mesele bu samimiyet, içtenlik ve bireysel beklentilerden arınmak…