Su hayattır...

Hani o meşhur Kızılderili Reisinin sözleri var ya: Son nehir kuruduğunda, son balık tutulduğunda, son ağaç kesildiğinde beyaz adam paranın yenilmeyecek bir şey olduğunu anlayacak”. Kızılderili reisi yanılmış. Yanıldığı konu, balıkların bitmesi, ormanların yok olması, nehirlerin kuruması değil… Beyaz insan konusunda yanılmış… Zira Dünyanın pek çok yerinde, çok önce son balık tutuldu, son nehir kurudu, son ağaç kesildi, insanlar açlıktan, susuzluktan hastalanır, ölür oldular, beyaz adam yine de paranın yenmeyecek bir şey olduğunu anlamadı…

Dünya Su Günü de beyaz adamın verdiği tahribatla yüzleşme günlerinden bir diğeri... 1993 yılından beri Birleşmiş Milletler Genel Kurulu kararıyla Dünya Su Günü olarak kutlanıyor... Malum su hayattır... Suyun olmaması mutlak yokluk demektir... Dünyadaki duruma genel olarak baktığımızda, su hayattır, hayattır da, su kaynaklarımıza ne kadar sahip  çıkabilmişiz, bu tartışılabilir.  Son 25 yılda doğal su ekosistem endeksi % 50, deniz ekosistem endeksi %40 azalmış durumda... Bununla ilgili beklenen trendler daha hızlı bir azalma olacağı yönünde... Diğer taraftan, Dünyanın yetmişi sularla kaplı olmasına rağmen toplam suyun sadece yüzde iki kadarı kullanılabilir nitelikteki tatlı sulardır. Artan dünya nüfusu, buna karşılık tahrip olan su kaynakları nedeniyle suyun önemi her geçen gün biraz daha da arttırmaktadır. Yerkürede yaşayan yaklaşık iki milyar kişinin temiz suya erişimi bulunmamaktadır.  30 yıl içinde su sıkıntısı olan ülkelerin sayısı altı kat artacaktır. Geleneksel yaklaşıma göre ülkelerin su zenginlikleri ya da fakirlikleri, kişi başına düşen su miktarına bakılarak belirlenmektedir. Buna göre yılda on bin metreküpün üzerinde olan ülkeler su zengini, on bin ila üç metre küp arasındaki ülkeler yeterli suya sahip olan ülkeler, bin ila üç bin metreküp arasındaki ülkeler su sıkıntısı olan ülkeler, bin metreküpün altındaki ülkeler ise su fakiri sayılmaktadır. Üç tarafımız denizlerle çevrili olsa da, ülkemizde durum sanıldığı gibi çok da iyi değildir. Şu anda kişi başına düşen su miktarı yıllık bin beş yüz metreküp mertebesindedir. Hızla artan nüfusumuz düşünüldüğünde, eğer mevcut su kaynaklarımızı koruyabilmemiz halinde bile, yirmi beş yıl içinde su fakiri bir ülke olmamız söz konusudur.