SEVGİLİM!

YAZIYORUM

 

SEVGİLİM!

 

Bugün “sevgililer günü” imiş! Aslında birçoğumuzun kaynağını bilmediğimiz ama kapitalizmin dayatması sonucu değerlerimiz içine kattığımız bir gün yani. Hani şu mübarek bayramlarımızdan olan Ramazan veya Kurban Bayramı gibi benimsediğimiz bir güne dönüşmüş bugün. Kökeni Roma Katolik Kilisesi'nin inanışına dayanan bu gün, Valentine ismindeki bir din adamının adına ilan edilen bir bayram günü olarak ortaya çıkmış oysa! “Aziz Valentin Günü” olarak bilinirmiş oysa! Ve allanıp pullanıp hamut geçirilir gibi boynumuza geçirilen bu günü, Ulusum insanı “sevgililer günü” olarak kanıksamış! Sosyal paylaşım sitelerinde, günler öncesinden ucuz klişe paylaşımlarla havaya girmiş ülkemin duygusal itilmiş ve kakılmışları. Birilerinin özenle kıçından salladığı, duygusal kelamlarla süsleniş kartları paylaşan paylaşana! Kokoş ve Liboşların dünyasında hediye alma ve gösteriş yarışına girmiş bile meymenetsiz ucubeler…

“El aletiyle gerdeğe girilmez oğlum” derdi rahmetlik babam. Bu yüzden küçük yaşımdan bu yana, Anadolu topraklarına ait olmayan değerleri benimseyemedim sevgilim. Türk poposuna Amerikan kotunun montajlandığı “uzun yıllar ötesinden” bu yana, gittikçe azınlıkta kaldığımı ve yalnızlaştığımı hissediyorum. Kapitalizmin dayattığı ve insanların sadece hediye almaya özendirildiği böylesi suni günlere tepkim bu yüzdendir. Che Guevera gibi bir savaşçının bile, fotoğraflarını tişörtler üzere basıp milyarlar satan bu acımasız sistemin koyunları arasına girmeyi reddetme direncim bundandır.

Akıl hastası bir adama defalarca tecavüz edip döverek öldürenler cirit atıyor ülkemde. Açlık sınırı altındaki milyonlar sefer tasları ile aşevleri veya iftar çadırları önünde fotoğraflanıyor. Okula gitmesi gereken çocuklar çöp toplatılıp dilendiriliyor. Hayvanlara tecavüz eden sosyopatlar insan normal görünümünde bu toplum içerisine karışmış geziniyor. Muhbirler, ajanlar mesken etmiş topraklarımızı. Bombalar patlatılıyor, insanlar parçalanıyor karanlık ellerce. Ötekiler ve berikiler bariz bir biçimde bilendiriliyor beklenilen gün için. İstersen gel kafayı sıyırmaktansa biz de işin romantik yanını yeğleyelim. Dünyada kadına yapılan şiddeti protesto etmek üzere dans edecekmiş milyonlarca yenge! Hem de bu çok önemli “dünya sevgililer günü”nde! Hiç değilse evimize yorgun argın dönüp kendimizi önemli hissederiz, ne dersin sevgilim?

 

 

 

 

UZAKTAN GAZEL

 

Eskişehir Şehir Tiyatroları…

 

Eskişehir Şehir Tiyatroları, 14-16 Şubat 2013 tarihleri arasında İstanbul Devlet Tiyatrosu Üsküdar Tekel Sahnesi’nde “Troyalı Kadınlar” oyunu ile 4 temsil gerçekleştirecek. “Savaşın ilk kaybedeni masumiyettir” sözü ile yola çıkılan ve kocalarını, çocuklarını, umutlarını kaybeden, esir düşen kadınların acılarının öyküsünün anlatıldığı oyunda; Zafer ERGÜL, Özlem AKDOĞAN, Gonca YAKUT, Özlem BAYKARA DANACI, Savran PERK, Gamze DEMİRER, Ezgi COŞKUN, Gamze KILIKCI, Kıvanç PEHLİVANOĞLU, Ayşen AŞKIN ve Mert TİRYAKİ rol alıyorlar. Sevgili Basri Albayrak ve İlkay Altıntaş başta olmak üzere emeği geçen herkesle Eskişehirliler gururlanıyoruz…

 

 

OZANCA

 

Sonradan Görme

Yolda el kaldırsa, kimse almaz servise

Bir kravat takmış, bir de takım elbise

Semer giymiş birine, çok yazarım ne ise

Kökün biliyih oğlum, baban şalvar giyerdi.

 

Ceddin on kuruşa, on takla atardı

Bağ bostan ekerdi, kavun karpuz satardı

Baban anandan ayrı, bostanlarda yatardı

Sen güzelim kızları, baban hıyar soyardı.

 

Para çok değiştirir, sonradan görenleri

Bir birine düşürür, gardaşım diyenleri,

Apartmanın olsa da, unutma o günleri

Başınızı sokmak için, baban koluk arardı.

 

Gökmen der aslın unutma, başın gitse satırla

Helal ye helal kazan, kuru ekmek fetirle

Adam ol zengin olma, aç günlerin hatırla

Yavan ekmeğe baban, razı olur giderdi.

Gökmen Seki