SANAT KURUMU TİYATRO ÖDÜLLERİ

YAZIYORUM

Gündem toz duman biçimde olduğundan ne yazık ki yazılarımızda gecikmeler olabiliyor. Geçtiğimiz Cuma günü yapılan çok önemli bir etkinlikle ilgili düşüncelerimi bu yazımda paylaşabiliyorum…

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Tiyatrolarını sergiledikleri performanstan ötürü candan yürekten kutlayarak yazıma başlamak istiyorum hem de! Her geçen yıl başarı çıtasını yükselten, tabir caiz ise gittikçe profesyonelleşen ekibi huzurlarınızda alkışlamak istiyorum. Öyle ki artık turneler düzenleyerek başka illerdeki tiyatro severlerin de yüreklerinde iz bırakmaya başladılar. Samimiyetimle söylüyorum ki yetenekli oyuncuların yanı sıra tasarımcı, kostüm, ışık, müzik gibi çok önemli teknik ekibin bir araya gelmesi çok büyük şans Eskişehirliler için. Ve sonuçta sergiledikleri birbirinden güzel oyunlarla kolektif çalışmanın, ekip ruhunun gücünü yansıtıyorlar işte. Salonların tıka basa hemen her etkinlikte dolması da sadece onları değil, biz Eskişehirlileri de mutlandırıyor…

Bir düğün salonunu sanat merkezine dönüştüren zihniyetin sahibinden birileri her daim rahatsız olsa da, bizler ona koşulsuz sevgimizi büyütmeye devam edeceğiz…

İşte o ekibin başında olan sanat yönetmeni Basri Albayrak başta olmak üzere, başarılı organizasyonlarda payı olan İlkay Altıntaş’ı unutmamak gerek diyorum. Ankara Sanat Kurumunun her yıl düzenlediği geleneksel “sanat ödülleri” törenini bu yıl kentimizde yapıldı. “Sanatın içine tükürüldüğü” bir dönemde bazı sıkıntılara maruz kaldı bu oluşum. Ankara için önemli bir sanat uğrağı olan Zafer Çarşısı’nın alt katındaki Devlet Güzel Sanatlar Galerisi’nin belediye tarafından kapatılmasıyla gündeme gelmişti. Her şeye rağmen sanat adına uğraş vermeye devam eden sanat kurumunun tiyatro ödül töreninde ben de yaşanan mutluluklara tanıklık ederek mutlandım. Ödül alanlar da, katılan ve onlara desteğini esirgemeyen diğer sanatçılar da birbirlerinin mutluluğunu paylaşarak çoğalttılar o salonda. Haller Gençlik merkezi bir başka haz veriyor insana bu yüzden işte!

UZAKTAN GAZEL

KÜLTÜR ELÇİSİ KİMDİR ARKADAŞIM?

Eskişehir’de komik bulduğum, sığ anlayıştan öte geçemeyen bir konuyu mertçe dillendiririm kimi zaman. Kültür ya da sanat konularında at gözlüğünü çıkarmamak için direnen bir güruha sıkça atıfta bulunurum. Artık kargadan başka kuşların olduğunu da kabullenmek zorundasınız derim onlara. Hani her fırsatta “ Eskişehir’in kültür-sanat elçisi” olarak verdiğiniz örnek artık çok komik ve sığ oluyor inanın. Kültür kelimesinin tanımına bir bakalım isterseniz. “Bir topluma veya halk topluluğuna özgü düşünce ve sanat eserlerinin bütünü” diyor Türk Dil Kurumu sözlülüğünde. O halde “Eskişehir’in kültür-sanat elçiliği” sipariş marşlar yapan bir müzisyene ve Yeşilçam’ın gazozcusuna kaldıysa vah Eskişehir’ime vah…

OZANCA

Eski Sinemalar

Karanlığa dağılan o çocuk ben miyim
Beni mi kovalıyor tabancalı adamlar
Issız sarayların güngörmez prensiyim
Yalnızlığımı belki bir aşk tamamlar
Bilmek zor hangi filmin neresindeyim
Ne yapsam içimde o eski sinemalar.

Galiba tahta bacak korsan gemisindeyim
Prensesler cariyem Akdeniz bana dar
Günlerdir Teksas’ta eşkıya izindeyim
Hızlı tabanca çeken üstüme kim var
Tarzan zor durumda yetişmeliyim
Ne yapsam içimde o eski sinemalar.

Kanlı bir sarışınla Şang Hay trenindeyim
Takma kirpiklerinde hülyalı dumanlar
Yabancılar lejyonunda Fransız teğmeniyim
Belki harp divanından idamım çıkar
Bitmiyor nedense başlayan hiçbir film
Ne yapsam içimde o eski sinemalar.

                                         Attila İLHAN