ÖZGÜRLÜĞÜN BEDELİ.

YAZIYORUM

Özgürlük… Dünyanın en zor ve en anlamlı kazanımlarından birisidir. Milletlerin bir başka kuşatmacı milletin boyunduruğu altından kurtularak, bağımsız olarak yaşamasının kutsanmasıdır. Bireylerin de yaşam statüsü olarak ümmetlikten, millet olma hazzına ermesinin adıdır. Ve sekiz harfli bu çok anlamlı kelime uğruna, geçtiğimiz şu iki yüzyıl içerisinde yeryüzünde olağanüstü biçimde kan akmıştır. Kısacası kutsal ve ağır bir bedeldir ÖZGÜRLÜK… Geçtiğimiz Cumartesi akşamı çok güzel bir tiyatro oyununun prömiyeri vardı opera binası salonunda. Büyükşehir Belediyesi Tiyatro Sanatçıları muhteşem bir oyun sergilediler. Ve bu muhteşem oyunun adı da “Özgürlüğün Bedeli” idi. İspanyol asıllı bir Venezüella soylusunun oğlu olan Simon Bolivar, 1807 yılında girdiği ülkesini İspanyol istilasından kurtarma savaşımını, 1825 yılında güney Amerika ülkelerinin bağımsızlıklarını elde etmesine kadar sürdürür. Bolivar adı kurtarıcısı olduğu ülkeye verilir: Bolivya. İşte bu gerçek yaşam öyküsünün anlatıldığı oyunda çeşitli karakterlere yer verilmiş. Özgürlüklerinden edilmiş ve halk arasından rastgele seçilmiş altı karakter. Onları tek tek öldürerek tutuklu bir subayı konuşturmak isteyen İspanyol istilacıları! Ve Tanrı adına ve kral adına istilacıları kutsayan bir din adamının akan bu kana seyirci kaldığı yetmezmiş gibi, bizzat maşalık etmesi. Günahı ya da hiçbir suçu olmayan masumlar katledilirken sis bulutları üzerindeki tahtından olup bitenleri alçakça seyretmesi. İstila edilmiş bir ülke halkının bireysel çıkarlarının dışında hiçbir değerlerinin olmaması anlatılıyor. Öyle sine vahim bir durum ki, çömlekçi karakteri öldürülmesi halinde beş çocuğunun kimsesiz kalacağını salya sümük anlatarak aman diliyor. Komedyen karakteri her fırsatta krala olan bağlılığını dile getirip suçsuz olduğunu vurguluyor. Sanatçı kimliğinden soytarı kimliğine bürünüyor korkusundan! Ev kadını da keza aynı, o da küçük yaştaki iki bebeğinin öksüz kalacağını vurgulayarak af diliyor. Hele iş tüccar karakteri var ki insanlık ayıbı adeta! Bağışlanması için çok sevdiği karısını peşkeş çekebilecek kadar korkak ve alçak! Bu oyunu seyrederken Ortadoğu ülkeleri geldi gözlerimin önüne sürekli. Ve bu ülkelerin sokaklarında “özgürlük dağıtan” Amerikan postallarının seslerini dudum adeta! İşbirlikçilerin kaçınılmaz sonlarını, VATAN bilincinden yoksun kitlelerin zavallılığını ne güzel sergilemiş bizlere sanatçılarımız…

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

DIŞARDAN GAZEL

BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ TİYATROSU…

Bu kentte soluklanmamızı sağlayan, Belediye Tiyatrosunu kazandıran Yılmaz Büyükerşen’e teşekkürler. Genel sanat direktörü Basri Albayrak’a, yönetmen Barış Erdenek’e, gizli kahramanlar ordusuna(kostüm, dekor, ışık tasarım, müzik), karakterleri mükemmel biçimde canlandıran sanatçı kardeşlerime ve işini hakkı ile yapan sevgili İlkay Altıntaş’a sonsuz teşekkürler. Sizleri çok seviyor Eskişehirli sanatseverler…

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

OZANCA

SANAT

Sanat nedir size tarif edeyim

Düşünceye duygu katmaktır sanat

Bazen kör kötürüm öksüz ve yetim

Kimsenin elinden tutmaktır sanat…

                                Sanat zalimlere ihtar vermedir

                                Maddede de olan ruhu görmedir

                                Bazen sanat kırgın gönle girmedir

                                Güneş gibi doğup batmaktır sanat.

Dağlarca yükselip toprakça olmak

Güllerle açılıp son gülle solmak

Garibin mazlumun derdiyle dolmak

Çilede neşeyi tatmaktır sanat.

Sanat insanlara değer vermektir

Sanat bir hayattır sanat emektir

Sanat sevgi dolu hassas yürektir

Önyargı seddini yırtmaktır sanat.

                       Sanat tefrikayı kalpten sürmektir

                       Kendini tanıyıp Hakk'a ermektir

                       Adalet denince orda durmaktır

                       Zulmün pabucunu atmaktır sanat.

                                                                    Turan Şakalar