ÖDÜL FABRİKASI!

YAZIYORUM

ÖDÜL FABRİKASI!

Şair Nedim Uçar.

Nevşehirli yazıyor kimliğinde.

Oysaki kendi yorumu ile Eskişehirli o.

“Yirmi beş yıldır yaşıyorum bu kenti” diyor.

Yani yirmi beş yıldır bu kentte yaşıyorum diyenlerden değil!

Emekli bir emniyet müdürü olarak da sevilen bir isim.

Hani nerede o öğretmenler, nerede o eski valiler, nerede

O eski polisler diye söze başlanır, özlem dile getirilir ya?

O mesleğinde de özlenenlerden birisi…

Hulusi Kentmen gibi “baba polis” tiplemelerinden.

Çok ilginç bir saptaması var şair Nedim Uçar’ın.

“Ödüllerimin hepsini Eskişehir adına aldım” diyor.

Bu kentte yaşam sürdürdüğü yıllara sığdırmış,

aldığı tüm ödüllerin öyküsünü, emeğini.

18 ödülden bahsediyor, dile kolay.

“Yüz seksen bir ödül getirdim ben bu güzel kente” diyor.

Geçen hafta da Kapadokya’da gerçekleşen uluslar arası

şiir yarışmasında üç bin şiir arasında “Bir Beyaz Güvercin”

adlı şiiri ile birincilik tacını taktığını ekleyiveriyor.

Ödüle doymayan bu naif yürekli adam birden susuyor.

Gözleri şair mahcupluğunda yere bakıyor birdenbire.

Hüzün hissettiğim bakışların nedenini soruyorum hemen.

Önemli değil dese de ısrarımı sürdürüyorum.

Sanata duyarlı bir avuç Eskişehirlinin dışında hiç kimsenin

Kazanılmış bu ödüllerden haberinin olmadığını söylüyor.

Basında, duyarlı birkaç ismin dışında kimsenin ilgi alanına

girmediğini hazin bir ses tonu ile vurguluyor üstat…

Yerel ve merkezi yöneticilere kırgın bu çok net!

Böylesi gönül adamlarının maddesel beklentileri yoktur.

Cüzdanlarının değil, gönüllerinin okşanmasını beklerler.

Kültür Başkenti(!) etkinliklerinde adlarının geçmemesi,

Kent belleğinde esamesinin olmayışı,

Daracık bir sokağa adının konmayışı…

“Öldükten sonra ardımdan söylenecekleri ya da takdir

Söylemlerini ben asla duyamayacağım ki hocam” diyor.

Utanıyorum bir Eskişehirli olarak ben de…

 

DIŞARDAN GAZEL

 

KÜLTÜR BAŞKENTİ ve KENT BELLEĞİNE…

 

Bu isimlerle faaliyetlerini sürdüren yerel ve merkezi yönetimdeki tüm ilgililere seslenmek istiyorum bir kez daha. “Kişi kendinden bilir işi” düşüncesinden yola çıkarak kendimden örnek vermek isterim. Bir yazı yazarken, ya da televizyon programı yaparken amacımı veya hedefimi çok iyi bilirim. Amacına ulaşan her etkinliğim sonrası da tarifsiz haz yaşarım yaptığım işten. Bu vesile ile sadece şu soruyu soruyorum bahsettiğim kişi ve kurumlara…

“Sizler de aynı hazzı gerçekten yaşıyor musunuz?”

Bir sorum daha olacak…

“Eskişehir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü” sıhhat ve afiyetteler mi?”

Allah’ım zeval vermesin onlara da…

 

OZANCA

BİR BEYAZ GÜVERCİN

Başı karlı dağın sisli koyundan

Akşam güneşiyle batmak isterim

Serin yaylaların soğuk suyundan

Bahar coşkusuyla tatmak isterim.

 

Hayatın manası yaprak dökümü

Açsam bu âleme çekmez yükümü

Sonbahar mevsimi yazıp öykümü

Duygusuz kalplere çatmak isterim.

 

Bir beyaz güvercin kanat vururken

Baharda gonca gül açıp kururken

Henüz yaşanacak günler dururken

Bir başka mekâna gitmek isterim… Nedim UÇAR