Nezaketten kriz üretmek! 

İYİ Parti Genel Başkanı Müsavat Dervişoğlu, partisinin Eskişehir İl Kongresine katıldı ve önemli mesajlar verdi.
Kongreye Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Ayşe Ünlüce ve İl Başkanı Talat Yalaz da katıldı.
Partilerin kongrelerinde alışık olduğumuz bir durumdan bahsediyoruz.
Örneğin CHP’nin Eskişehir İl Kongresine İYİ Parti İl Başkanı Serdar Ulucan gelmişti. 
Hatta makarayı geriye sardığımızda…
İYİ Parti kurulmadan önce kimse Meral Akşener’e konuşma yapması için salon vermezken CHP’li belediyeler kucak açmıştı.
Kaldı ki Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekilliği seçiminde 6’lı Masa çatısı altında aynı ittifak içinde yer alan CHP ve İYİ Parti’den bahsediyoruz.
Yani öyle kanlı bıçaklı bir durum söz konusu değil.
Bunu niye yazdığıma gelince…
İYİ Parti’nin İl Kongresine katılan Genel Başkan Dervişoğlu, konuşması sırasında Cumhur İttifakı bileşenleri AK Parti ve MHP’ye “Terörsüz Türkiye” süreci üzerinden yüklenirken, CHP’ye yönelik eleştirilerini saklı tutup, "Tamam karşılıklı sohbet güzel oluyor da, lafım uzamasın. Burada belediye başkanımız var. Haksızlık da olmasın, sayın belediye başkanı buradayken palanın öbür tarafını da kullanamayacağım. Bunu şimdi böyle dedim başka türlü anlaşılır” diyerek nezaket gösterisinde bulundu.
Bunun üzerine Ünlüce de "Biz müsaadenizi isteyelim. Siz de rahat rahat konuşun" diyerek salondan ayrılarak jest yaptı.
Bu durum kriz olarak lanse edilmeye çalışılıyor.
Ortada bir kriz değil karşılıklı nezaket var, jest var.
Bir olay ancak bu kadar çarpıtılabilir.
Genel Başkan Dervişoğlu ile Büyükşehir Belediye Başkanı Ünlüce’nin böylesine ince davranışına ve nezaketine gölge düşürmek isteyenlerin algı operasyonundan bahsedebiliriz.
Hokkabaz şapkadan tavşan çıkartır çıkartmasına da...
Nezaketten kriz çıkartmaya çalışmak o kadar kolay değil.
Bilmem anlatabildim mi?

ESOGÜ Meşelik Yerleşkesi’nin altından fay geçmiyor!

Başlıktaki bu ifade ESTV yayınına konuk olan Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Genel Jeoloji Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Erhan Altunel’e ait.
Hatta bir adım ileri giderek Erhan Hoca şunu söyledi:
“Eskişehir Osmangazi Üniversitesi’nin içinden 2000'li yıllarda bir fay geçirildi ve yapılaşmaya kapatıldı. Altını çizerek söylüyorum, ESOGÜ Meşelik Yerleşkesi’nin içinden geçen herhangi bir fay yok. 35 yıldır benim işim faylar. İddiayla söylüyorum bana biri göstersin o fayın geçtiği yeri.
Rektör bey bana müsaade etsin, getirip oraya evimi yapayım, orada yaşayayım. O kadar net konuşuyorum. Gözleme dayalı yorum doğru olmaz. Yerinde çalışma yapmanız gerekir. Eskişehir'de elbette ki 1956'daki bir deprem gerçeği var. Yani o büyüklükte deprem üretme potansiyeli olan bir fay var.  Oklubal tarafından gelip Eskişehir'in içinden geçen bir fayımız var. Önemli olan bu fayın üzerinde yerleşim yerlerinin olmamasını sağlamak, buna göre tedbir almaktır.”
Prof. Dr. Erhan Altunel’e, ikinci sorumuz şu oldu:
“Hocam, bazı yetkin isimler ‘Eskişehir'de 6,4 büyüklüğünde deprem beklenmiyor. Olsa da yıkıcı etkisi olmaz’ diyorlar, doğru mu?”
Prof. Dr. Altunel’in yanıtı çok net:
“O zaman size şöyle bir örnek vereyim… 1995'teki Afyonkarahisar’ın Dinar ilçesindeki deprem 6,1 büyüklüğündeydi, 105 kişi öldü. Dinar'ın yarısı yıkıldı. 2002'deki Afyonkarahisar’ın Çay ilçesindeki deprem 6,2 büyüklüğündeydi ve ilçenin büyük kısmında önemli hasar vardı. Yüzeyde kırık oluştu ve o kırığın üzerinde olan binalar hasar gördü. 
Depremin büyüklüğü logaritmik artar. 0,1'lik bir birim 3 kat demektir. Bunun anlamı şu: 6,1’lik bir deprem 6 büyüklüğündeki depremden 3 kat daha büyüktür. Eskişehir’de olası bir 6,4 büyüklüğündeki bir depremin gevşek zemini de göz önüne alındığında nasıl etki yaratabileceğini tahmin etmek zor olmasa gerek.”
Hasılı…
Eskişehir’de 1956 yılında meydana gelen 6,4 büyüklüğündeki depreminin tekrarlama periyoduna ilişkin her kafadan ayrı bir ses çıksa da…
Şurası kesin: Yeniden olma ihtimali büyük.
Peki Eskişehir buna hazır mı?
Tabii ki değil.
Peki, kentsel dönüşüm konusunda merkezi hükümetin 1999’dan bu yana geçen 26 yıla karşın yerel yönetimlerle işbirliği yapma niyetini gören var mı?
Maalesef yok. 
O halde işimiz Allah’a kalmış durumda.