MUSTAFA MANSIZ’IN ARDINDAN…

YAZIYORUM

MUSTAFA MANSIZ’IN ARDINDAN…

Kendisi ile daha bir kez bile merhabam olmadı. Yüz yüze gelecek biçimde bir fotoğraf karesi bile yok belleğimin derinliklerinde. Belik de bazı toplantılarda, açılışlarda aynı atmosferi soluduk lakin hiç farkında olmadık birbirimizin. İşte tüm bu gerçekler ışığında sadece ismini sıkça duyduğum bir üst yönetici idi kendisi. Hele ki Garip Yıldırım’ın ayrıldı veya ayrılacak söylentilerinden sonra da duyar olmuştuk Mustafa Mansız adını. O şimdi yok, geri dönülmeyen bir yolda sonsuzluğa ilerliyordur belli ki! O acısı tatlısı ile altmış iki yıllık bir hayata son noktayı koyarak aramızdan ayrıldı gitti sessizce. Hiç aklınıza geldi mi, hiç sorgulayanınız oldu mu acaba? Gözlerini son kez kapatmadan otuz saniye önce neler düşündü diyerek hiç sorgulayanınız oldu mu? Kimlere kırgındı şu son birkaç ay içerisinde. O yorgun kalbi durma noktasına getirecek en son kötülüğü kimler yapmıştı düşündünüz mü hiç? Anımsayınız daha dün gibi yakın bir geçmişte olanları anımsayınız! Hakkında söylenenleri ve yazılıp çizilenleri bir daha anımsayınız… İlk sayfadan koca puntolarla yazılmış ve fotoğraflanmış bir haberi anımsayınız. Ve hemen ertesi günlerde, sanki bir şey olmamışçasına şimdi aramızda olmayan kişinin makamına giderek yapılan ziyaretleri anımsayınız. Vebal altında bırakılan bir insandan ne kadar özür de dilense, olmuş ve olacakların günahı başkasına yüklenip işin içinden sıyrılmaya da kalkılsa ne değişir ki! Geriye kalan bir gerçek vardır artık herkesin bildiği gibi. Son yaşananlardan sonra sessizliğe gömülen, yaşananları şöyle bir gözlerinin önünden geçirdiğinde vardığı sonuca “bunu hak etmedim” adını koyan bir kırık kalbin suskunluğuydu bu. Seversiniz ya da sevmezsiniz. Tüm bu yaşananlardan sonra haklıydı ya da haksızdı yorumları yapabilirsiniz. Benim bildiğim ve saygı duyduğum bir gerçek vardır ki o da ölenin ardından asla kötü konuşmamak ve rahmet dilemektir asıl olan. Hayatımda bir merhabamın olmadığı bu insanın, bu son yaşadıklarından sonra birilerine kırgın gittiği kanısındayım. Allah’a şükrediyorum ki beni bu vebal altında kalanlar gurubuna dâhil etmediği için…

 

 

 

UZAKTAN GAZEL

Türkiye Müzik Ödülleri töreninde sanatçı Kayahan'ın, Orhan Gencebay'dan sonra çıkarak söylediği sözler salondaki seyircileri ayağa kaldırmış. Kayahan, "Merhaba... Ödül gecelerinde benim sıkça rastladığım eşime anneme babama gibi teşekkürler olur. Ben bugün değişik ama ihtiyaç olan bir şeyi söyleyeceğim, burada birlikte toplanmamıza ve burada böyle şeyler yaşamamıza sebep olan bize hediye eden Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarına sonsuz rahmet ve selamlar olsun..." demiş. Bu sözden sonra salondakiler ayağa kalkarak Kayahan'ın bu sözlerini alkışlamışlar. Orhan Gencebay’a bir sanatçı tarafından verilecek en güzel ders bu olsa gerek!

 

OZANCA

Erguvan

Cemreyle beraber gördü güneşi,

Sevdayla tutuştu yandı ateşi,

Baharın müjdesi nisan on beşi,

Kuru dalda çiçek açar ERGUVAN.

Renklerden yeşille mavi arası,

Gizemli pembeye döner sonrası,

Mis gibi kokmanın şimdi sırası,

Etrafa güzellik saçar ERGUVAN.

Bakarsınız morun kırmızı tonu,

Eflatun giyinmiş bulursun onu,

Şuh kırmızı rengi mürvet’tir sonu,

Gönüllere aşkı seçer ERGUVAN.

Uyanışa simge, bahardır rengin,

Dayanışma, dostluk vefadır dengin,

Dededen toruna sürer ahengin,

Yudum yudum sevgi içer ERGUVAN… Kadir KAYA