HEPİMİZİN GÖZYAŞI AYNI RENK DEĞİL Mİ?

YAZIYORUM

 

HEPİMİZİN GÖZYAŞI AYNI RENK DEĞİL Mİ?

 

Dünyada altı milyar insan yaşamakta…

Herkesin farklı bir dünyası varsa ve her birey bir dünya sayılırsa, altı milyarın üzerinde dünya var. Dünyanın altı kıtasına (Avrupa, Afrika, Antarktika, Asya, Amerika ve Avustralya)yayılmış insanoğlu. Kiminin rengi beyaz, kiminin siyah, kimi çekik gözlü, kimi renkli gözlü… Dünya üzerinde tahminen altı bin dokuz yüzün üzerinde dil konuşulmakta. Yirminin üzerinde de büyük din hüküm sürmekte yeryüzünde. İnsanlar iskelet yapısına göre beş temel ırka ayrılıyorlarmış. Kimsenin kimseye benzemediği(ikizler-üçüzler hariç)altı milyar farklı insan kısacası. Dünya görüşleri, zevkleri, huyları, yetenekleri, beklentileri ve kendilerini ifade biçimleri çok farklı milyarlarca insan…

En önemlisi nedir bu saydıklarımız içerisinde acaba?

En önemlisi de insanı insan yapan empati güçleridir kuşkusuz. Bu özellikten mahrum insanlarda merhamet duygusunun minimum olduğu kesindir. Yeryüzündeki yaşanan acıların büyük bölümü paylaşım kavgalarıdır. İşte merhamet duygusundan mahrum kişilerde dünyayı yaşanmaz kılan yegâne faktörlerdir. Doyum bilmeyen bu ucubeler sayesinde dünyanın her yerinde paylaşım kavgalarından ötürü kan akmaktadır. İşte bu karakter yapısındakiler de ne yazık ki gücü elinde tutanlardır. Petrol için, altın için, elmas için, uranyum için velhasıl her türlü yer altı kaynaklarına sahip olmak için silahı icat etmiştir acımasız insanoğlu. Bu soğuk metali kime yöneltse yaşamdan koparıverir saniyeler içerisinde, alıverir canını. Sistemler oluşturur paylaşımlar üzerinde. Ve kendi dünya düzenini kurmak için, egemen olmak için de kurallarını oluşturur. “Baş eğmek” üzerinedir bu konan kurallar. “Böyle gelmiş, böyle gider” teması işlenir durur hayatın her alanında. Baş kaldırma cesareti olanlar da ya hayatları, ya da özgürlükleri ile öderler bunun bedelini. Bazı ülkelerde bu başkaldıran türlere “kahraman”, bazı ülkelerde de “aptal” lakabı takılır. Ve gün gelir herkes vedasını yapmak zorunda kalır bu hayata, bu dünyaya. Konumunuz ne olursa olsun(ister şah-ister padişah)o gün geldi mi kimseye ayrıcalık tanımaz bu yaşam. Ölenlerin ardından gözyaşı dökenler olur. İşte bu gözyaşlarımızın rengi de hep aynıdır…

 

 

 

 

 

 

 

UZAKTAN GAZEL

 

ANSİKLOPEDİLER ÇÖPE!

 

Amcamın oğlu Kemal Kula ile kimi zaman şehir turu atarız. Kol kola girip sokakları arşınlarız. İşte böyle bir anda sokakların birinde, çöpün yanına bırakılmış ansiklopedi kitapları gözümüze ilişti. Hani bir zamanlar gazetelerin kuponlarını biriktirerek aldığımız, bu uğurda aylarca bekledikten sonra kuyruğa girerek edindiğimiz bu değerli bilgi kaynağından söz ediyorum. Yerlerde sürünen cilt cilt kitapları görünce ikimizin de içini tarif edemediğimiz bir hüzün kaplayıverdi. Sizce neydi bu hüznün ismi yardımcı olabilir misiniz acaba?

 

OZANCA

 

KİTAP…

 

Yolun aydınlığını

Kitaplar gösterir bize

İçimizin karanlığını

Atarak bizi çıkarır düze.

 

Hediyeniz kitap olsun

Kafalara bilgi dolsun

Kitapları ezip, bozmayalım

Kuşaktan kuşağa kalsın.

 

Okuyan millet yükselir

Biz de okuyarak yükselelim

Atatürk'ün isteği bu

Milletçe geri kalmayalım.

 

Fethi BOLAYIR