GEZİ’DEN GERİYE NE KALDI?

YAZIYORUM

GEZİ’DEN GERİYE NE KALDI?

30 Mayıs Perşembe günüydü.

İstanbul Taksim Meydanı, Gezi Parkına bir kıvılcım düştü.

Devasa iş makineleri bir bir söküyordu güzelim ağaçları.

“Birkaç ağaç” diye mağduru oynamayı denediler her zamanki gibi.

Oysa o “birkaç ağacın” çığlığını tüm Türkiye duydu.

Bu öylesine güçlü bir çığlıktı ki, sınırlarımızdan dünyaya taştı.

O andan itibaren göz gözü görmeyecek biçimdeydi artık.

Koskoca beş hafta boyunca gaz bombaları patladı her yerde.

Nefesi kesildi insanların, hayvanların ve doğanın.

Dört cana mal oldu direnişin bedeli.

Gepegenç evlatlar hayatlarının baharında sökülüp atıldılar.

Türk, Kürt, Laz, Çerkez, Tatar uzun yıllar sonra birlik oldular.

Ateist ile dindar, sosyalist ile milliyetçi aynı eylemde buluştular.

Bu kıvılcımı çakanlar ise ne ilginçtir ki gençlerdi.

Hani şu sadece Mustafa Kemal’in çok güvendiği gençler.

Önderimizin dışında kimsenin güvenmediği o gençler.

Apolitik denen, bencil denen, sanal denen o gençler.

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde bir ilki yaşatan o gençler.

Ölü toprağını silkip atan, korku dağlarını yıkan o gençler…

Şimdilerde durum ne âlemde peki?

Öncülük edenler bir bir gözaltına alınıyormuş.

Halkın önünde olması gereken parti liderleri ne yapıyormuş peki?

Biri Püskevitle kandırmaya, öteki lafla peynir gemisi yürütmeye

Devam ediyormuş…

UZAKTAN GAZEL

KÖY ENSTİTÜLERİ ÜZERİNE…

1940-1946 arasında köy enstitülerinde 15.000 dönüm tarla tarıma elverişli hale getirilmiş ve üretim yapılmıştı. Aynı dönemde 750.000 yeni fidan dikilmişti. Oluşturulan bağların miktarı ise 1.200 dönümdü. Ayrıca 150 büyük inşaat, 60 işlik, 210 öğretmen evi, 20 uygulama okulu, 36 ambar ve depo, 48 ahır ve samanlık, 12 elektrik santralı, 16 su deposu, 12 tarım deposu, 3 balıkhane, 100 km. yol yapılmıştı. Sulama kanalları oluşturularak enstitü öğrencilerinin uygulamalı eğitim gördüğü çiftliklere sulama suyu öğrenciler tarafından getirilmişti. Kapatıldığı 1954 yılına kadar Köy enstitülerinde 1.308 kadın ve 15.943 erkek toplam 17.251 köy öğretmeni yetişmişti.

OZANCA

Bir uçtan bir uca bu güzel vatan

Yoluna akın etti ey Büyük ATAM

Söz verdik, and içtik, senin uğrunda

Ölmek var dönmek yok, bil ki bu yoldan...

Bahri Köksal