FABRİKA AYARLARINA DÖN

YAZIYORUM

Cep telefonunuzun ayarlarına bir bakın.

Teknoloji baş döndürücü bir hızla ilerliyor.

Akıl sır erdirmek olası değil gerçekten de.

Lakin hepsinde de ortak bir özellik var.

Ne kadar son model de olsa ortak özellik ne?

Ortak özellik, “fabrika ayarlarına geri dön”

tuşu hepsinde bulunmakta…

Yani ne özellikler yüklerseniz yükleyin,

istediğiniz an bir tuşa basarak fabrika

ayarlarına geri dönebiliyorsunuz…

Kendi kendime düşünürken aklıma ilginç

fikir saplandı kaldı. İnsan hayatında da bir

kerelik olsun böyle bir olanak olsaydı keşke!

Son yıllarda böbrek ameliyatı(taş), hiper

Tansiyon hastalığımın tavan yapması, davalar

vs. derken “yeter üleynn” nidası eşliğinde

Kadir İnanır olasım geliyor. İşte bu duruma

düşmeden, bir tuşa basıp fabrika ayarlarıma

geri dönebilseydim keşke! Bilumum organlar

turfanda sebzeler misali capcanlı, diri diri!

Fabrika ayarlarına döner dönmez, acilen

ülkemin sayılı liboşları arasına girmek için

gereğini yapardım. Vatandan sana ne,

bağımsızlık neyine, Ulusal değerler ne haddine.

“Bi ipim, bi sapım” felsefesini baş tacı etmiş

güruhun bir parçası olarak salt nefsim için…

Ya da her ülkenin de fabrika ayarlarına geri

dönmek gibi bir seçeneği olsaydı keşke.

Ülken dolma biber gibi oyulurken bas düğmeye!

Yıl 1923’ün 29 Ekimi…

Cumhuriyetin kurulduğu ilk anlarda git yanına

Mustafa Kemal’in, bir bir anlat olacakları.

“Atam bak, ilerde şunlar sana ve memlekete

ihanet edecekler. Senin hayata veda edeceğin

günün ertesine başlayacak hem de bu ihanet”

diyerek, olacakları sırala kulağına…

Bir kerelik olsaydı ya şu fabrika ayarlarına dönüş!

UZAKTAN GAZEL

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNE KIYMAYIN!

Şu sıralar ardı ardına şikâyetler duyuyorum üniversite öğrencilerinden.  Bazı ev sahiplerinin çeşitli katakulliler deneyerek, öğrencileri bezdirme oyunları içerisinde olduklarını öğreniyorum. Rahatsız olan öğrenciler de doğal olarak

Yeni ev arayışına giriyor. Bu da ev sahibine yeni kiracı ve artış demek tabii!

Şimdilik sadece “bindiğiniz dalı kesmeyin ey ev sahipleri” demekle yetiniyorum. Gerektiğinde isim isim yapılanları bu köşemden paylaşacağım…

OZANCA

En uzun koşuysa elbet Türkiye’de de Devrim,

O, onun en güzel yüz metresini koştu

En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak...

En hızlısıydı hepimizin,

En önce göğüsledi ipi...

Acıyorsam sana anam avradım olsun,

Ama aşk olsun sana çocuk, aşk olsun!

                      Can YÜCEL