Eskişehir Milliyetçiliği!

YAZIYORUM

Eskişehir Milliyetçiliği!

Cumhuriyetin ilanından sonra Mustafa Kemal Atatürk bir seyahatinde, tren garında mola verir. Bu mola, Eskişehir'in içme suyu ihtiyacında yeni bir dönemin başlamasına sebep olur. Bir bardak su isteyen Atatürk'e testide soğutulmuş termal suyu sunulur. Ama suyun tadı hoşuna gitmez, Eskişehir'in içme suyu ile ilgili bilgi ister. En kısa süre de içme suyu ihtiyacının karşılanması için orada bulunan dönemin Belediye Başkanı Kâmil Kaplanlı'dan (Kara Kâmil lakaplı) sorunun halledilmesini ister. Türkmen Dağının kuzeyinde Kalabak Köyü yakınlarındaki kaynaklardan Kalabak Suyu olarak bildiğimiz memba suyu bulunur. Uzun bir çaba ve zorlu bir çalışma sonucu 1936 yılında Kalabak Suyu 10 cm. çapında pik döküm borularla Eskişehir'e ulaştırılır. 2000 yılında, Büyükşehir Belediye Başkanı, Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen dönemi ile Damacana Dolum merkezine son derece sağlıklı yeni 1000 tonluk depo yapılır. 2004 yılında 2 adet 1000'er tonluk yeni ilave depolar yapılarak, hizmete alınır. 2001 yılında gerçekleştirilen yeni hatla birlikte, kapasite artışı sağlanmış, artan kapasiteyi değerlendirmek için yeni yatırımlar planlanmış, pet şişe dolum tesisleri ve son teknoloji uygulanarak kaptajlar, filitrasyon, dezenfektasyon sistemleri yenilenmiştir. Bugüne kadar alınmamış olan doğal kaynak suyu ruhsatı Sağlık Bakanlığından alınmıştır. Kalabak ismi Türk Patent Enstitüsü'ne tescil ettirilmiştir. Artık Kalabak Suyu Eskişehir’e ait kaliteli bir marka olmuştur… Bu sadece Kalabak suyunun hikâyesi. İyi de nerede Lüle taşımız, nerede Bor madenimiz, kaynar sular da dâhil tüm yer altı zenginliklerimiz nerede? Biz Eskişehirliler, Eskişehir’e ait olana, bu kentle özdeşleşene ne denli sahip çıkıyoruz hiç düşündünüz mü? Bu kentin bir lobisinin olmadığından söz ederiz, Rize gibi, Konya gibi, Kayseri gibi öyle değil mi? Ederiz etmesine de hiç aklımıza gelmez ama kentimizin değerlerine sahip çıkmak nedense. İşte kafatası milliyetçiliği değildir savımız. Şehir milliyetçiliği ya da tutkunluk veya ekol gibi ortak paydası olmayan coğrafyalarda bir sahipsizlik söz konusudur. Bu kentte öyle bir güruh var ki, doğru yapılan işlere dahi “tu kaka” yakıştırmasını, karalamayı meslek edinmiştir o güruh işte. O güruh ki Türkiye’nin en içilebilir kalitedeki sularından biri olan Kalabak suyu ile ilgili dahi her türlü bel altı karalamaları yapmadılar mı? Unuttuk mu nice balık hafızalı gibi bu bel altı karalamaları? Bu konuyu ele almam için hatırlatma yapan değerli okurumuza öncelikle teşekkür ediyorum. “Ben Eskişehirliyim, Kalabak suyu içerim arkadaş” diyerek bana yolladığı yazısını noktalamış. Bir de şu soruyu sormuş şahsıma; “Ordu evinde neden kendi suyumuz satılmaz” diyerek. Valla subay mı astsubay orduevi mi kastettiği bilmiyorum ama bunun yanıtını doğal olarak ben veremem. Ama içtenlikle ana fikrine katılıyorum değerli okurumuzun. Ben de Eskişehirliyim, ben de Kalabak suyu içerim arkadaş, o kadar!

DIŞARDAN GAZEL

Teşekkürler Önder Baloğlu

Bu kentte saygı duyduğum kalemdir, üstattır Önder Baloğlu. İntihar haberlerinin gazetelerde manşet verilmesinden çok rahatsız olduğunu belirtmişti yazılarından birinde. Gazetemizden bu haberi intihar olarak değil, biçim değiştirerek vermemizden ötürü de bizi övmüştü. Valla üstatlardan aldığımız övgü yüreğimizi yeşertir, haz verir bize. Lakin sevgili Önder ağabeyime ben de bir öneride bulunayım bu vesile ile. Bakınız on gün önce el ele tutuşup kanala atlayan iki gençten birisi yaşamını yitirmişti. İki gün önce de yine aynı yaşta iki kız çocuğu daha aynı yolu seçti. Ne oluyor bu kentte, bu çocukların yaşamdan umudu kesmelerinin nedenleri ne? Duayenler başta olmak üzere bu konuyu gündeme getirsek mi ki hep beraber?

OZANCA

BULUTLAR ADAM ÖLDÜRMESİN

Analardır adam eden adamı

Aydınlıklardır önümüzde gider

Sizi de bir ana doğurmadı mı

Analara kıymayın efendiler

Bulutlar adam öldürmesin…

 

Koşuyor altı yaşında bir oğlan

Uçurtması geçiyor ağaçlardan

Siz de böyle koşmuştunuz bir zaman

Çocuklara kıymayın efendiler

Bulutlar adam öldürmesin… Nazım HİKMET