ESKİŞEHİR’DE YAŞAMAK DEĞİL, ESKİŞEHİR’İ YAŞAMAKTIR ASLOLAN!

YAZIYORUM

 

ESKİŞEHİR’DE YAŞAMAK DEĞİL,

ESKİŞEHİR’İ YAŞAMAKTIR ASLOLAN!

 

İnsan yaşadığı coğrafyanın bir parçası ise, anlamlı bir yaşam sergilemektedir. Diğer türlü, eğreti bir biçimden ötesine varamaz. Yani insanın bir coğrafyada yaşaması değil, o coğrafyayı yaşamasıdır anlamlı olan. Ben burada doğdum, burada öleceğim övüntüsü sadece züğürt tesellisidir. Aslolan bulunduğu yeri yaşamasıdır, hem de iliklerine kadar yaşaması ve iz bırakmasıdır…

Ben bu kentte dünyaya geldim(babam Bozan, annem U.Hamamı köyündendir). Lakin babamın ekmek peşinden koşturması, gurbeti erken yaşlarda tattırmıştır bana ve aileme. Uzun yıllar yaşadığım Polatlı’da ayak izlerim hala silinmemiştir biliyorum. Yaşı kırk üzerindeki kime sorarsanız sorun Şinasi’nin bir anısını anlatırlar. Yirmi yıl yaşadığım güzel İzmir için de geçerlidir bu savım. Bir Eskişehirli olarak, İzmirli Sanatçılar Birliği Başkanlığını iki yıl yapmam o kenti yaşamamın en büyük kanıtıdır. Kısacası bir kentte yaşamak değildir mesele, bir kenti yaşamaktır. Ben şimdilerde Eskişehir’i yaşamaktayım, hem de soluk soluğa yaşamaktayım. Emekli bir öğretmen olmama rağmen yaşamın tam ortasındayım hem de. Ekmeğini sabahtan akşama dek taştan(okey)çıkaran emeklilerden değilim. Bir park gölgesinde yirmi dakikadan fazla oturup bomboş gözlerle etrafı seyredip laklak etmişliğim olmadı. Bu yazılanlar da övünme gereksinimi ile yazılmamıştır. Bir gerçek var ki mütevazılığın gerçek sanıldığı bir anlayışın kuşatmasındayız…

Ben bir sanatçıyım dostlarım, dikkat buyurunuz “ben bir gazeteciyim” demiyorum. Bunca değerli gazetecinin bulunduğu bir kentte benim ne haddime gazeteciliğimle, televizyonculuğumla övünmek! Sanatçılığımla övünme hakkını da ürettiğim ve nice yorumcular tarafından müzik albümlerine okunmuş bestelerimden almaktayım. Yani futbol takımlarına ve siyasi partilere marş, okul müsamerelerindeki rontlara çocuk şarkıları yaparak ünlenmedim. Ulusal bazda üç beste yarışmasında hem bestelerimle, hem de yorumumla finaller tattım bu ülkede(1993 İstanbul Beyaz Güvercin-1995 TRT Altın Anten-2002 Kuşadası Altın Güvercin). Ve ben hayatın her alanında doğduğum bu kenti yaşamaktayım kana kana… Bu kente katkı koyan her samimi yüreğe teşekkür etmesini de, takdir etmesini de bilirim. En güzel yanım da haddimi bilmektir. Ne korkunçtur değil mi haddini bilmeyip, boyunun ölçüsü alındığında kös kös başı eğik gidenlerden olmak…

 

 

 

 

 

UZAKTAN GAZEL

 

ESKİŞEHİRSPORLU TARAFTARLAR, SÖZÜM SİZEDİR!

 

Genç deyince akan sular durur, adı üzerinde delikanlıdır onlar. Yaşadıkları dönem gereği deli akar kanları. Muhakeme yetenekleri deneyim kazanmamıştır, gelişmemiştir daha. Bu yüzden gözü kara olmaları doğaldır. Ama hayatın birçok döneminden geçmiş koskoca insanlar olarak bizler doğru örnek olmalıyız onlara. O taraftar gurubu, bu taraftar gurubu biçiminde bölüp parçalanmak yerine sevgi paydasında buluşup birleşen taraftarlar olmaktır hüner. Tek yürek olmaktır hüzünde ve mutlulukta. Gepegenç canların yanmasına ve anaların ağlamasına izin vermeyin. Eskişehirspor taraftarına da bu yakışır…

 

 

OZANCA

 

 

DURMAK YOK!

Amca, yeğen, enişte

Çok para var bu işte

Tersaneler kuralım

Açılalım denize

Heyamola heyamola

Durmak yok devam yola…

 

Tersaneler kuralım

On ikiden vuralım

Rakip iflas ederken

Rekorları kıralım

Heyamola heyamola

Durmak yok devam yola…

 

Okyanuslar aşalım

Dünyayı dolaşalım

Ellere telkin verip

Yeşillerle coşalım

Heyamola heyamola

Durmak yok devam yola… Şinasi KULA