ESKİŞEHİR CHP’DE BARIŞ SAĞLANMALI, AKSİ HALDE…

YAZIYORUM

8 Aralık Pazar günü “Kadın ve Emek” paneli gerçekleşti. Panelde, CHP Kadın Kolları Genel Başkanı Hilal Dokuzcan ve sendikacı Vicdan Baykara konuşmacı olarak katıldı. CHP Eskişehir Milletvekili Kazım Kurt, PM Üyesi Gaye Usluer, Kadın Kolları MYK Üyeleri,   çeşitli sivil toplum örgütleri temsilcileri, parti üyeleri ve Eskişehirlilerin de bulunduğu panelde, kadının ve kadın emeğinin sömürülmesi ve kadına karşı yapılan şiddet tartışıldı. Ertesi gün için de Eskişehir İl Kadın Kollarının düzenlediği, kadın belediye başkan ve meclis üyesi aday adayları tanıtım toplantısı yapıldı. Eskişehir Kadın Kollarından adayları erkek ve kadın ayırmadan davet etmesi istendi. İşte olay da tam bu noktada patlak verdi zaten. Nihat Çuhadar haricindeki il yönetimi, bunun Nur Süllü için yapılmış bir etkinlik olarak algıladı. Başta Erman Gölet’in şiddetle karşı çıktığı söylendi bu etkinliğe. CHP Kadın Kolları Genel Başkanı Hilal Dokuzcan’ı karşılamak üzere talep edilen araç tahsis edilmediği yayıldı. Toplantı bilgisi için hazırlanan SMS metninden kimselerin haberi olmadığı, kimselere iletilmediği ve salonun bu nedenle boş kaldığı iddiaları yayıldı. İl ve ilçe yöneticilerinin kadın kolları genel başkanına hoş geldin demediği, onu yok saydığı iddiası devam etti. Bu zıtlaşmalar içerisinde bir de Büyükşehir Belediyesi Gönüllüleri adlı inisiyatif oluşturmak isteyen gurup daha söz konusu tabii… Velhasıl kabağın kafada patlaması gerçeği vardır ya? İşte o da Eskişehir Kadın Kollarının kafasında yerini bulmuş oluyor. Sivil toplum kuruluşları adına, Hilal Dokuzcan’a verilen(kadın başkan istiyoruz diye on bin imzadan söz edilen) bir klasörden bahsediliyor. Bu imzaların bir örneğinin de Kemal Kılıçdaroğlu’na daha önce verildiği de söylentiler dâhilinde…

Sonuç ne peki?

Her zaman dediğimi tekrarlamak düşüyor bana. Ne Süllü umurumda, ne Gölet! Bence bu iki isim de gurur meselesi haline getirdikleri gözü kararmışlığın verdiği ruh hali ile sadece o koltuğa kilitlenmişlerdir. O koltuk da Odunpazarı Belediye Başkanlığı koltuğudur. Benim sızım Atatürk’ün adının kullanıldığı bir partinin mevcut tablodaki halidir. “Ne olmuş haline” diye tepki koyanlar var mı? O zaman onları canlı yayında konuğum olmaları için açık davetimi yapıyorum. Hodri meydan, ben sorayım onlar yanıtlasın!

Velev ki bu iki isimden birisi oturdu o koltuğa. Yemin ederim ne yolum düşer, ne de işim düşer! Benim derdim kendimle, nefsimle ilgili değil, ÜLKEMLE…

DIŞARDAN GAZEL

ESKİŞEHİR VALİLİĞİNİN DUYARLILIĞI…

Dünkü “Eskişehir’de donarak ölenler hepimizin ayıbıdır” başlıklı yazım üzerinde Valilik Özel Kalem Müdürümüz Sayın Maksut Yüksel ile Basın ve Halkla İlişkiler Müdürü Sayın Turgay Ömerülfarukoğlu aralıklarla aradılar. Türkiye’nin en iyi bağlama sanatçısının içinde bulunduğu zor koşulları benden duymak istediler. Sanatçı kardeşimin zor koşullarını buruk bir biçimde anlattım değerli yetkililerimize. İlgilenmeleri, samimi olmaları inanılmaz mutluluk verdi yüreğime. Diliyorum ki devletin “baba” şefkati bir biçimde ulaşır usta bağlama virtüözüne… Ben isterdim ki yerel yöneticilerimiz de okusaydılar keşke içten yazımı. Hele ki yerel yöneticilerimizin etrafında ne işe yaradıklarına emin olamadığım “sosyal ve kültür” müdürlerinin veya daire başkanlarının okumasını isterdim. Sosyal etkinliği, Ulusal Bayramlarımızda şehrin göbeğinde pop müzisyenlerine göbek attırmak olarak algılayan biçarelerin okumasını candan isterdim. “Halk bunu istiyor” zavallılığı, sığlığı içerisinde kendini kandıranların okumasını isterdim. Gerçi onların hayati uğraşları var şimdilerde. Aday adaylığı gibi, ikbal gibi… Lakin ben yine de isterdim. Çocuksu bir düş benimkisi işte…

OZANCA