Can Cana Yan Yana Yana Yana öldük biz

Önce kazmayı vurduk toprağa

Sonra kendimiz uzandık usulca

Son dua, son tebessüm ve büyük bir gururla

Birkaç saate kalmaz öleceğimizi bilerek hem de

Kömür çıkarttık

Ekmek çıkarttık bu koyu karanlıktan

Hayat diye zehir çektik ciğerlerimize

Şimdi bizi çıkartacaklar bu karanlık kuyudan

Yine toprakla kucaklaşsın diye ruhumuz sessizce

Katran karayı aydınlatanlardık

Karakış’ları ısıtandık biz

Yaşamaya değer adamlardık aslında, olmadı! 

Şimdi seyir defterlerine düşülen bir imgeyiz

Evine ekmek götürmek için ölenlerdeniz biz

Taşına kömürüne değil üstelik

Körü körüne ölenlerdeniz…

Kara yiğit, yakışıklı, gururlu

Dün görmezden geldiğiniz

Badem gözlü ölülerdeniz biz

Soner YÜKSEL