Bu köşe yaz köşesi!

YAZIYORUM

 

Bu köşe yaz köşesi!

 

Bu köşe yaz köşesi/Bu köşe kış köşesi/Ortada su şişesi... Hepimizin sıkça duyduğu bu tekerleme genelde diksiyon çalışmalarında kullanılır. Ben de yeni köşemden bu tekerleme ile sizlere merhabamı yapmak istedim. Bugünden itibaren, bu sayfadaki köşemden sizlerle sohbete devam edeceğim dostlarım. Güncel yazılarımın dışında biraz daha süslediğim, sizlerin de katılımcı olmanızı istediğim bir köşe olsun istedim. Biliyorsunuz Anadolu topraklarından yeşermiş bir dünya şairi olan Nazım Hikmet Ran, “yârin yanağından gayrı her şeyi paylaşmanın” bir erdem olduğunu vurgular şiirinde. Güzel yurdumun insanları, bizler bir yârimizi birde VATANIMIZI kimselerle paylaşamayız. Yârimize ve mahrem elinin değmesini ölüm sayarız. İki değerimizi de kutsal sayarız kısacası...

İşte bu değerlerin dışında her şeyi, ama her şeyi yaşanası bir dünya adına paylaşmayı da insan olmanın gereği sayarız. Çünkü paylaşıldıkça büyüyeceğine inanırız sevginin. Acılarımızın ve dertlerimizin de azalacağına inanırız paylaşıldıkça...

E-posta ileti adresim dâhil, facebook adresim dâhil(http://facebook.com/sinasi.kula), gazetemizin numarası dâhil; sizlerin yollayacağınız bilgileri, şiir denemelerinizi, kent-mahalle-işyeri sıkıntılarınızı paylaşıma hazırım...

Haydi o zaman Anadolu Gazetesi’nin saygın okurları, yaşanası bir dünya için el birliği ile gereğini yapalım. Siz de müdahil olun geleceğimizin inşaasına...

 

 

 

DIŞARDAN GAZEL

 

Duyduk duymadık demeyin ey cemaati müslimin! Kim benden habersiz siyasete soyuna, bilsin ki ben gelmem oyuna. Bir gazete sahibinin muhterem zevcesi kamuoyu oluşturmaktaymış boyuna. Güvenerek “üstün soyuna” şehre meniliğe soyunmakta imiş! İyi de sen daha evvelden böylesi bir dersten nasibini almış idin. Artık vazgeçsen bu boş sevdadan da başkalarına da sıra gelse! Demezler mi “Fatmagül’ün suçu ne” o zaman?

 

 

 

 

OZANCA

 

 

Kalk

 

üstümüze batının kirli gölgesi düşüyor, kalk

doğuya dön yüzünü, güneşi uyandır

yıldızları uyandır, kalk

bozkırın rüzgârı acıtsın bedenini yalayarak

suları uyandır kardeleni uyandır

durmadan ağlayan iki göz kör olur, kalk

...... ......

gürül gürül aşklara aç gözünü

aydın ne isyandır, unuttun mu serez’in çarşısını

gediz söndürür mü amerikan yangınını

yüzün bedrettin için daha çocukken, kalk

yürü acısın inciğin içindeki ilik

kalk ey halk kalk ey halk kalk ey halk

değilse laleler küsecek sipil’de, kalk...

 

(Sevgili dostum) Şair Tuğrul Keskin’den...