Bir öğrenciden, öğretmenine mektup…

YAZIYORUM

 

Bir öğrenciden, öğretmenine mektup…

 

“Hocam siz hatırlar mısınız bilmem ama beni voleybol takımına seçmiştiniz. Yedi çocuklu bir polisin kızı ne ayakkabısı var ne eşofmanı! Siz bana bir spor ayakkabı ile eşofman almıştınız. O yıllarda naylon ayakkabıyla hani şu renkli pazar malı ayakkabılarla okula gelen o Yasemin bunu hiç unutmadı. Maaşını öğrencilerine harcayan erdemli insan Atatürkçü Şinasi Hocam hala o günlerde ki gibi karşımda. Hala anı defterimde iki satır yazınız vardır. Sonrası yatılı okul kolej voleybol takımı, hatta Dsi de voleybol ve hakemlik sertifikasına kadar ilerledim ben. Hep hemşire olacağım dedim oldum ama en yükseğini bitirerek. Ayakkabılarım şimdi rugan iskarpin, dolabımda bir sürü eşofman takımım var ama ben hala saklıyorum o pabuçları ve eşofmanı. Unutmam mümkün de değil sizi zaten çocukluğumun en güzel tebessümlü can hocam benim. İyi ki sizin gibi öğretmenler var derim hep, bizi biz yapan ellerinizden öptüm hocam…”

İşte bunun için dünyanın en özel mesleğidir öğretmenlik. İşte bunun için güzeldir. Bir akşamüzeri gönül yorgunluğunuzun demlendiği saatlerde bir mektup çıkagelir zaman tünelinden süzülerek. Yıllar öncesi öğrenciniz olan bir duyarlı yürek yolladığı mektupla bam telinize vurur da vurur. Gözpınarlarınıza hâkim olamazsınız sonra da! Nisan yağmuru gibi bardaktan boşalırcasına yağar ha yağar… Yasemin Turan Demir, Polatlı’da aşkla öğretmenlik yaptığım o yılların tanıklarından. Uzun yıllar sonra çıkageldi karşıma ilkbahar gibi. Dedim ya gönül yorgunluğumun tavan yaptığı bir dönemde “ellerinizden öperim” derken yorgun yüreğimi de öptüğünün farkında değildi. Dolabında hala sakladığı eşofman ve spor ayakkabıları bir öğretmene verdiği ödüldü aslında. Öğretmeninin ödülünü saklıyordu günü gelince öğretmenine teslim etmek üzere. Ve o gün gelmişti Yasemin için, “ellerimden öperek” ödülümü sakladığı dolabından tarafıma veriyordu işte…

Öğretmenlik ne güzel meslek, hani “bir daha dünyaya gelsem yine öğretmen olurdum” lafı ne kadar samimi gelir sizlere bilemem ama yeminle benim için geçerlidir. Öylesine çok okulda öğretmenlik nasip oldu ki bana. Yerine çakılıp kalan ve başladığı okuldan emekli olanlara hiç sıcak bakamadım nedense. Tanımak, mukayese etmek, yeni hazlar tatmak insan için geçerli olanı ise ben de bunu tercih ettim her daim. Ülkemin değişik coğrafyalarında, değişik kır çiçeklerinin kokusunu ciğerlerinize deli dolu çekmek ne güzeldir bilir misiniz? O kır çiçekleri işte gün gelir Yasemin olup, Çiğdem olup, Nergis olup karşınıza ummadığınız bir anda çıkagelirler. Onlar dünyanın en güzel çiçekleridir, size hayat veren, ömrünüze ömür katan. Onlar öğrencilerinizdir sizin…

 

DIŞARDAN GAZEL

Şiir zamanı…

İşte o öğrencim www.siirzamani.org adlı bir şiir sevdalılarının buluştuğu sitesinin sahibi. Sanata duyarlı insanları sanat çatısı altında buluşturmuş. Sitesi yapan da yirmili yaşlarda bilgisayar mühendisliğinde okuyan oğlu, yani benim torun kısacası! Sitenin özel radyosundan da program sunuyor kimi zamanlar. Şarkının ve şiirin harman olduğu güzel bir programda da beni tanıttı dinleyenlerine. İçki içmeden sarhoş olunur mu, olunuyor bazen. Bir öğrenciniz duygu yüklü sözleri ile bunu yapabiliyor inanın.

OZANCA

Ben bir öğretmenim Anadolu’da

Mustafa Kemal’in yolunda

Çiçeklerim var binlerce renkte

Polatlı’da Muşta Bolu’da…

 

Ben bir öğretmenim mazlum yurdumda

Onlar da benim kır çiçeklerimdir

Onlar ki doğanın en güzel renkleridir

Kimileri neşemde, kimileri derdimde…

 

Ben bir öğretmenim Anadolu’da

Cumhuriyetin aydınlık yolunda

Çiçeklerim var sağımda solumda

Kır çiçeklerim, öğrencilerim…

 

Şinasi KULA