BASIN İLAN KURUMUNUN İŞLEVİ ve ÖNEMİ

YAZIYORUM

BASIN İLAN KURUMUNUN İŞLEVİ ve ÖNEMİ

Basın İlan Kurumunun işlevini nicelerimiz sadece kulaktan dolma bilgiler kadarı ile biliyoruz. Böyle bir kurumdan haberi olmayan medya mensubu olabilir mi diye soru sormam abes olur değil mi saygın okurlarımız? Tamam, bu şekilde sormayayım ama bir gerçek var ki kurumlar arası iletişimsizlik nedeni ile Eskişehir’de böyle bir kısır döngü yaşanmaktadır maalesef! Dün, Basın İlan Kurumu Eskişehir İl Müdürü Celal Güneş’i SABAH KAHVESİ programına davet ettim. Sağ olsun kırmadı ve çok güzel, aydınlatıcı bir programa imza attık sayesinde. Kişi ve kurumları incitmeyen naif açıklamalarının altında önemli uyarılar vardı aslında. En önemli uyarı da yazımın başında da vurguladığım gibi kurumlar arasındaki iletişimsizlik geliyordu. Çok kibar biçimde daha İletişim Fakültesi Dekanlığı ile görüşmelerinin henüz olmadığını vurguladı. Oysaki göreve başlayalı neredeyse iki yıl olmuştu! İşte Basın İlan kurumunun en önemli görevi kanımca budur. Medya dünyası içerisindeki iletişimsizliğe son vermektir. Anadolu Üniversitemiz incisidir bu kentin(keza Osmangazi de). Bu üniversitenin güzide fakültelerinden birisi de İletişim Fakültesidir. Ülkemizin dört bir yanına yetiştirip yolladığı değerli medya mensupları ile hep gururlanmaktayız. Ama bazen akademisyenlerin etraflarına ördükleri kozanın dışına çıkamayışlarını da söylemek boynumun borcudur. TRT Okul Koordinatörü Yrd. Doç. Dr. Ufuk Küçükcan dışında o dünyadan birilerinin henüz ne sesini duydum ne de gördüm! Konumuza dönersek, İletişim Fakültemiz ile yerel medyamız arasında sağlıklı bir iletişimden söz edemeyiz. Bilmediğimizi öğretmek, yanlışlarımızdan arınmak o akademisyenler tarafından gerçekleşecektir oysaki! Yerel medyamızın burnundan kıl aldırmayan duayenleri(!)her şeyi biliyor olsa da bizler bilgiye açız inanın. Senede iki üç etkinlik olsun yaparak kampusunuz dışına çıkarak Eskişehir ve Eskişehirli ile iletişime geçiniz lütfen…

Basın İlan Kurumu, birleştirici, destekleyici özelliğinin yanı sıra denetleyicilik görevini de sürdürür dedi sayın müdür. Yani pastadan pay kapmak uğruna çoğalan şişirme gazetelerden arınmalıyız mesajını verdi. Bir kentte yerel gazetelin çokluğu değil, niteliği ve çok okunması(ya da satılması) önemlidir konusunun altını çizdi. Medya patronları ve mensupları olarak bir araya gelmenin olanaksız olmadığını vurguladı. En azından Eskişehir paydasında buluşulup, güçlü bir lobi oluşturulabiliri dile getirdi. Üç yıldır bu kentte olduğumu, naçizane köşe yazarı ve televizyon programcısı olarak görev yaptığımı söyledim canlı yayında. Kendimi asla gazeteci saymadığımı da ekleyerek şöyle devam ettim; “Bu kentte Gazeteciler Cemiyeti ve Çağdaş Gazeteciler Derneği olarak iki güzide oluşum var. Hiç değilse sanatçı kimliğimle olsun hiçbir yöneticisi de ne hoş geldin dedi, ne de buyur bir çayımızı iç davetinde bulundu! Oysaki buluşmalar, karşılıklı sohbetler ön yargılardan arınmamızı sağlamaz mı? Bu gerçek ışığında İletişim mezunu gençlerimize kucak açtığımız, sahip çıktığımız ve onlara öncülük ettiğimiz söz konusu olabilir mi?”

Bu soruma da çok barışçıl biçimde yanıt verdi Celal Güneş. “Biz kurum olarak önümüzdeki günlerde gerçekleştireceğimiz sosyal etkinliklerle bu yaklaşımı sağlamak amacı ile elimizden geleni yapacağız” dedi. Bir sözüm de duayenlere olsun yazımın sonlarına doğru. Aslında duayenlik özellikleri arasında en önemli özellik de birleştirici ve kucaklayıcı olmak gelir kanımca. Yoksa burundaki kıllar kimselerin umurunda değildir öyle değil mi?

 

DIŞARDAN GAZEL

 

KUDUSİ’NİN DÜDÜĞÜ…

 

Anadolu Gazetesi spor müdürü Osman Cemoğlu “Kuddusi’nin Düdüğü” başlıklı bir yazı yazdı. Niceleri gibi son derece güzel bu yazısına yorum yaptım ama henüz yanıt alamadım. Dedim ki, “Osman ağabeyim bu değerli hakem düdüğü acaba neresiyle çalıyordu? Ben maça izleyemedim de…”

 

OZANCA

Kasıntı

Kasım kasım kasılır kurum kurum kurulur

Sanki bin koyunlu ağanın oğludur.

Ekim geri çeker, Aralık asılır

Bilinmez aslında necidir, nasıldır?

Biraz hava, biraz caka

Ve hindi gibi kabardıkça

İçinde bir değer saklıymış sanılır.

Oysa dipsiz kile, boş ambar tamtakır kabaktır…