ANKARA'DA BİRKAÇ SAAT

YAZIYORUM

 

ANKARA’DA BİRKAÇ SAAT

 

Oğlum Bahadır, İzmir Ege Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Fakültesi’nde okumakta. Sömestri tatilini vesile ederek kavuştuk birbirimize. Oğlumun tek hayali öğretmen olabilmek! Pedagojik formasyon(yani öğretmen olabilmek için sahip olunması gereken eğitim)hakkı ellerinden alınmadan okulunu bitirmek. Aslında okulunu bitirdikten sonra da onu bekleyen yeni sınavlar olsa da bunu umursamıyor. Milli eğitim bakanının iş bekleyen öğretmen adaylarını “cami avlusunda yem bekleyen güvercin” benzetmesini de taktığı yok. Oğlumun deyişi ile “mezun olduğunda eğer ki güneydoğuya pasaport zorunluluğu olmadığı müddetçe” en uzak bir yere bile gidip öğretmenlik yapmağa razı…

Hızlı trene hiç binmediği için cumartesi günü sıra dışı bir iş yapmaya karar verdik. Gidiş dönüş biletimizi bir gün önceden alıp sabah 11.15 treni ile Ankara’ya gitmek üzere yola koyulduk. Gar içerisindeki büfeden su almak istedik. Tezgâhın önündeki küçük pet şişelere yöneldiğimde dikkatimi Kalabak Suyunun olmayışı çekti. Özellikle de onu istedim büfede çalışan gençten. Tezgâhın altından bir yerlerden çıkarıp uzattı. “Bak, bu su Türkiye’de içilebilecek en iyi ikinci sudur bunu biliyor musun” dedim. Şaşkın baktıktan sonra toparladı ve “evet” dedi. O zaman en öne dizilmeyi hak etmiyor mu sence dediğimde “tamam abi” diyerek tebessüm etti…

Ankara’ya göz açıp kapanana dek vardık. Trenin sürati çok şaşırttı oğlumu ve “keşke İzmir’e de olsa hızlı tren” dileğinde bulundu. Ankara garı altındaki tünelden(Tandoğan tüneli)Akçarşı’yı gezerek yolumuza devam ettik. Çarşıdaki tüm dükkânlarda asker kıyafetleri ve gereksinimleri satılmaktaydı. Dükkânlardan yayınlanan Kürtçe türküler dikkatini çekti oğlumun ve tebessüm ederek bana şu soruyu sordu; “Tezat bir görüntü değil mi baba?”

İncecik yağan yağmur altında Maltepe yolundan kol kola yürüyerek Kızılay’a çıktık. Beş parasız öğrencilik yıllarım geçti gözlerimin önünden. Kelle koltukta okuduğumuz, puslu Ankara’daki o zor yılları kare kare geçti gözlerimin önünden. Oğlumun gözlerindeki mutluluk iç sıkıntımı utturmaya yetti de arttı…

 

 

 

 

 

 

 

 

UZAKTAN GAZEL

 

Harika Akyüz yolladığı fotoğrafın altına şu yorumu yazmış… “Önce insan diyenler. Bir Hayvan Severi bir çocuğa bir insana ya da kendinden aciz bir can'a bunu yaparken göremezsiniz. Önce İnsan mı dediniz siz? Bu resimden bakarak böyle haberler görmekten bıktım, insanlığımdan utandım. İyi ki bir hayvan severim. O hayvana karşı kazandıkları zaferle g... leri soğumuştur sanırım, kahraman olmuşlardır şimdi... “Önce insan mantığının canı cehenneme” demekten öte bir söz bulamadım bende sevgili Harika Akyüz inanın…

 

OZANCA

 

Sevgisiz İnsan

 

Siz dinlersiniz beni

Siz anlarsınız mısralar

Bakın,

Bir şey söyleyeceğim.

 

Sevgisiz insan

İnsan şekline bürünmüş

Şeytan

Şeytan…

Ömer Yılmaz