Alpu'da idealist bir kaymakam...

İdealist insanlar ilgi ve sevgi alanım içerisindedirler. Diğerlerinden yani büyük bir çoğunluk olan, sadece bireysel ikbal ve nefis kaygısından başka hiçbir değeri olmayanlardan çok farklıdır idealist insanlar. İki gözlerinin dışında, gönül gözleri ile de bakarlar hayata. Rabbena, hep bana söyleminden arınıp; ülkesine, değerlerine, insanlarına daha duyarlıdırlar…

Bu genç kaymakamın ilçesi için yaptıklarına ve yapmak istediklerine tesadüfler sonucu tanık oldukça bu yazıyı yazmamın bir insanlık borcu olduğunu düşündüm. Her daim eleştiri mekanizmamızı çalıştıran bir meslek gurubu insanlarıyız. Nedense hayatın hep olumsuzluklarını dillendirmek adına programlanmışız çoğumuz. Eleştirmek adına haklı haksız birçok konuya müdahil olup bol keseden sallarız kimi zaman! Asar keseriz de meydanı boş bulduğumuzda. Ama nedense güzellikleri de kaleme alan iki satır yazmayı da beceremeyiz, ar sayarız nedense…

Geçtiğimiz günlerde Kutlu Doğum Haftası etkinlikleri kapsamında ağaç dikme törenleri düzenledi Kaymakam Bey. 1444 fidanı(sanırım doğum günü yaşı baz alınmış) resmi kurumlardaki tüm memurlarla beraber uygun gördükleri alanlara diktiler. Etkinliğin adı ya da içeriği ne olursa olsun, doğaya katkı sunan her insana nasıl sevgi duymayayım söyler misiniz? Bunun geleneksel hale geldiğini ve her yıl 1500’e yakın fidanın doğaya kazandırıldığını düşündüğünüzde eminim ki bana hak vereceksinizdir…

Bir başka konu daha var takdirle karşıladığımız. İlçede göreve başlar başlamaz eğitim gönüllüleri derneği kapsamında bir oluşuma vesile olmuş. Bu oluşum aracılığı ile okumayı(tahsili) candan isteyen ve ekonomik durumu yetersiz olan gençlerimize minik katkılar sunarak onlara yaşama sevinci kazandırmakmış isteği. Yani okumakta zorlanan evlatlarımızın, devletine şükran duyguları içerisinde okullarını bitirerek ülkesine hayırlı birer evlat olarak yetişmesini istiyormuş. Anadolu topraklarında yaşam süren güzel insanların öz mayası değil miydi yardımlaşmak? Komşusu aç iken, tok yatan bizden değildir felsefesini baş tacı eden gelenek bizim geleneğimiz değil miydi? Yetişecek nesillere öğretmenin en güzel yolunu seçmemiş mi bu idealist Kaymakam?

Yolunuz açık olsun, ülkenizin güzellikleri için çarpan yüreğinizde sevgi hazineniz sonsuz olsun…

1 Mayıs İşçi Bayramı!

Gençlik yıllarımda çok anlamlıydı 1 Mayıs benim için. İşçi sınıfının bir parçası olamasam da yürek olarak “emekçi” kimliğimle yakın bulurdum bu özel günü kendime. Öğretmenliğimin ilk yıllarına dek sürdü bu duygum. Daha sonra 12 Eylül darbesi ile ülkenin geleceğine ipotek kondu. Evren ve Özal anlayışının egemen olduğu günlerden bu yana da, bu ülkede işçi sınıfından eser kalmadı. Yerinde yeller esiyor desem abartmamış olurum. 12 Eylül öncesi milyonlarca sendikalı işçinin olduğu bir ülkede, şimdi yedi yüz binlerden bahsediliyor. Yani taşeronluk çıktı, işçi sınıfı öldü! Delik demir çıktı mertlik bozuldu demiş ya Köroğlu aynen o hesap işte! Yine de kutlu olsun demek istedim…

OZANCA

Benden selâm olsun Bolu Beyi’ne

Çıkıp şu dağlara yaslanmalıdır

At kişnemesinden, kalkan sesinden

Dağlar seda verip seslenmelidir

Düşman geldi tabur tabur dizildi

Alnımıza kara yazı yazıldı

Tüfek icat oldu mertlik bozuldu

Eğri kılıç kında paslanmalıdır.

Köroğlu düşer mi eski şanından

Ayırır çoğunu er meydanından

Kırat köpüğünden düşman kanından

Çevrem dolup şalvar ıslanmalıdır…