Battalgazi Külliyesi'nin hazin öyküsü

Bu haberimizden sonra haftalarca gündem oluşturmuştu bu tarihi külliye. Valilik olayı ciddiye alıp Kütahya Vakıflar Bölge Müdürlüğü’nü harekete geçirerek acil bilgi istemişti. Olay millet meclisinden de duyulmuş, bir bakanımız incelemelerde bulunmak üzere Eskişehir’e gelmişti. Kültür Bakanlığı’nın ilgi ve yetkisi dışında kalması da şaşırtmıştı kamuoyunu doğrusu. İşin bu hareketli haftalarından sonra giderek unutulmuştu külliyenin akıbeti her zaman olduğu gibi. Şu an ne durumda diyerek bir araştırma yaptığımızda ne yazık ki bir arpa boyu yol gidilemediğini gördük. O zamandan bu zamana bu bin yıllık tarihi külliyede yine elektrikler kesik. Sözüm ona restorasyon çalışmasından sonra 1500 lamba konulan bu yer geceleri elektrik olmamasından dolayı zifiri karanlığa bürünmüş vaziyette. Restorasyon öncesi hiç değilse Etibank’ın 3 ışığı ile aydınlatırken, restorasyon sonrasında 1500 lamba ile karanlıkta bırakılmış.13 kapısı bulunan bu mükemmel tarihi eserde sorumlu olmadığından güvenlik de yok ne yazık ki. Vakıf, ziyaretçi hizmetlerini vermeye devam ediyor lakin bunun dışında hiçbir yetkisi bulunmamakta. Kültür ve Tabiat Varlıkları’nı Koruma Kurulu’nun koruması altında (sözde) olan bu güzelim eseri ne koruyan, ne soran, ne de soruşturan yine yok maalesef! Üstelik Kültür Müdürlüğü’nün himayesindeyken iki kez soyulduğunu duyduğumuz bu külliyede şu an kaderiyle baş başa. Elektrik borcu 15.000 lira gibi bir rakammış edindiğimiz bilgiye göre. Bu borç Kültür Müdürlüğü’nün üzerinde görünüyor. Çünkü bir zamanlar bu külliye içinde aktif birimleri(yani memurları-çalışanları)görev yaparmış ve doğal olarak ta elektrik aboneliği müdürlüğünün üzerinde görünmekte. Borcun büyük kısmı da işi yarım bırakan müteahhit firmadan kaynaklanıyor. Çünkü bu firmanın işçileri soğuk aylarda, yumuşak taşlara rezistans döşeyip ısınmışlar, yemeklerini yapmışlar. Firmanın bir kısım parası da müteahhide ödenmemiş yani el konmuş olmasına rağmen, bir Allah’ın kulu da “Yahu bu adamın bizde parası var, borcunu buradan tanzim edelim” diyemiyor. Elektrik borcunun silindiğini varsaysak bile yeniden elektrik verilmesi kesinlikle olanaksız. Çünkü sıfırdan bir elektrik tesisatı gerekiyor, elektrik tellerinin uçları açıkta duruyor. 2001’de başlayan restorasyon çalışmaları ile umutlanan yöre halkı da ne yazık ki sadece seyretmekte olan biteni. Anadolu Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Davut Aydın, bu külliyenin üniversite bünyesine verilmesini istemiş olmasına rağmen yetkili birimlerin sus pus biçimdeki ilgisizliklerine akıl sır ermiyor hala. Üstelik Davut Aydın’ın külliyenin bünyemize devredilmesi ile “Arkeoloji Enstitüsünü Seyitgazi’ye taşıyabiliriz” müjdesi bile Seyitgazi halkının bu belirsizlik karşısında seslerini duyurması anlamında harekete geçmemiş olması karşısında; Anadolu Gazetesi olarak biz görevimiz yapalım dedik!