Lige renk kattılar Es Es’e başarı diledi Taraftarımız merak etmesin Eskişehirli özel sporcular Türkiye Şampiyonası’na … Eskişehir çevreyolunda korkutan kaza: Araç yolda b… Eskişehir'de Sakarya nehrinin rengi değişti Kırılan duba kaldırıma bırakıldı Eskişehir'de vatandaşın dinlenme noktasına engel Ahmet Ataç kadın muhtarlarla bir araya geldi: “Kad… Eskişehir'den sokak hayvanları için örnek davranış Eskişehir Valisi ile İnönü’de projeler masaya yatı… Mehmet Ali Erbil'in Annesi Yurdagül Eken Neden Öld… 2026 DÜNYA KUPASI TÜRKİYE AMERİKA MAÇI NE ZAMAN? T… Eskişehir’de duyarsızca bırakılan malzemeler tehli… Eskişehir'de gelişi güzel park sürücüleri çileden … İlişkilerde fark edilmeyen uzaklaşma: Sessiz kopuş…

Üye Girişi

Üye Ol

Eskişehir

Alpu Sivrihisar

Spor

Gündem

Eskişehir Hava Durumu

Resmi İlanlar

Eskişehir Nöbetçi Eczaneler

Afyon

Bilecik

Ne demek

Eskişehir Gezi Rehberi

Eskişehir Parkları Eskişehir Müzeleri Eskişehir Yemekleri Eskişehir Camileri, Külliyeleri ve Anıtları Eskişehir Alışveriş Merkezleri Eskişehir Restoranları (Yeme İçme) Eskişehir Gece Hayatı

DİĞER

Magazin Kütahya Ekonomi Eskişehir etkinlik Kültür Sanat Dünya Sağlık Teknoloji Eğitim Biyografi Eskişehir Siyasetçileri Yaşam Ramazan

Foto Galeri Yazarlar Eskişehir İş İlanları Seri İlanlar İletişim

2.04.2026 - Perşembe

Şinasi Kula

Tüm Yazıları Diğer Yazarlar

Vedat Tutkundu

18 Haziran 2014 23:39

O da benim gibi ikinci evliliğini yapabilecek kadar, yeniden ısınmıştı bir başka kadın yüreğine. Birçoğumuz ilk evliliğimizi bitirdikten sonra bir daha evlenmeyeceğimizi ilan ederiz çevremize. “Bir daha hata yapmam artık” diyecek kadar yoğurdu üfleyerek yeriz. Lakin evinin içerisinde senin adını söylemeyen bir yârin yoksa daraldığında başını omzuna koyacağın bir canın yoksa kıçındaki çıbanı korkusuzca ve güvenerek gösterebileceğin bir karın yoksa işte o an yalnızlığın tokadı yersin okkalı biçimde. İşte onun içindir ki yürek taşıyan duygu yüklü insanlar için, cinsel organını tatmin edeceğin karşı cins değildir aslolan. Dosttur, hayat arkadaşıdır, yoldaştır kısacası YÂRİM diyebileceğin diğer parçandır…

Vedat Tutkun’u dün kara toprağa sarmaladık, uğurladık bu dünyadan. Birçoğunuz onu tanımazsınız biliyorum. Bu kentte yerleşik düzen olarak dört yıla yakın süredir yaşamaktayım. İlk tanıdığım ve aile dostu olarak ilişkimizi taçlandırdığım insanlardandır Vedat Tutkun. Değerli eşi, Haytap Eskişehir temsilcili kardeşim Ayten Tutkun’un eşidir. En çok Ayten’e tutkundu sevgili Vedat Tutkun. Onu sevdiğini, değer verdiğini, onsuz yapamayacağını her davranışından anlardık yakın dostları olarak. Anadolu topraklarında karısının başarılarından tırsmayan, aksine karısının her daim arkasında olup toplumsal başarılara imza atmasını sağlayan kaç erkek tanırsınız? Karısının başarılarından korkmayan, karnı ağrımayan kaç Eskişehirli bilirsiniz? İşte o bir elin parmaklarını geçmeyen özel insanlardan birisiydi o. Yüreğinin naifliği konuşmalarına, ses tonuna yansıyan bu güzel insan hayvanlara adamıştı kendisini. Karısı Ayten Tutkun ile bu kentte dara düşmüş bütün sokak hayvanlarının, yaban hayvanlarının sığınacakları ilk liman olmuşlardı. Kartalı, kirpisi, kaplumbağası, baykuşu aklınıza ne gelirse… Yemin ediyorum ki, şu zalim insanoğlunun acımadan yaralayıp koyup kaçtığı tüm çaresiz hayvanların barınağı idi evleri. Keza Vedat Tutkun’un iş yeri de eve sığmayan tüm yaralı mazlumların diğer barınağı idi. Sonradan görme, ne idüğü belirsiz insan müsveddelerinin zevk için alıp sokaklara terk ettikleri evcil hayvanları sahiplendirmek adına hayatlarını ortaya koyardı karı koca ikisi de. Ben bu kentte ne çakma hayvansever ya da hayvan koruyucu gördüm de, Vedat-Ayten çifti kadar sığınılacak türü hiç görmedim daha. Nicelerinin cins köpeklerle, kedilerle hayvan severlik tasladığı bu ikiyüzlü dünyada nerede ayağı kopmuş, gözü kör olmuş hayvan varsa onların evinde baş tacı edilmiş, aileden sayılmışlardı. Vedat Tutkun tam kırk yıllık arkadaşını bir yılanı öldürüp teşhir ettiği gerekçesi ile mahkemeye verdiğini duyduğumda müthiş şaşkınlık yaşamıştım. O kişiyi 1200 TL para cezasına çarptırmış şöyle demişti; “hiçbir Allah’ın canlısını öldürmek hiçbir insanın hakkı değildir…” İş yerinde dadanmış bir fareyi belli periyotlarla mama vererek alıştırdığını, zehirlemesinler diyerek yakalayarak tarlaya saldığını duyduğumda gururlanmıştım onunla. En yakınlarına dahi sadece menfaat uğruna yaklaşan, parayı kendisine kıble kabul eden tosuncukların insan geçindiği bu dünyada ben bu Vedat Tutkun’u tanıdım işte. Onu da, hayat arkadaşı Ayten’i de kardeşim diyerek bağrıma bastım işte. Şunu da eklemeyi unutursam ayıp etmiş olurum. Bu ülkenin bağrında yakılan ateş onun yüreğini de yakardı. Karanlıklara adım adım iteklenen bu mazlum ülke için, onun duyarlı yüreğinin de yandığını bilirdim, konuşurdum kendisi ile. İnsandı Vedat Tutkun. Sevecen, içten ve yürek taşıyan bir insandı. Ve Ayten’e tutkundu Vedat Tutkun. Arka ayakları olmayan Gümüş ile Karacan ve Ayten Vedat’sız kaldılar şimdi. Bir insan daha kaydı gitti yıldızlara. Güle güle dost, yine gel bu dünyaya. Çiçek olarak, başak olarak yine gel…

OZANCA
İnsan Olmak Kolay değil!

Durup durup bana sorma
Bunu bilmek olay değil
İnsan doğduk insan ama
İnsan olmak kolay değil

Kalpten başka bir yolu yok
Aşktan başka bir dalı yok
Kitabı yok okulu yok
İnsan olmak kolay değil

Yüreğinde sevgi yoksa
Gözlerinde şefkat yoksa
Dünyalar da senin olsa
İnsan olmak kolay değil

Neler gördük bu dünyada
Neler verdik bu uğurda
Sultan olmak kolaydı da
İnsan olmak kolay değil!

A. Selçuk İlkan