Sizin hiç çocuğunuz şehit oldu mu?

Her sabah olduğu gibi, yaşamla bağınızı koparmamak adına televizyonunuzun düğmesine basarsınız. Salak olmadığınız için, aptal kutusunun yandaş çakmalarını es geçip; güvendiğiniz birkaç kanaldan birisinde sabitlenirsiniz. Bir yandan kahvaltıyı hazırlayan yârinize yardımcı olur, bir yandan da günün gelişen haberlerini dinlersiniz. Birden ekranda yanıp sönmekte olan FLASH-FLASH yazısı belirir. Haberleri sunan kişinin eline haber masasının kenarından bir yazı tutuştururlar. Sunucu yüzündeki ifadeyi değiştirerek uzatılan kâğıttan şok haberi sunmaya başlar: “Hakkâri’nin bilmem ne beldesindeki bilmem ne jandarma karakoluna saldıran teröristler sekiz Mehmetçiği şehit etti. Yaralılar helikopterle hastaneye kaldırıldı...”

 

Otuz yılı aşkın süredir, onlarca iktidar döneminde olduğu gibi dün sabah da güne böyle başladık. Ama bir farkı vardı yaşadığımız şu günlerin. Artık kimsenin, ama hiç kimsenin umurunda değildi gencecik şehitler. Ateş sadece o gençlerin anne-baba ve kardeşlerinin yüreğini yakıyordu belli ki! Çünkü duyarsızlaştırılmış bir toplumun her katmanı günlük planlarını yapmaya, egolarını tatmine endekslenmişti...

Diğer Ulusal kanallara da bir bakmak geldi içimden. Kanal D “Mutfağım” adlı bir yemek programını yediriyordu izleyicilerine. ATV, “Müge Anlı” adıyla bir kadın kuşağı(!) programı yutturuyordu. Star TV “Melek” adlı yemek programını kakalıyordu. TRT, “Avrupa-Avrupa” adlı üfürük dizisini kapaklıyordu. Show TV, miskin kitlesine “Show kulüp” adlı magazin programı ile hizmetini sunuyordu. Flash TV de, ülkemin en geri zekâlı ve bencil yaşlı kaşarlarının katıldığı-izlediği “izdivaç” programı ile uyutmacasına devam ediyordu...

Tüm bunları sadece izleyen, tüm sosyal refleksleri çalınmış, adeta sürüleştirilmiş milyonlar geldi aklıma...

 

Bir futbol maçında rakip taraftarı delik deşik edebilen, ama VATAN paydasında başka hiçbir duyarlılık göstermeyen ucuz kahramanlar geldi aklıma...

Yandaşlığın tadını çıkarmak adına yapılan her yanlışı alkışlayan şakşakcılar-menfaatçiler- rüzgârgülleri- yetmez ama evetçi sahte demokratlar-badem bıyıklılar geldi aklıma...

“Paranoyaya gerek yok, taş gibi ordumuz var” diyen lopdötlü statükocular, salon Atatürkçüleri, kaderine layık laikler geldi aklıma...

Açılımcılar, “oda hapsi”nin alt yapısını alıştırmaya çalışanlar geldi aklıma...

Sormak geldi tüm be zevatın alayına; “Sizin hiç çocuğunuz şehit oldu mu?”...