Siz insanmısınız?

Hem duyarlı olmak, hem de medya içerinde olup olandan bitenden anında haberdar olmak ne denli ağır bir yüktür bilir misiniz? Ülkenize, dünyaya, doğaya ve onun bir parçası olan hayvanlara duyarlı olmanın bedelini öncelikle sağlığınızla ödersiniz. Gün gelir özgürlüğünüzle ödersiniz...

Yapayalnızlık duygusu içerisinde çırılçıplak hissedersiniz kendinizi bu garip dünyada! Bakınız yazımın altında gördüğünüz bu fotoğraf herhangi bir muz cumhuriyetinden alınmış görüntü değildir. Burnumuzun dibindeki Bursa’da yaşanan bir insanlık ayıbının belgesidir. Emekçi kardeşlerimiz(!)bir çöp olarak algıladıkları köpek ölüsünü güle oynaya “haydi bir iki üçççç” nakaratı içerisinde yallah ediyorlar çöp konteynırına. Onlar için kedi, köpek, eşek, at ölümlerinin, öldürülme biçimlerinin önemi yoktur. Ona kadar, bir öfke ile gözünü kararttıkları anda insanı bile önemi yoktur ki! Bu acımasız dünyada “kaybedecek nem kaldı ki” umutsuzluğunun doğal sonucu olarak hiç bir canın ve canlının önemi de yoktur...

Dünyayı sadece kendisinin yaşam alanı olarak algılayan insanoğlu için diğer tüm canlılar sadece ayrıntıdır. Etinden, sütünden, kılından ve tüyünden yararlanılıyorsa eyvallah! İtina ile beslenir, büyütülür ve günü geldi mi gereği yapılır. Yani ya kesilerek etinden yararlanılır veya sütünden, tüyünden yararlanmak üzere gerekli işlemlerden geçer. Bunun dışında insana etiyle sütüyle ve tüyü ile vermeyen hiçbir canlının bu dünyada yaşam hakkı yoktur. Üstüne üstlük gereksiz canlılardır... Boş yere yaşamalarının ne anlamı olabilir ki bu taş kafalı mantık için? Sadece Bursa’da mı yaşanır böylesi insanlık ayıbı? Hayır, benim Eskişehir’imde de yaşanır. İnsan kılığındaki alçak ucubeler daha dün Organize Sanayi Bölgesi’nde on yedi mazlum canı zehirlemedi mi? Daha dün Batıkent Metal İş bloklarındaki bir ruh hastası erkek bozuntusu sözde erkekliğini bir köpekte denemedi mi? O mazlumu koca bir sopa ile döverek öldürmedi mi? Ve bu soğan erkeği işin ciddi olduğunu anlayınca öd korkusuna şimdilerde evinden çıkamıyor tabii ki...

Kısacası şudur demek istediğim. İnsan olmak için öncelikle erdem ister, ilke ister, felsefe ister. En önemlisi de yürekte yeşertebileceği bir sevgi bahçesi ister. Kolay mı sandınız insan olmayı? İnsan kılığında aramızda dolaşan nice insancık ya da ucube var görebiliyor musunuz dostlarım acaba? Yarın yine Eskişehir’de yaşananlardan örneklerle yazıma devam edeceğim...