Siyasetle gelen siyasetle gider

Eskişehirspor kötü günler yaşarken kavga çıkaranlara iki çift lafımız vardı, "Eskişehirspor kötü günler geçiriyor. Sevmeseniz de yönetimin arkasında olmalısınız..."
Kendi adıma konuşayım; ben Eskişehirspor yönetimlerinin hep arkasında durdum. Bırakın Kaan Ay gibi başkaları tarafından kolayca yönlendirilebilen acemi bir başkanı desteklemeyi, bir dönem Başkanımız olan Halil Ünal'ı bile desteklemiştim.
Düşünün artık...
Çok şükür kötü günleri atlattık. Yani artık kendi içimizde münakaşa edebilir, Eskişehirspor'un gelişmesi için özeleştiri yapabiliriz. "Yapabiliriz" ve işin doğrusu yapmalıyız da. Eskişehirspor bu duruma nasıl geldi?
Kimler Anadolu Efsanesinin yitip gitmesine neden oldu? Ne yaptık, ne beceriksizlikler yaptık da bu duruma geldik? Bütün bunları konuşmamız lazım... Nitekim bunları dile getiren isimlerden biri de Murat Diri. Sayın Diri'yi yakından tanıma şansı yakalamış şanslı kişilerden biriyim. Kendisi Eskişehirspor'la yatıp Eskişehirspor'la kalkar. Söz konusu Es Es olduğu vakit, gerisini teferruat olarak görenlerdendir.
Sayın Diri Eskişehirspor'un geleceğinin iyi planlanması gerektiğini, mevcut yönetimin böyle bir planlamayı yapamayacağını belirtmiş. Kendisiyle aynı fikirde olduğumu belirteyim. Bir kere atalarımız "At binenin, kılıç kuşananın" demişler. Eskişehirspor Başkanı olmak için belli bir beceriye sahip olmak gerekir. Ne at binmesini, ne kılıç kuşanmasını bilmeyen kişiler yönetimde. Bırakın ata binip kılıç çalmayı, Eskişehirspor yönetiminde ayakkabılarının bağcığını bile düğümlemekten aciz kişiler var...
Sırf seçimlerden önce birilerinin arka bahçesi olma projesini üreten bir zihniyetin, Eskişehirspor'u ileri taşıması düşünülemez. Netice itibarıyla bazı siyasetçilerin bir proje olarak ileri sürdüğü isimlerin şunu hazmetmesi gerekiyor; Güvendiğiniz dallar elinizde kaldı...
Siyasetle gelen, siyasetle gider...

Eskişehir'de seçim görünümlü darbe...

Eskişehir kültürünün ayrılmaz bir parçası olan Emirdağlıların vakıf seçimleri Arap saçına döndü. Nicedir yakından takip ettiğimiz Emirdağlılar Vakfı seçimlerinde bir takım katakullilerin, ayak oyunlarının olduğunu üzülerek görüyoruz. Anadolu Gazetesi'nin kıymetli kalemlerinden Arif Anbar'ın 1 Mayıs tarihli yazısı da, bu kargaşaya ışık tutar nitelikteydi.
Öncelikle kıymetli meslektaşımı bu yazısından dolayı tebrik eder, söz konusu yazıyı kaçıranların da muhakkak okumalarını tavsiye ederim. Şu anda vakıf seçimleri için mevcut başkan Murat Kahya'nın yanı sıra, eski başkan Orhan Özkır ve vakfın müstafi Genel Sekreteri Sibel Erenoğlu yarışıyor. Yarışıyorlar ancak mevcut yarışın Emirdağlılara yakışan olgunluktan çok uzak olduğunu belirtmeliyiz.
Bir tarafta 10 yılda 950 civarında üyesi olan bir vakıf var. Ancak aynı vakfın son dönemde kimsenin tanımadığı yepyeni ve yüzlerce üyesinin olduğunu öğreniyoruz. Şimdi eğri oturup doğru konuşalım; eğer bir dernek veya vakfa, tam da seçimlerden önce çok sayıda üye yapılırsa, bunun adı fason üyeler yaparak seçimleri kazanmaya çalışmak demektir. Daha doğrusu "Seçimleri kazanmak" da demeyelim, seçimleri bir darbe ile bertaraf etmek, seçim görünümü altında darbe yapmaya çalışmak demektir. İşin ilginci söz konusu şaibeler konusunda mevcut üç başkan adayının da 'temiz' göründüğünü söyleyemeyiz.
Yani Murat Kahya'nın da Sibel Erenoğlu'nun da Orhan Özkır'ın da bu ayak oyunlarında şu veya bu şekilde yer aldığına ilişkin bir izlenim var ortada. Bir tarafta usulsüz bir şekilde üye yapılan isimler bulunuyor. Öte yandan usulsüz bir şekilde üyelikleri düşürülen isimlerin de olduğu söyleniyor. Rezili çıkmış yani bu işin... Emirdağlılar Vakfına yıpranmamış, herkesin kabul edeceği ve "Benim olsun, küçük olsun" demeyen, "Varsın benim olmasın, ancak Emirdağlılar Vakfı büyük olsun" diyen bir isim lazım...

İşte bu yüzden Kazım Kurt'u sevmiyorlar

Tuhaf bir memlekette yaşıyoruz. Kırşehir'in CHP'li Belediye Başkanı Selahattin Ekicioğlu çok pahalı bulduğu makam aracını satmak istiyor, ancak AK Partili ve onların 'Uslu çocukları' olan MHP'li Meclis üyeleri buna izin vermiyor...

Yani tüyü bitmemiş yetimin hakkını savunan belediye başkanına, "Hayır arslanım, tüyü bitmemiş yetimin hakını yiyeceksin!" diye baskı yapılıyor. Ne kadar dindarlar öyle değil mi ama?..

Eskişehir'de de durum farklı değil. Eğer zenginlerin, müteahhitlerin yanından ayrılmayan belediye başkanlarımız olsaydı, çok kişi bu durumdan mutlu olurdu. Fakat bizde müteahhiti değil çiftçiyi düşünen Büyükerşen, tefeciyi değil çobanı düşünen Ataç ve holding sahibini değil, pazarcıyı düşünen Kurt gibi isimler bulunuyor.

Mesela Kazım Kurt geçenlerde pazarcı esnafıyla bir araya gelerek, menemen yemiş... "Afiyet olsun. Ne var yani bunda?" diyenleriniz olabilir. O kadar basit değil işte... Kazım Kurt'un yere bağdaş kurup menemen yemesi, bir zihniyeti gösteriyor.

İşte bu yüzden Kazım Kurt gibi isimleri bazıları hiç sevmiyor. Mesela 'Pataşur İçerisinde Kornişona Sarılı Rozbif' yeseydi, O'nu (Eyvah; O'yu büyük yazdım) daha çok sevecek çok kişi olduğuna eminim. Tabii acı kornişonları miğdeye indiren Kazım Kurt'un, "Yandım anam!" dedikçe soğutulmuş Liçi Meyvesi Eşliğinde Efuli içmesi de uygun olurdu.

Ama bizim Odunpazarı Belediye Başkanı bunları yapmak yerine ekmeğini menemene bandırıyor. Yanında da Kalabak suyu içiyor. Bari Chia Tohumları Eşliğinde Sıkılmış Ejderha Suyu içeymiş...