Şems ile Mevlana...

“Sevgili Kula; Bu sabah ki telefon sohbetimizde bir ara Şems ile Mevlana' dan da bahsetmiştik. Biraz önce internette sörf yaparken tesadüfen, onların yüreklerini hangi muhteşem sözcüklerle paylaştıklarını gördüm. Bu sözlerdeki yüceliği ancak yüreği kinden, nefretten, kibirden arınmış sevda yolcuları hissedebilir... Bin ikiyüzlü yıllardan günümüze ışık tutan ve seninle paylaşmaktan mutlu olduğum bu sözleri sen de okurlarınla paylaş ki az önce saydığım kötü duygulardan yüreğini arındırmış insanlar gelecek adına unutlansınlar. Dünyada yapayalnızlık hissine düştükleri an dahi bilsinler ki onların yürek yalnızlığını en az kendileri kadar hissedebilen birileri mutlaka vardır... Sevgilerimle... OBC...” Ben de bu güzel ağabeyimin nezdinde yüreğimden süzülenleri siz okurlarımızla paylaşmak isterim. “Yalnızlık Allah’a mahsus” diye bir atasözü vardır hepiniz bilirsiniz. İnsanoğlu denen etten kemikten ve en önemlisi de akıl ve duygulardan oluşmuş varlık için çok zordur yalnızlık duygusu. Bunu taşıyabilen yürek ve beyin ömründen verir, taşıyamayan da akıl denen en büyük zenginliğini kaybetmiş olarak benliğine veda ederek yaşar. Tabii buna yaşamak denirse... Sanatçılar, onurlu aydınlar ve yüzü halkına dönük öncüler ne yazık ki yalnızlığı iliklerine dek hissederek yaşamak zorundadırlar. Adeta bir melankoli gibi kimi zaman yerde, kimi zaman gökte gezinir dururlar. Bazıları da, yaşanası bir dünya adına özgürlüklerinden edilseler de; demir kafesin içinde tutsak edilen sadece bedenleridir... Nefretten, kibirden arınıp bir sevda yolcusu olmanın bedeli çok ağırdır inanın. Çünkü bu erdemleri yüreğine sığdırmış insanların ışığı kör gözleri bile kamaştırır, rahatsız eder. Gözleri kamaşan bu insan görünümündeki niceleri dünya görüşlerinde veya çıkar savaşlarında birbirlerine ters düşse de; ezber bozduğunuz için, ayna tuttuğunuz için birlik olup size savaş açabilirler. İşte sevda yolcusunu güzel kılan da şudur böylesi anlarda. “Dönen dönsün ben dönmezem yolundan” şiarı içerisinde yalnızlığın narında kavrularak yoluna devam etmek... Bazen uzaklaşmak gerekir, yakınlaşmak için...

Bazen hatırlamak gerekir, hatırlanmak için

Bazen ağlamak gerekir, açılmak için

Bazen anmak gerekir, anılmak için

Bazen de susmak gerekir, duymak için...

Şems-i Tebrizi.