Sanatçıların bakanlıktan ricası; adımız duyulmasın!

YAZIYORUM

Son üç ayda elli kadar sinema ve tiyatro sanatçısı Kültür Bakanlığı- Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile SGK’ya başvurarak, adlarının belirtilmemesi ricasıyla yardım istemişler! Adı geçen bakanlıklar da, çalışmaların başlatıldığını ve bu sanatçıları, evlerinde bakım, huzurevine yerleştirme gibi yardımların yapılacağını açıkladılar! Sizlerin görüşünü bire bir almak isterdim gazetemizin saygın okurları. Şu an tahmin ediyorum ki birçoğunuz farklı görüşlerdesinizdir. “Gününü gün ederken iyimiydi? Bir eli yağda, bir eli balda alkış aldığı yıllarda geleceğini de görseydi”  diyenleri de duyar gibiyim. Popüler kültürün yarattığı popüler sanatçıcıkları kastetmiyorum ben. Gerçek sanatçıları, yönü halka dönük ışık olmayı yaşam biçimi etmiş sanatçıları söylüyorum… Gerçek sanatçılar isteyemezler, verirler. O zaman da “iyi de o zaman bunlar neden devletten böyle bir talepte bulunuyorlar” da diyebilirsiniz. İstedikleri şey; adlarımız duyulmasın!

Onlar kimsenin önünde eğilmezler. Onlar, birtakım siyasetçilerin ve sözüm ona vitrin sanatçılarının sürekli yaptığı gibi, adlarının öne çıkmasını değil tersine, duyurulmamasını isterler! Bu aradaki ayrım, “ONUR” ayrımıdır! Son nefeslerini verirken bile başları diktir! Devlet, sanatçıları huzurevine değil, kendi huzurlu evlerine taşıyabilmek için uluslar arası hukuki ve yasal düzenlemeleri bir an önce yapmalıdır! Örneğin, telif hakları bunların en başında gelenidir! My Way şarkısının telif hakkı ile torununun torununa miras bırak bir Frank Sinatra’yı düşünün. Bir tek şarkının geliri bile sanatçının yedi sülalesine yetebilen düzenlemelerin de ülkemizde gerçekleştiği günleri neden görmesin ki gerçek sanatçılar? O zaman ne bakanlıklara, ne SGK’ ya nede de birilerinin şefaatine gerek duymaksızın insanca ve minnetsizce neden yaşamasın ki bu “gönül insanları”… 

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

FOTOYORUM

Burası Eskişehir, güzelliklerin yaşandığı ama bir o kadar da “bu kadar da olmaz” ların yaşandığı kent… Trafikte sınıfta kaldığımız, kural tanımazlıkta da ülke liderliğine hak kazandığımız şehri aşk. Yer NEO Alışveriş Merkezi’nin kapalı otoparkı. Engellilere özel ayrılmış bölmelere “hacım” hiç çekinmeksizin parkını etmiş. Bundan sonrası da sözün bittiği yer!

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

DIŞARDAN GAZEL

Fasarya Gazetesi’nin malum kalemşorları epeydir sessiz sedasızdı. İki atımlık barutları bittiği için pusuda bekleyip “du bakalım ne olacak” pozisyonunda beklemekteydi. Mavi Ada çığırtkanlığı ters tepip başlarına iş açılınca saldırganlıklarının kendi aleyhine döndüğünü gördüler.  

Mavi Ada yine yerinde, hem de beş metre ileride değil beş santim şaşmadan kusursuz biçimde doğru yerinde. Baktılar pabuç pahalı, bu kez de Eskişehir esnafına tehditler yollayarak reklam alma çabasındalar. Ben size bir şey söyleyeyim mi “Ali Kıran, baş kesenler”… Sizin hakkınızdan Soner Yüksel gelir. Soner kardeşim derse ki “hocam bir manin yoksa şunlara on dört kıtalık bir MANİ daha yaz”.  Neden olmasın ki Soner kardeşim?

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

OZANCA

NERDESİN

Hasretin içimde yandı

Dağlar yeşile boyandı

Kuşlar yuvasına döndü

Nerdesin, nerdesin gül yüzlüm…

Bahar gelir çiçek açar

Benim yüreğim dert açar

Bunca zaman gelir geçer

Nerdesin, nerdesin gül yüzlüm…

Seni sordum açan güle

Nazlı nazlı esen yele

Hasretin düştü gönlüme

Nerdesin, nerdesin gül yüzlüm…

                          Şinasi KULA

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

GÜLMECE

Benim kuşum, benim kararım…