Sadakat!

Bu çok anlamlı sözcüğün karşılığını “içten bağlılık” olarak açıklar Türk Dil Kurumu sözlüğü. Hani insanı insan kılan erdemler vardır ya? Hani onur gibi, kutsal değerlere bağlılık gibi, vatana bağlılık gibi, sevmek gibi... İşte en önemlilerinden birisidir sadakat. Ve insan bu değerlerin tümü sayesinde ya dürüst insan, ya da günümüzde sıkça rastlandığı biçimde yamuk insan kategorilerinde yerini alır. Sadakat duygusunun gelişimindeki tek faktör de kesinlikle karşındakine olan sevgi bağındır. Bu bağ ki yaşamın hiçbir bölümünde maddesel karşılığı olmayan yüce bir bağdır. Onun için de bu zenginliğe sahip olanlara adam gibi adam, ya da kadın gibi kadın denir...

Bir de “sahibinin sesi” kavramını ele alalım! Uzun yıllar öncesinde İstanbul Unkapanı’nda(sonradan Kurtkapanı oldu)bir plak şirketinin adıydı bu. Sevimli bir köpek gramofonun başında durmuş müzik dinliyor. Bunu da o plak şirketinin logosu yapmışlar. İşte yıllarca “sahibinin sesi” kavramı halkın dilinde dolanıp durmuştu. Daha sonra bu deyim haline geldi. Nasıl mı? Benim güzel insanım, yağdanlıklara yakıştırıverdi bu deyimi. Kraldan çok kralcılara, göze girmek adına taklalar atanlara, her devrin insanlarına kullanır oldular. Aklımız erdikçe anladık ki, “sahibinin sesi” olarak tanımlanan insancık bir tezeğe yaramayan yağdanlıklara deniyormuş! 12 Eylül belki de bu toplumun karanlık başlangıcının miladıdır. Neteküm, kem küm diyen bir şaklabanla, “benim memurum işini bilir” diyen tombul biri de bu karanlık başlangıcın baş aktörlerindendir. Öylesine hızla çürümeye başlamıştır ki bu toplum, öylesine hızla erimeye ve güzelliklerini yitirmeye başlamıştır ki! Dostluk ta, sevgi de, sadakat da siyah beyaz filmlerdeki mahcup sevgili gibi anılarda kalmıştır...

İnsan yaşamında dönemler vardır. Kimi acıların, kimi aşkların, kimi hasretlerin, kimi güzelliklerin yoğun yaşandığı dönemler. İşte böylesi zamanlarda dostun yüzü dosta şifadır, ilaç gibidir. İşte böylesi zamanlarda sadakat hissi ile sizinle bağ kurmuş olanların cesur yüreklerini yüreğinizin yanı başında buluverirsiniz. “Biz yanındayız” narası atan bu yürekleri gördüğünüzde yaşama sevinci kaplar tüm hücrelerinizi. Delikanlılık çağınızdaki deli dolu bir bahar sevinci gibidir bu. Osman’ı, Bahadır’ı, Cem’i, Mustafa’sı, Fatoş’u... Yolda karşınıza çıkıp “bildiğin yolda devam et cesur yürek” diyen isimlerini bile bilemedikleriniz... Kendisine her baktığınızda babanızın siluetini gördüğünüz bir güzel insanın yanağınızı okşayıp sizi evladı gibi sevmesi... Ülkeme ve Mustafa Kemal’e duyduğum sadakat kadar anlamlı ve güzelsiniz, bunu da siz unutmayın olur mu dostlarım?