Milletin malı yandaşın kasasına gidiyor 

İktidara yakınlığıyla bilinen Cengiz Holding’in Alpagut Mahallesi’nde açmayı planladığı siyanürlü altın madenine tepkiler sürüyor. Son olarak Alpagut Mahallesi’nde ÇED Süreci kapsamında halkı bilgilendirme toplantısı da bir hayli gergin geçti. Bu tip toplantıların gergin geçeceği baştan bellidir. Dolayısıyla toplantıyı yönetenlerin sakin olup, sinirleri yatıştırması gerekir. Halbuki toplantıyı yöneten Çevre ve Şehircilik İl Müdürü Hikmet Çelik, insanları yatıştırmayı başaramadı. Hatta zaman zaman bizzat gerginliğin sebebi oldu.

Gördüğümüz kadarıyla Alpagut halkının çoğunluğu altın madenine karşı. Ancak Alpagutluların içerisinde madenin açılması gerektiğini düşünenler olduğunu da belirtelim.

Siyanürlü madene karşı çıkanların görüşleri belli. Siyanürün tabiata zarar verebileceğini, Türkiye’de çevre önlemlerinin göstermelik olarak alındığını savunuyorlar.

Ayrıca devasa bir ormanlık alanın yok edileceğini, dağların patlatılarak eritileceğini, bölgede tarım, hayvancılık ve ormancılığın büyük zarar göreceğinden endişe ediyorlar.

Altın madeninin açılması gerektiğini savunan Alpagutlular ise, eğer kurallara uygun madencilik yapılırsa sorun olmayacağını, madenin bölgede istihdam yaratacağını ileri sürüyor.

Peki kim haklı?

Kimin haklı olduğunu söyleyemem. Ancak kendi bakış açımı paylaşabilirim.

Eğer ki Cengiz Holding’in kurallara uygun madencilik yapacağına inanmış olsaydım bile bu madene karşı çıkardım. Çünkü devletimizin bu madendeki payı, hepi topu yüzde 3 kadar. Yani paranın yüzde 97’si özel bir şirketin kasasına girecek.

Osmanlı İmparatorluğunun çöküş yıllarında bile yabancı şirketler bu tip madenlerin yüzde 49’una sahip olur, devlet ise yüzde 51 hisse sahibi olurdu. Yani Osmanlı’nın Hasta Adam olduğu yıllarda bile böyle peşkeşler olmazdı.

Toprağın altında altın varsa, bu altının yüzde 100’ü devletimizin olmalı. Haydi diyelim ki devletin kasası boşaldı ve altın madenini açacak 4 buçuk milyar liramız yok. Bu durumda devlet giden herhangi bir bankadan kredi alır, 22 milyar liralık altın rezervi de 4,5 milyar lira çıktıktan sonra yine devlete kalır. Koskoca altın madenini özel bir şirkete hediye etmenin lüzumu yok. Bunun adı alenen yandaş sevindirmektir.